شمارهٔ ۲۴۲ - ایضا له

هوش مصنوعی: مدتی است که به خاطر ریا و تظاهر از گذر بر محل و جمع دوستان شراب‌نوشی پرهیز کرده‌ام.

هوش مصنوعی: به خاطر نادانی و سادگی خودم هرگز در می‌خانه و در جمع می‌نوشیدم.

هوش مصنوعی: من به خاطر تهمتی که به من زده شد، به چشمان فاسدی نگریستم و به روی کسی که دلگرمی می‌دهد، توجه نکردم.

هوش مصنوعی: به خاطر زیبایی چهره‌ی خوبرویان، من که شخصیت و منزلت زیادی ندارم، حتی برای یک بوسه هم در بازار جستجو نکردم.

هوش مصنوعی: من در این لحظه، هنگامه‌ شنیدن موسیقی و حضور دوست خود را انکار نمی‌کنم.

هوش مصنوعی: من می‌دانم که چگونه زاهدان زندگی می‌کنند، اما خودت هم می‌دانی که من در این راه بسیاری از خودم گذشتم.

هوش مصنوعی: من در باطن خود آدم پرهیزی نیستم، اما در ظاهر به نظر می‌آید که آدم گناهکاری هستم. اما واقعاً گناهی نکرده‌ام.

هوش مصنوعی: چرا در تنهایی من کسی نیست که رازهایم را بداند؟ چون من هیچ‌کس را آزار نداده‌ام.

هوش مصنوعی: اگر از جام شراب تو چیزی بگویم، به خاطر نان و نقل و بی‌ارزشی آن نیست.