شمارهٔ ۹۸

جهان ملک خاتون » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۹۸

ای سرو چمن چیده ز بالای تو درد

نسبت به قد و قامت تو سرو که کرد

دامن تو میالای به خون دل ما

تا از من خاکی ننشیند به تو گرد

شمارهٔ ۹۷: گل رفت وداع گل ز جان باید کرد شمارهٔ ۹۹: عشق تو که در جهان همه بازی کرد

اطلاعات

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

قالب شعری:رباعی

منبع اولیه: چکامه

تعداد ابیات: 2

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

ای سرو چمن چیده ز بالای تو درد

نسبت به قد و قامت تو سرو که کرد

هوش مصنوعی: ای سرو چمن، تو که با زیبایی و قامت بلندت همه را تحت تأثیر قرار داده‌ای، دیگر دردی که به خاطر بلندی و زیبایی‌ات کشیده می‌شود، چه جای نگرانی دارد؟

دامن تو میالای به خون دل ما

تا از من خاکی ننشیند به تو گرد

هوش مصنوعی: خود را به درد و رنج ما مشغول نکن، تا این‌که خاکی از وجود من به تو نچسبد.