شمارهٔ ۳۴۰

هوش مصنوعی: این بیت به تصویر زیبایی از حالتی اشاره دارد که شخص در حال رنج و غم عمیقی قرار دارد. مانند لاله‌ای که در میان دشواری‌ها و آلام رشد می‌کند، او نیز به رغم درد و رنج خود، به مراقبت و ابراز محبت دیگران نیاز دارد. این شخص از دیگران می‌خواهد تا بدانند چه مدت می‌توانند به او ظلم و ستم کنند.

هوش مصنوعی: دل مرا از دستم ربودی و به باد سپردی، ای جان و جهانی که این همه به خاطر نادانی من است.