خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

رباعیات

جهان ملک خاتون » دیوان اشعار » رباعیات

شمارهٔ ۱ : در دیده خیال تست ما را همه جا

شمارهٔ ۲ : اسرار تو در سینه نهانست مرا

شمارهٔ ۳ : یارب تو روا مدار دل تنگ مرا

شمارهٔ ۴ : من روی تو را سمن نگویم حاشا

شمارهٔ ۵ : تا کی کشم انتظار رویت صنما

شمارهٔ ۶ : ای سرو قد تو رُسته در دیده ما

شمارهٔ ۷ : عشّاق به درگهت اسیرند بیا

شمارهٔ ۸ : عمریست که تا از تو جداییم بیا

شمارهٔ ۹ : خواهم شبکی روی تو اندر مهتاب

شمارهٔ ۱۰ : یارب به درت شب نیازست امشب

شمارهٔ ۱۱ : بر ما در عیش و ناز بازست امشب

شمارهٔ ۱۲ : گلروی من از غرور در ورد آویخت

شمارهٔ ۱۳ : برخیز و به باغ آی که گل در جوش است

شمارهٔ ۱۴ : امروز به بستان چو گل اندر جوش است

شمارهٔ ۱۵ : ای دل گل روی یار دیدن چه خوش است

شمارهٔ ۱۶ : رفتم به چمن که گل به جوش آمده است

شمارهٔ ۱۷ : صبحی به چمن سوسن آزاد بخاست

شمارهٔ ۱۸ : از روشنی روی تو مه در کم و کاست

شمارهٔ ۱۹ : مسکین دل من که بوته تیر بلاست

شمارهٔ ۲۰ : چرخ از حسد رایِ بلندم پستست

شمارهٔ ۲۱ : دل دیده به دولت وصالت بسته‌ست

شمارهٔ ۲۲ : تدبیر و صواب از دل خوش باید جست

شمارهٔ ۲۳ : جان داده‌ام و به نزد جانان هیچست

شمارهٔ ۲۴ : اندر خور همّتم جهانی هیچست

شمارهٔ ۲۵ : بی یاد تو گر دمی زنم بر باد ست

شمارهٔ ۲۶ : ما را غم عشق تو به جان آورده‌ست

شمارهٔ ۲۷ : تا روی چو گل به بوستان آورده‌ست

شمارهٔ ۲۸ : هستم من سرگشته به عشقت سرمست

شمارهٔ ۲۹ : مستیم چو چشم مست شهلای تو مست

شمارهٔ ۳۰ : سرو چمن از عُجب برآورده دو دست

شمارهٔ ۳۱ : در دیده دلم خیال رویش می‌بست

شمارهٔ ۳۲ : نقّاش ازل چه لطفها فرموده‌ست

شمارهٔ ۳۳ : از درد بمردیم دوایی بفرست

شمارهٔ ۳۴ : چون چشم تو نرگسی ندیدم سرمست

شمارهٔ ۳۵ : نقش رخ خوب تو خیال انگیزست

شمارهٔ ۳۶ : از جور زمانه بر دلم بار بسیست

شمارهٔ ۳۷ : ای دل ستم از یار جفاپیشه بسیست

شمارهٔ ۳۸ : در زلف کجت خسته دلی بسته دلست

شمارهٔ ۳۹ : از شام سر زلف تو صبحم شام است

شمارهٔ ۴۰ : ما را ز جهان وصل نگاری کام است

شمارهٔ ۴۱ : بیچاره دلم که بود از عشق تو مست

شمارهٔ ۴۲ : دوران فلک نگر که چون گردانست

شمارهٔ ۴۳ : گل گفت چو من گلی کجا در چمنست

شمارهٔ ۴۴ : زیبا رخ تو ماه درفشان منست

شمارهٔ ۴۵ : ای دوست دل از دست فراقت خونست

شمارهٔ ۴۶ : ما را دل و دیده در فراقت خونست

شمارهٔ ۴۷ : خالی به میان ابروان دارد دوست

شمارهٔ ۴۸ : از بس که بیازرد دل دشمن و دوست

شمارهٔ ۴۹ : فریاد ز جور دشمن و فرقت دوست

شمارهٔ ۵۰ : بر ذکر تو دایماً زبانم جاریست

شمارهٔ ۵۱ : این گردش گردون که چو لعبت‌بازی‌ست

شمارهٔ ۵۲ : ایام بهار و گل و خرّم روزیست

شمارهٔ ۵۳ : تا یک سر موی در تو هستی باقیست

شمارهٔ ۵۴ : دردیست به دل که هیچ بهبودش نیست

شمارهٔ ۵۵ : رنجور غم عشق تو بهبودش نیست

شمارهٔ ۵۶ : بی روی تو ای نگار آرامم نیست

شمارهٔ ۵۷ : مشکل که به درد عشق درمانم نیست

شمارهٔ ۵۸ : تا بر درت ای دوست مرا باری نیست

شمارهٔ ۵۹ : هرگز دل من ز غم دمی خالی نیست

شمارهٔ ۶۰ : بیداد فلک بر دلم از حد بگذشت

شمارهٔ ۶۱ : چشمم به کرشمه دوش با جانان گفت

شمارهٔ ۶۲ : در بندگیت طاقم و با درد تو جفت

شمارهٔ ۶۳ : دردیست مرا نهان نمی‌یارم گفت

شمارهٔ ۶۴ : در دیده خیال روی تو جا بگرفت

شمارهٔ ۶۵ : مرغ دل من هوای یاری نگرفت

شمارهٔ ۶۶ : هرگز دل من بی تو قراری نگرفت

شمارهٔ ۶۷ : یارب نظری کن به جهان از کرمت

شمارهٔ ۶۸ : شب تا به سحر میان خونم ز غمت

شمارهٔ ۶۹ : زین بیش روا مدار بر من ستمت

شمارهٔ ۷۰ : جز وصل تواَم هیچ نمی‌باید هیچ

شمارهٔ ۷۱ : درد دل من لعل تو درمانش باد

شمارهٔ ۷۲ : بر خاطرت از خاک رهی گرد مباد

شمارهٔ ۷۳ : ما را غم عشق روی تو رای افتاد

شمارهٔ ۷۴ : دیدم صنمی به قد، چو سروِ آزاد

شمارهٔ ۷۵ : آن کیست که او از لب جانان طلبد

شمارهٔ ۷۶ : مسکین دل من چو وصل جانان طلبد

شمارهٔ ۷۷ : یک بوسه دلم ز لعل جانان طلبد

شمارهٔ ۷۸ : با درد تو دل چگونه درمان طلبد

شمارهٔ ۷۹ : بربود دل از من صنمی سیمین خد

شمارهٔ ۸۰ : دل بس نکند ز دوست تا سر دارد

شمارهٔ ۸۱ : سرو قد تو هزار دستان دارد

شمارهٔ ۸۲ : زلفت چو بنفشه پیچ و تابی دارد

شمارهٔ ۸۳ : لعل لبت ای دوست زلالی دارد

شمارهٔ ۸۴ : ابروی کجت شکل هلالی دارد

شمارهٔ ۸۵ : دل با سر زلفین تو حالی دارد

شمارهٔ ۸۶ : مرغ دل سرگشته هوایی دارد

شمارهٔ ۸۷ : رخ را ز من خسته نهان می‌دارد

شمارهٔ ۸۸ : در هجر خودم نعره زنان می‌دارد

شمارهٔ ۸۹ : ما را غم هجرت نگران می‌دارد

شمارهٔ ۹۰ : ما را غم عشق تو زبون می‌دارد

شمارهٔ ۹۱ : رنگ رخ تو از رخ گل رنگ ببُرد

شمارهٔ ۹۲ : کس عهد وفا چنانکه پروانهٔ خُرد

شمارهٔ ۹۳ : در باغ شدم سحر که از غایت درد

شمارهٔ ۹۴ : ای روی من از فراق تو چون گل زرد

شمارهٔ ۹۵ : گل می‌رود و وداع گل باید کرد

شمارهٔ ۹۶ : گفتم که جهان مگر وفا خواهد کرد

شمارهٔ ۹۷ : گل رفت وداع گل ز جان باید کرد

شمارهٔ ۹۸ : ای سرو چمن چیده ز بالای تو درد

شمارهٔ ۹۹ : عشق تو که در جهان همه بازی کرد

شمارهٔ ۱۰۰ : دستارچه گر بوی تو را برگیرد

شمارهٔ ۱۰۱ : گفتم که دلم همچو تو یاری گیرد

شمارهٔ ۱۰۲ : در باغ بدیدم صنمی سیمین خد

شمارهٔ ۱۰۳ : چشمت به کرشمه خون دلها ریزد

شمارهٔ ۱۰۴ : دل تنگ مشو که جان به جانان برسد

شمارهٔ ۱۰۵ : این درد مرا مگر دوایی برسد

شمارهٔ ۱۰۶ : آن دوست که آرام دل ما باشد

شمارهٔ ۱۰۷ : تا آرزوی روی نگارم باشد

شمارهٔ ۱۰۸ : تا کی دلم از هجر تو پر خون باشد

شمارهٔ ۱۰۹ : بیچاره دلم زبون گردون باشد

شمارهٔ ۱۱۰ : چون چشم خوشت مست و خرابی باشد

شمارهٔ ۱۱۱ : با دل گفتم اگر مجالی باشد

شمارهٔ ۱۱۲ : چشمت به کرشمه بین که جان می‌بخشد

شمارهٔ ۱۱۳ : تا سرو قدش ز چشم ما پنهان شد

شمارهٔ ۱۱۴ : خورشید رخ تو را ز جان خواسته شد

شمارهٔ ۱۱۵ : چون ماه رخش تمام پیراسته شد

شمارهٔ ۱۱۶ : تا شاهد حسن گل به بازار آمد

شمارهٔ ۱۱۷ : از لطف خدا حسن تو آراسته‌اند

شمارهٔ ۱۱۸ : ای چرخ فلک به خیرگی دیده مبند

شمارهٔ ۱۱۹ : ای همّت من درخور بالات بلند

شمارهٔ ۱۲۰ : دل داد به دست باد پیغامی چند

شمارهٔ ۱۲۱ : مپسند که دل بی تو دهد جان مپسند

شمارهٔ ۱۲۲ : دل حلقه عشق دوست در گوش کند

شمارهٔ ۱۲۳ : دلبر چو نظر بر من مسکین افکند

شمارهٔ ۱۲۴ : حسن تو حسد بر مه و پروین افکند

شمارهٔ ۱۲۵ : فریاد ز دست جور این چرخ بلند

شمارهٔ ۱۲۶ : این درد مرا طبیب درمان نکند

شمارهٔ ۱۲۷ : چون قدّ تو سرو سرفرازی نکند

شمارهٔ ۱۲۸ : دل میل بجز تو سوی کس می‌نکند

شمارهٔ ۱۲۹ : با روی تو میل دل به رویی نکند

شمارهٔ ۱۳۰ : تا در دل من پیام تو خواهد بود

شمارهٔ ۱۳۱ : من دوش قضا یار و قدر پشتم بود

شمارهٔ ۱۳۲ : امشب مه ده چار بیاراسته بود

شمارهٔ ۱۳۳ : ای آنکه تو را نظیر و همتا نبود

شمارهٔ ۱۳۴ : بیچاره کسی که محرمش کس نبود

شمارهٔ ۱۳۵ : روزیت هوای من درویش نبود

شمارهٔ ۱۳۶ : فریاد ز دست جور این چرخ کبود

شمارهٔ ۱۳۷ : بیچاره کسی که از وطن دور شود

شمارهٔ ۱۳۸ : بر درد دلم طبیب ار آگاه شود

شمارهٔ ۱۳۹ : ای روی تو سرخ چون گل شفتالود

شمارهٔ ۱۴۰ : تا چرخ دگر روی به کار که نهد

شمارهٔ ۱۴۱ : از چرخ بجز جفا چه در بار آید

شمارهٔ ۱۴۲ : مشّاطه چو حسن دوست آراسته دید

شمارهٔ ۱۴۳ : بستان دلم همیشه نار آرد بار

شمارهٔ ۱۴۴ : زین بیش مرا خسته و دل ریش مدار

شمارهٔ ۱۴۵ : ای دوست مرا به کام دشمن مگذار

شمارهٔ ۱۴۶ : بلبل دیدم به باغ با ناله زار

شمارهٔ ۱۴۷ : شیراز خوش است خاصه در فصل بهار

شمارهٔ ۱۴۸ : آمد گه بلبل و گل و فصل بهار

شمارهٔ ۱۴۹ : ای حال دلم ز چرخ سرگردان‌تر

شمارهٔ ۱۵۰ : آن لعل لب تو می پرست اولیتر

شمارهٔ ۱۵۱ : دل بی تو چرا جهان ببیند آخر

شمارهٔ ۱۵۲ : بر روی تواَم خسته ولی بسته جگر

شمارهٔ ۱۵۳ : رنگ رخ تو گلست و لعل تو شکر

شمارهٔ ۱۵۴ : آن باد بهار بین که برخاست دگر

شمارهٔ ۱۵۵ : آن روی چو گل ببین چه رعناست دگر

شمارهٔ ۱۵۶ : سرگشته و شوریده دل ماست دگر

شمارهٔ ۱۵۷ : دل نیست دل تو سنگ خاراست مگر

شمارهٔ ۱۵۸ : از دام سر زلف شکاری کم گیر

شمارهٔ ۱۵۹ : از آتش دل چو شمع در سوز و گداز

شمارهٔ ۱۶۰ : ای دل بنشین و با غم یار بساز

شمارهٔ ۱۶۱ : ای سرو قد تو راست پرورده به ناز

شمارهٔ ۱۶۲ : ای دل به جهانت ار بود راز و نیاز

شمارهٔ ۱۶۳ : در دیده خیال تست ما را شب و روز

شمارهٔ ۱۶۴ : ای زلف تو بر رخ تو همچون شب و روز

شمارهٔ ۱۶۵ : در دیده خیال تست ما را شب و روز

شمارهٔ ۱۶۶ : دل بسته آن پسته دهانست هنوز

شمارهٔ ۱۶۷ : جانا دل من بر سر عهدست هنوز

شمارهٔ ۱۶۸ : ما را به رخ دوست نیازست هنوز

شمارهٔ ۱۶۹ : از من غم روزگار ای یار مپرس

شمارهٔ ۱۷۰ : ای چرخِ فلک چرا نسازی با کس

شمارهٔ ۱۷۱ : من دل به تو داده‌ام نکو می‌دارش

شمارهٔ ۱۷۲ : ای دل تو به درد یار هجران می‌کش

شمارهٔ ۱۷۳ : گل کیست به نزد عارض چون سمنش

شمارهٔ ۱۷۴ : گر لایق خدمتم ندانی بر خویش

شمارهٔ ۱۷۵ : ای دیده بختم شده گریان چون شمع

شمارهٔ ۱۷۶ : من سوخته در فراق یارم چون شمع

شمارهٔ ۱۷۷ : زردم ز فراق روی دلدار چو شمع

شمارهٔ ۱۷۸ : بر روی دلم نشسته بین گرد فراق

شمارهٔ ۱۷۹ : از دل نالم یا ز فلک یا ز فراق

شمارهٔ ۱۸۰ : ای لاله روی نوبهاری نازک

شمارهٔ ۱۸۱ : افتاده مرا دیده به یاری نازک

شمارهٔ ۱۸۲ : در باغ برهنه گشتی ای شاهد شنگ

شمارهٔ ۱۸۳ : گفتم که چو ابرویت که دیده‌ست هلال

شمارهٔ ۱۸۴ : پا بسته ابروت شدم همچو هلال

شمارهٔ ۱۸۵ : گل گفت به خنده صبحدم با بلبل

شمارهٔ ۱۸۶ : از عکس رخ تو گل و گلزار خجل

شمارهٔ ۱۸۷ : در صبح رخ دوست نیاز آرد دل

شمارهٔ ۱۸۸ : با غصّه روزگار می‌ساز ای دل

شمارهٔ ۱۸۹ : تا کی به غم زمانه سازیم ای دل

شمارهٔ ۱۹۰ : هرچند که تو دشمن جانی ای دل

شمارهٔ ۱۹۱ : زنهار بکوش تا توانی ای دل

شمارهٔ ۱۹۲ : در صبحدمی که خوش سراید بلبل

شمارهٔ ۱۹۳ : ای جان و جهان کرده من اندر سر دل

شمارهٔ ۱۹۴ : وقتست که باغ را به بار آید گل

شمارهٔ ۱۹۵ : بلبل که تو از جان شده‌ای ناظر گل

شمارهٔ ۱۹۶ : وقتست که بر سرم کنی باران گل

شمارهٔ ۱۹۷ : دلدار ز شوق رفت در گلشن گل

شمارهٔ ۱۹۸ : آمد گه آن که خوش بود دامن گل

شمارهٔ ۱۹۹ : ای بر رخ زیبات شده مجنون گل

شمارهٔ ۲۰۰ : تخت چمن جهان که آراست چو گل

شمارهٔ ۲۰۱ : در صبح صبا چمن بیاراست ز گل

شمارهٔ ۲۰۲ : در پای گل و سرو دلم کرد مُقام

شمارهٔ ۲۰۳ : در باغ رخ تو گل به بار است مدام

شمارهٔ ۲۰۴ : رخسار تو چون دمشق و زلف تو چو شام

شمارهٔ ۲۰۵ : دل را به سر زلف تو آویخته‌ام

شمارهٔ ۲۰۶ : چون شمع به هجران رخت سوخته‌ام

شمارهٔ ۲۰۷ : بیمارم و کس نیست که آبی دهدم

شمارهٔ ۲۰۸ : بر یاد لبت شبی به روز آوردم

شمارهٔ ۲۰۹ : از روی چو خورشید تو مهجور شدم

شمارهٔ ۲۱۰ : بس زهر که از دست غمت نوشیدم

شمارهٔ ۲۱۱ : ای بر دل و جان ز هجر او صد بارم

شمارهٔ ۲۱۲ : شبهای دراز بیشتر بیدارم

شمارهٔ ۲۱۳ : امروز هوای باغ و بستان دارم

شمارهٔ ۲۱۴ : با دل گفتم که با تو رازی دارم

شمارهٔ ۲۱۵ : دل گفت برو سوی گلستان ارم

شمارهٔ ۲۱۶ : خورشید رخا من به کمند تو درم

شمارهٔ ۲۱۷ : تا کی غم این جهان فرسوده خورم

شمارهٔ ۲۱۸ : یارب گنهم تو عفو گردان به کرم

شمارهٔ ۲۱۹ : گرمیِ برش به ناز خَوش خَوش گیرم

شمارهٔ ۲۲۰ : گفتم که هوای یار سرکش گیرم

شمارهٔ ۲۲۱ : من پیش دو چشم نیمه مستت میرم

شمارهٔ ۲۲۲ : پروانه صفت پیش تو در پروازم

شمارهٔ ۲۲۳ : می‌سوزم و با عشق رُخت می‌سازم

شمارهٔ ۲۲۴ : بر آتش عشق تو کبابی ارزم

شمارهٔ ۲۲۵ : چون شمع ز سر تا به قدم می‌سوزم

شمارهٔ ۲۲۶ : یارب ز گل رخت به خاری برسم

شمارهٔ ۲۲۷ : آن دوست که دیدنش بیاراید چشم

شمارهٔ ۲۲۸ : ای عشق رخت برده مرا خواب از چشم

شمارهٔ ۲۲۹ : تا روی چو ماه تو نهانست ز چشم

شمارهٔ ۲۳۰ : رخسار تواَم ماه تمامست به چشم

شمارهٔ ۲۳۱ : چشمش به کرشمه گفت جان می‌بخشم

شمارهٔ ۲۳۲ : بنگر به گل دو رنگ ای ماه عجم

شمارهٔ ۲۳۳ : در آتش روی دوست بگداخت دلم

شمارهٔ ۲۳۴ : در عشق رخت ز من رمیده‌ست دلم

شمارهٔ ۲۳۵ : از دست غمت به جان رسیده‌ست دلم

شمارهٔ ۲۳۶ : از دست غم تو تا توانست دلم

شمارهٔ ۲۳۷ : زین بیش بتا مجوی آزار دلم

شمارهٔ ۲۳۸ : بگرفت غمت باز گریبان دلم

شمارهٔ ۲۳۹ : جز لعل لب تو نیست درمان دلم

شمارهٔ ۲۴۰ : چشم خوش تو ربود یکباره دلم

شمارهٔ ۲۴۱ : بر روی مه تو کرد نظاره دلم

شمارهٔ ۲۴۲ : در دست جفای توست همواره دلم

شمارهٔ ۲۴۳ : در هجر رخت شمع صفت گریانم

شمارهٔ ۲۴۴ : گر من ز غمت جامه دل چاک زنم

شمارهٔ ۲۴۵ : چون من قد و بالای تو را یاد کنم

شمارهٔ ۲۴۶ : با درد تو ای نگار درمان چه کنم

شمارهٔ ۲۴۷ : گفتم که دگر چشم به دلبر نکنم

شمارهٔ ۲۴۸ : شب نیست که من یاد تو از جان نکنم

شمارهٔ ۲۴۹ : می‌آیی و لطف و کرمت می‌بینم

شمارهٔ ۲۵۰ : ابروی تو پیوسته به خم می‌بینم

شمارهٔ ۲۵۱ : تا چند ز هجر تو زبون بنشینم

شمارهٔ ۲۵۲ : تا دیده شد از شب وصالت محروم

شمارهٔ ۲۵۳ : ما دیده به زلف سرکشت دربستیم

شمارهٔ ۲۵۴ : از رنگ رخ تو گل به رنگ آوردیم

شمارهٔ ۲۵۵ : دایم به خم زلف بتان در بندیم

شمارهٔ ۲۵۶ : ما داد دل دوست ازین پس ندهیم

شمارهٔ ۲۵۷ : پیوسته ز گردش فلک می‌نرهیم

شمارهٔ ۲۵۸ : تا چند کنی به عالمم سرگردان

شمارهٔ ۲۵۹ : در هجر رخت دلم ملولست ز جان

شمارهٔ ۲۶۰ : با زنده دلان نشین و صاحب نفسان

شمارهٔ ۲۶۱ : ای با غم روی تست دلشاد جهان

شمارهٔ ۲۶۲ : زنهار که دل منه تو بر حال جهان

شمارهٔ ۲۶۳ : آن کس که بجز تو کس ندارد به جهان

شمارهٔ ۲۶۴ : ذوقی دگرست وقت گل می خَوردن

شمارهٔ ۲۶۵ : ای دل دم عشق یار زین بیش مزن

شمارهٔ ۲۶۶ : ای چشمه چشم ما به چشمت روشن

شمارهٔ ۲۶۷ : ای دیده به دیدار جمالت روشن

شمارهٔ ۲۶۸ : ای شخص ضعیف دیده را گریان کن

شمارهٔ ۲۶۹ : جانا به شب وصال پیکار مکن

شمارهٔ ۲۷۰ : با روی چو ماه و قد چون سرو چمن

شمارهٔ ۲۷۱ : ببرید ز من نگار مسکین دل من

شمارهٔ ۲۷۲ : درمانده به کار خویش مسکین دل من

شمارهٔ ۲۷۳ : در عشق تو مبتلاست باز این دل من

شمارهٔ ۲۷۴ : چشمت که کرشمه می‌کند با دل من

شمارهٔ ۲۷۵ : تا کی بود از غمت بلا بر دل من

شمارهٔ ۲۷۶ : حل می‌نشود به عشق تو مشکل من

شمارهٔ ۲۷۷ : انصاف ندارد این بت دلبر من

شمارهٔ ۲۷۸ : از غمزه مست دوست در خوابم من

شمارهٔ ۲۷۹ : زنهار ز جور چرخ وارونه دون

شمارهٔ ۲۸۰ : ای بر دل من عشق تو هر لحظه فزون

شمارهٔ ۲۸۱ : با خصم بگو چند کنی مکر و فسون

شمارهٔ ۲۸۲ : ای گشته دلم ز دست هجران پر خون

شمارهٔ ۲۸۳ : گفتم چه کنی دوای دل گفتا به

شمارهٔ ۲۸۴ : از شرم رخ تو گل ز کار افتاده

شمارهٔ ۲۸۵ : گل با رخ دوست بی نسق افتاده

شمارهٔ ۲۸۶ : از جور فلک خون به دلم افتاده

شمارهٔ ۲۸۷ : مسکین دل من دور ز جان افتاده

شمارهٔ ۲۸۸ : ای پیش قدت سرو سهی پست شده

شمارهٔ ۲۸۹ : بیداد به من ز حد بشد دادم ده

شمارهٔ ۲۹۰ : یارب تو مرا نخست ایمانم ده

شمارهٔ ۲۹۱ : ای نوش لبت دلم به نیش افکنده

شمارهٔ ۲۹۲ : لعلت نمکی در دل ریش افکنده

شمارهٔ ۲۹۳ : از تهمت خصم نیستم آسوده

شمارهٔ ۲۹۴ : دستارچه از غم جهان آسوده

شمارهٔ ۲۹۵ : ای بی رخ دوست رفته خواب از دیده

شمارهٔ ۲۹۶ : بیچاره دلم کرد فغان از دیده

شمارهٔ ۲۹۷ : دل دست جفا به سر زنان از دیده

شمارهٔ ۲۹۸ : ای کرده روان فرات خون از دیده

شمارهٔ ۲۹۹ : آه از دل بیقرار و آه از دیده

شمارهٔ ۳۰۰ : تا گشت بتا رخت نهان از دیده

شمارهٔ ۳۰۱ : در هجر تواَم دجله روان از دیده

شمارهٔ ۳۰۲ : اشکم شده از درد روان از دیده

شمارهٔ ۳۰۳ : ای بی رخ تو چو لاله‌زارم دیده

شمارهٔ ۳۰۴ : بیچاره دلم ز هجر تو غم دیده

شمارهٔ ۳۰۵ : خون گشت مرا از غم هجران دیده

شمارهٔ ۳۰۶ : ما بنده ز جانیم و تو فرمان می‌ده

شمارهٔ ۳۰۷ : یارب تو مرا دولت بینایی ده

شمارهٔ ۳۰۸ : در عشق تو در هر دهنم افسانه

شمارهٔ ۳۰۹ : پیش رخ چون شمع تواَم پروانه

شمارهٔ ۳۱۰ : تا چند بتا گذر کنم بر در تو

شمارهٔ ۳۱۱ : جانا به کمال حسن مغرور مشو

شمارهٔ ۳۱۲ : از عمر عزیز حاصلم چیست بگو

شمارهٔ ۳۱۳ : یا هو یا هو یا الهی هو هو

شمارهٔ ۳۱۴ : با عید وصال خویش آخر باز آی

شمارهٔ ۳۱۵ : روزی دو سه شد که بنده ننواخته‌ای

شمارهٔ ۳۱۶ : چون شمع منم سوخته ساخته‌ای

شمارهٔ ۳۱۷ : چون شمع منم سوخته ساخته‌ای

شمارهٔ ۳۱۸ : شمع رخ خود در دلم افروخته‌ای

شمارهٔ ۳۱۹ : در خاک درت آب رخم ریخته‌ای

شمارهٔ ۳۲۰ : دلدار نمی‌دهد مرا کام شبی

شمارهٔ ۳۲۱ : ای نام تو بر زبان جانم جاری

شمارهٔ ۳۲۲ : تا چند مرا بی سر و سامان داری

شمارهٔ ۳۲۳ : محروم مگر از کرمم نگذاری

شمارهٔ ۳۲۴ : هر روز به شیوه‌ای و لطفی دگری

شمارهٔ ۳۲۵ : یارب تو گشا بر من بیچاره دری

شمارهٔ ۳۲۶ : گویند که دوش شحنگان تتری

شمارهٔ ۳۲۷ : بیچاره دل از فلک جفا بُرده بسی

شمارهٔ ۳۲۸ : سرگردانم چو گوی در دست کسی

شمارهٔ ۳۲۹ : یاد تو ز دل دور نباشد نفسی

شمارهٔ ۳۳۰ : افتاده مرا با سر زلفت هوسی

شمارهٔ ۳۳۱ : ما ها همه شیرینی و لطف و نمکی

شمارهٔ ۳۳۲ : کردیم بسی جام لبالب خالی

شمارهٔ ۳۳۳ : لیلی لیلی ز دست دل واویلی

شمارهٔ ۳۳۴ : تا کرد دلم به عشق رویت میلی

شمارهٔ ۳۳۵ : تا دید جمال تو به چشمم لیلی

شمارهٔ ۳۳۶ : روزی ز دری گذشتم اندر خیلی

شمارهٔ ۳۳۷ : مجنون نفسی بزد که لیلی لیلی

شمارهٔ ۳۳۸ : رنجور غم عشق تواَم تا دانی

شمارهٔ ۳۳۹ : دادم به تو دل من ز سر نادانی

شمارهٔ ۳۴۰ : چون لاله نزار خون جگر تا دانی

شمارهٔ ۳۴۱ : دل چند کشد به عشق سرگردانی

شمارهٔ ۳۴۲ : ای داده مرا به عشق سرگردانی

شمارهٔ ۳۴۳ : تا چند دلا ناله و فریاد کنی

شمارهٔ ۳۴۴ : تا چند دلم را به غمی رام کنی

شمارهٔ ۳۴۵ : ای دوست چه شد چه شد که یادم نکنی

شمارهٔ ۳۴۶ : دارم به امید یار خندان دهنی

شمارهٔ ۳۴۷ : ای مایه درمان نفسی ننشینی

شمارهٔ ۳۴۸ : آمد به مشامم از سر زلف تو بوی

شمارهٔ ۳۴۹ : تا چند به کوی دوست سرگشته شوی

شمارهٔ ۳۵۰ : ای دل تو به او تا نرسی هیچ مگوی

شمارهٔ ۳۵۱ : گفتم بر ما خرام ای سرو سهی

شمارهٔ ۳۵۲ : مانند فلک نیست جهان فرسایی

شمارهٔ ۳۵۳ : ای آنکه به مجرمی تو می‌بخشایی

شمارهٔ ۳۵۴ : چون رای بلند تو نباشد رایی

شمارهٔ ۳۵۵ : دل بستدی از من که کنی دارایی

شمارهٔ ۳۵۶ : از کلبه احزان چو برون فرمایی