خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

بخش اول

نورعلیشاه » دیوان اشعار » غزلیات » بخش اول

شمارهٔ ۱ : ای نام خوشت جوهرِ شمشیرِ زبان‌ها

شمارهٔ ۲ : ای چراغِ ماهِ تابان هر شب از کوی شما

شمارهٔ ۳ : دوش آمد ببر آن ساقی مهوش ما را

شمارهٔ ۴ : نه تنها خال هندویش رباید کفر و دین ما را

شمارهٔ ۵ : بیا ساقی بیار آن جام می را

شمارهٔ ۶ : گر دسترسی نبود بر دامن گلشن‌ها

شمارهٔ ۷ : بینم چو خرامان بره آن سرو روان را

شمارهٔ ۸ : خوش درآمد سحری مهوشی از در ما را

شمارهٔ ۹ : جائی ار نیست دلا سوی مناجات مرا

شمارهٔ ۱۰ : تا گل وصلت بدامان دسترس باشد مرا

شمارهٔ ۱۱ : دل کند در سینه تنگی داد میباید مرا

شمارهٔ ۱۲ : از دل و جان خلوتی بایار میباید مرا

شمارهٔ ۱۳ : تا زند سینه ز صهبای غمت جوش مرا

شمارهٔ ۱۴ : پر گل از گلزار وصلش گشته تا دامن مرا

شمارهٔ ۱۵ : کردم چه از لا رخ سوی الا

شمارهٔ ۱۶ : سروم دهد چه جلوه بشوخی خرام را

شمارهٔ ۱۷ : صبحست ساقی خیز و ده آن ساغر دوشینه را

شمارهٔ ۱۸ : دلا ز چنگ برآمد فغان به محفل‌ها

شمارهٔ ۱۹ : تا مهر روی یار برآمد ز بام ما

شمارهٔ ۲۰ : نسیم گلشن کوی تو صبحدم ما را

شمارهٔ ۲۱ : ای حسن تو از چهره خوبان همه پیدا

شمارهٔ ۲۲ : ای گشته ز تو سر نهان جمله هویدا

شمارهٔ ۲۳ : صبح شد ساقی بیا بگشا در میخانه را

شمارهٔ ۲۴ : ای زاب و رنگ عارضت شادابی گلزارها

شمارهٔ ۲۵ : در خرابات مغان تا که مقامست مرا

شمارهٔ ۲۶ : ای از رخ تو روشن انوار دوست ما را

شمارهٔ ۲۷ : ای رخت مهر سپهر انما

شمارهٔ ۲۸ : بحر بی انتهاست سید ما

شمارهٔ ۲۹ : بیرون نکنی تا ز سر این کبر و منی را

شمارهٔ ۳۰ : سالها در خود سفر کردیم ما

شمارهٔ ۳۱ : تا گمان پاو سر کردیم ما

شمارهٔ ۳۲ : باز ساز عشق سر کردیم ما

شمارهٔ ۳۳ : بزم عشق است و همه شیشه و جامست اینجا

شمارهٔ ۳۴ : خوش نور خدائیست عیان در نظر ما

شمارهٔ ۳۵ : نقش بند طلسم اسما ما

شمارهٔ ۳۶ : نفسی بی جمال دلبر ما

شمارهٔ ۳۷ : دلبر ما نشسته بر در ما

شمارهٔ ۳۸ : فکر اگر ای سیمتن داری بتذخیر طلا

شمارهٔ ۳۹ : مست صهبای وحدتم امشب

شمارهٔ ۴۰ : بسکه کرد آه وفغان در حسرت گل عندلیب

شمارهٔ ۴۱ : این عرق باشد برویش یا گلاب

شمارهٔ ۴۲ : صبحدم آن آفتاب مه نقاب

شمارهٔ ۴۳ : صبح روشن گشته و مه در نقاب

شمارهٔ ۴۴ : عین ما آبست و ما در وی حباب

شمارهٔ ۴۵ : تن رها کن همچو ما جانی طلب

شمارهٔ ۴۶ : تا شدم حلقه بگوش در سلطان غریب

شمارهٔ ۴۷ : تا بکی دم زنی ای شیخ باکراه غریب

شمارهٔ ۴۸ : بگذر از صومعه و خانه خمار طلب

شمارهٔ ۴۹ : آب حیوان طلبی از در میخانه طلب

شمارهٔ ۵۰ : زهی سلطان بحر و بر علی بن ابیطالب

شمارهٔ ۵۱ : دل حریم حضور جانانست

شمارهٔ ۵۲ : ز من مپرس دلت از چه روی خونینست

شمارهٔ ۵۳ : دوش در بزم جنان ساقی جان سرشارو مست

شمارهٔ ۵۴ : هرکه درد فراق یارش نیست

شمارهٔ ۵۵ : عشق بیجور و جفائی هست نیست

شمارهٔ ۵۶ : گلعذارا چون تو یاری هست نیست

شمارهٔ ۵۷ : در جهان چون یار من یاری کجاست

شمارهٔ ۵۸ : همچو آن دلدار دلداری کجاست

شمارهٔ ۵۹ : بزم جان را جز تو جانانی کجاست

شمارهٔ ۶۰ : شمعی از حسن تو هر جا که برافروخته است

شمارهٔ ۶۱ : در مصطب تجرید مرا تا که مقامست

شمارهٔ ۶۲ : عشق آمد در دلم منزل گرفت

شمارهٔ ۶۳ : ساقی جان پرده ز جان برگرفت

شمارهٔ ۶۴ : ای گشته صفاتت بجهان آیینه ذات

شمارهٔ ۶۵ : می فراوانست لیکن جام نیست

شمارهٔ ۶۶ : ما را که بجز بر رخ خوبت نظری نیست

شمارهٔ ۶۷ : دل را که ز مهر رخت آرام گهی نیست

شمارهٔ ۶۸ : اکنون که چمن بساط آراست

شمارهٔ ۶۹ : در آینه تا که عکس پیداست

شمارهٔ ۷۰ : روشن از نور رخش تا چشم ماست

شمارهٔ ۷۱ : دراین منزل چه جای کاروانست

شمارهٔ ۷۲ : اینکه ویران شده از سیل فنا خانه ماست

شمارهٔ ۷۳ : در خرابات مغان مأوای ماست

شمارهٔ ۷۴ : مرآت جمال حق دل ماست

شمارهٔ ۷۵ : جای جانان در حریم جان ماست

شمارهٔ ۷۶ : چشمه حیوان و کوثر جرعه از جام ماست

شمارهٔ ۷۷ : یوسف مصر دلم از چه ز کنعان بگذشت

شمارهٔ ۷۸ : یارب این ساغر پرجوش ز خمخانه کیست

شمارهٔ ۷۹ : این گل گلشن دل یا رخ دلدار منست

شمارهٔ ۸۰ : ای خوشا وقتیکه وقت ما خوش است

شمارهٔ ۸۱ : ما عاشقان مستیم افتاده در خرابات

شمارهٔ ۸۲ : ای صفاتت سربسر روپوش ذات

شمارهٔ ۸۳ : ای لبت سرچشمه آب حیات

شمارهٔ ۸۴ : ای صفاتت شده آئینه ذات

شمارهٔ ۸۵ : گر نیازی بهر یار دلربا میبایدت

شمارهٔ ۸۶ : راست گویم قد دلجوی تو بیچیزی نیست

شمارهٔ ۸۷ : گرچه گستاخیست هر دم آمدن بر در گهت

شمارهٔ ۸۸ : کوی دلدار بهشت است چمن نتوان گفت

شمارهٔ ۸۹ : دوش رندی بخرابات مرا فاش بگفت

شمارهٔ ۹۰ : بسته باشد تا بکی میخانه را در الغیاث

شمارهٔ ۹۱ : روزگاری صرف شد در کلبه احزان عبث

شمارهٔ ۹۲ : زهی گرفته جمالت ز ماه تابان باج

شمارهٔ ۹۳ : دوشم بسحر ساقی پر کرد قدحی از راح

شمارهٔ ۹۴ : ساقس بقدح چه میکنی راح

شمارهٔ ۹۵ : لب شیرین تو که هست ملیح

شمارهٔ ۹۶ : مرو مرو ببرش این چنین دلا گستاخ

شمارهٔ ۹۷ : دوش از غمکده هجر نجاتم دادند

شمارهٔ ۹۸ : دوش در مصطب جان باده ذاتم دادند

شمارهٔ ۹۹ : بدل این نکته از جان می تراود

شمارهٔ ۱۰۰ : روی تو چو ماه انور آمد

شمارهٔ ۱۰۱ : مرا گر پای تا سر تن بسوزد

شمارهٔ ۱۰۲ : روی او بی نقاب خوش باشد

شمارهٔ ۱۰۳ : لب گلبرگ تو کش جان ز تکلم ریزد

شمارهٔ ۱۰۴ : دل خلوت خاص دلبر آمد

شمارهٔ ۱۰۵ : تا ز درس عاشقی دل نکته آگاه شد

شمارهٔ ۱۰۶ : کسی کاو آشنای بحر ما شد

شمارهٔ ۱۰۷ : هرکه در بحر جان نظر دارد

شمارهٔ ۱۰۸ : یار از رخ خود نقاب بگشود

شمارهٔ ۱۰۹ : تا عکس رخش در دل عشاق عیان شد

شمارهٔ ۱۱۰ : افسر سلطان گل جانب بستان رسید

شمارهٔ ۱۱۱ : ترسم ز روی کار چه این پرده واکنند

شمارهٔ ۱۱۲ : چند از لب تو جانها مست شراب گردد

شمارهٔ ۱۱۳ : عرقی از گل رویش چه ز بیداد چکد

شمارهٔ ۱۱۴ : سرپا برهنگان که دم از کبریا زنند

شمارهٔ ۱۱۵ : اگر چه عشرت و عیش جهان نخواهد ماند

شمارهٔ ۱۱۶ : تا می صاف بمیخانه صفا خواهد بود

شمارهٔ ۱۱۷ : سحر ساقی در میخانه وا کرد

شمارهٔ ۱۱۸ : دوشم بخواب ساغر دولت بدست بود

شمارهٔ ۱۱۹ : تامی از شیشه اقداح روان خواهد بود

شمارهٔ ۱۲۰ : مژده ای دل پیک جانان میرسد

شمارهٔ ۱۲۱ : نه هر که ماه بتان گشت دلبری داند

شمارهٔ ۱۲۲ : نه هر که دل برد آئین دلبری داند

شمارهٔ ۱۲۳ : ای گرفتار بزلف تو پریشانی چند

شمارهٔ ۱۲۴ : هرکرا دیدن روی تو تمنا باشد

شمارهٔ ۱۲۵ : ساقی ز روی دختر رز پرده باز کرد

شمارهٔ ۱۲۶ : کنونکه لاله بگلشن پیاله نوش آمد

شمارهٔ ۱۲۷ : مطلقی باز در قیود آمد

شمارهٔ ۱۲۸ : ماه رویش بجام ساطع شد

شمارهٔ ۱۲۹ : ساقیم باز مجلس آرا شد

شمارهٔ ۱۳۰ : پسته او که نوشخند آمد

شمارهٔ ۱۳۱ : دل که از لعل لبش جام شرابی دارد

شمارهٔ ۱۳۲ : ابرویش از بام دل سرمیزند

شمارهٔ ۱۳۳ : ما را که جمال فتح از جبهه مبین باشد

شمارهٔ ۱۳۴ : کس در دل من ره بجز آن دیار ندارد

شمارهٔ ۱۳۵ : زانروز که تا ماه رخش در نظر آمد

شمارهٔ ۱۳۶ : دربرم یار دلنواز آمد

شمارهٔ ۱۳۷ : مرا وقتی بکویش منزلی بود

شمارهٔ ۱۳۸ : بی نشان در نشان نمی گنجد

شمارهٔ ۱۳۹ : زانسان که بوسه از لب دلبر بود لذیذ

شمارهٔ ۱۴۰ : دوشم از مهر آمد اندر بر

شمارهٔ ۱۴۱ : کرده شهنشاه عشق درحرم دل ظهور

شمارهٔ ۱۴۲ : دلم شد جلوه گاه آتش طور

شمارهٔ ۱۴۳ : بر در دیرآن بت عیار

شمارهٔ ۱۴۴ : تا دلم گشته مخزن اسرار

شمارهٔ ۱۴۵ : ای دل بگشا چشم و ببین جلوه دلدار

شمارهٔ ۱۴۶ : الا ای عندلیب گلشن یار

شمارهٔ ۱۴۷ : کسی جز چشم بینای قلندر

شمارهٔ ۱۴۸ : هر نقش که بر لوح قضا خامه تقدیر

شمارهٔ ۱۴۹ : پرتو جامست این برسقف گردون جلوه گر

شمارهٔ ۱۵۰ : ای زماه عارضت خورشید کرده کسب نور

شمارهٔ ۱۵۱ : برمن مست ازنمائی ساقی انعامی دگر

شمارهٔ ۱۵۲ : گر بسر منزل جانان برسم بار دگر

شمارهٔ ۱۵۳ : در قدم اولین تا نشود ترک سر

شمارهٔ ۱۵۴ : باز شدم جلوه گر ماه رخت در نظر

شمارهٔ ۱۵۵ : ساقیا ساغر شراب آور

شمارهٔ ۱۵۶ : مژده ای دل که دلبر آمد باز

شمارهٔ ۱۵۷ : دوش رفتم بسوی میکده با عجز و نیاز

شمارهٔ ۱۵۸ : ز آفتابت مها نقاب انداز

شمارهٔ ۱۵۹ : آنکه رفت از برم گر آید باز

شمارهٔ ۱۶۰ : ساقیا زان شراب شورانگیز

شمارهٔ ۱۶۱ : چرا باشم دلا ناکام امروز

شمارهٔ ۱۶۲ : هر صبح و شام نرگس مستت به خواب ناز

شمارهٔ ۱۶۳ : بسکه بجان باشدم از غم جانانه سوز

شمارهٔ ۱۶۴ : دل که ساکن شده بکوی نیاز

شمارهٔ ۱۶۵ : دل که شد از باده عشق رخت مینای راز

شمارهٔ ۱۶۶ : دراین گلشن ز خوبانم گلی بس

شمارهٔ ۱۶۷ : زچشم سیاهی نگاهی مرا بس

شمارهٔ ۱۶۸ : زاهد از تزویر تا کی افکنی دام هوس

شمارهٔ ۱۶۹ : کی رسد بر دامن وصل تو دست بوالهوس

شمارهٔ ۱۷۰ : صید وصلش توان بدام هوس

شمارهٔ ۱۷۱ : حسن ازل برگرفت پرده ز رخسار خویش

شمارهٔ ۱۷۲ : مهی دارم که انوار جمالش

شمارهٔ ۱۷۳ : دل که عمریست در افتاده بچاه ذقنش

شمارهٔ ۱۷۴ : باحضار ملک وضعی پری وش

شمارهٔ ۱۷۵ : ترک چشم تو که از غمزه کند غارت هوش

شمارهٔ ۱۷۶ : هر که در کوی او بود بارش

شمارهٔ ۱۷۷ : ای فکر تو جستجوی درویش

شمارهٔ ۱۷۸ : بیا و جام زرینی بکن نوش

شمارهٔ ۱۷۹ : نقد دل جز بتوبه اخلاص

شمارهٔ ۱۸۰ : ای جمالت مطلع انوار فیض

شمارهٔ ۱۸۱ : عشق تو شط و دل ما هست بط

شمارهٔ ۱۸۲ : دلا از نظم گوهر بار حافظ

شمارهٔ ۱۸۳ : این عکس ساقیست در جام ساطع

شمارهٔ ۱۸۴ : ساقیا برخیز و پیش آور ایاغ

شمارهٔ ۱۸۵ : چهره یارم که باشد چون گل جنت لطیف

شمارهٔ ۱۸۶ : ای خم ابروی تو قبله ارباب عشق

شمارهٔ ۱۸۷ : ترا سزد که بگردش درآوری افلاک

شمارهٔ ۱۸۸ : توئی جان و توئی جانانه دل

شمارهٔ ۱۸۹ : ساقیا کو باده چون سلسبیل

شمارهٔ ۱۹۰ : هر که واقف گشت از اسرار دل

شمارهٔ ۱۹۱ : آئینه حق نماست این دل

شمارهٔ ۱۹۲ : ای جلالت گشته مرآت جمال

شمارهٔ ۱۹۳ : ای رخ نیکوی تو مهر جمال

شمارهٔ ۱۹۴ : ای قدت سرو ناز و رویت گل

شمارهٔ ۱۹۵ : چمن فرمود باز آرایش گل

شمارهٔ ۱۹۶ : مطرب گل دمید در نی دم

شمارهٔ ۱۹۷ : ما ابر گهر باریم هی هی جبلی قم قم

شمارهٔ ۱۹۸ : من در تاج خسروان آن لؤلؤ لالا ستم

شمارهٔ ۱۹۹ : موج و بحر و کشتی و طوفان منم

شمارهٔ ۲۰۰ : چند یاد تو جفا کیش کنم

شمارهٔ ۲۰۱ : هله مست دلبرستم هله مست بیخودستم

شمارهٔ ۲۰۲ : هله مست کن فکانم هله جان جان جانم

شمارهٔ ۲۰۳ : گاه ذاکر گاه مذکورم نمیدانم کیم

شمارهٔ ۲۰۴ : ما محو تجلی الهیم

شمارهٔ ۲۰۵ : چون ز دار فنا بقا گشتم

شمارهٔ ۲۰۶ : وقت آن شد که دگر سر حق اظهار کنم

شمارهٔ ۲۰۷ : باز آمدم موسی صفت ظاهر ید بیضا کنم

شمارهٔ ۲۰۸ : ما خراباتیان بی باکیم

شمارهٔ ۲۰۹ : نور رویش چو در نظر داریم

شمارهٔ ۲۱۰ : ما ساقی مصطب صفائیم

شمارهٔ ۲۱۱ : ما جلوه گه جمال یاریم

شمارهٔ ۲۱۲ : ما هزاران گلشن اوئیم

شمارهٔ ۲۱۳ : ما گهی یونس و گهی حوتیم

شمارهٔ ۲۱۴ : ما مریدان سید خویشیم

شمارهٔ ۲۱۵ : ما مقیمان تخت تحمیدیم

شمارهٔ ۲۱۶ : جز جان و جنان که شد ز دستم

شمارهٔ ۲۱۷ : منکه هر جای روم در قفس صیادم

شمارهٔ ۲۱۸ : من مست جام وحدتم هذا جنون العاشقین

شمارهٔ ۲۱۹ : ای جان و ای جانان من هذا جنون العاشقین

شمارهٔ ۲۲۰ : ای ماه رویت چون مهر تابان

شمارهٔ ۲۲۱ : ای دل از جان پیش جانان دم مزن

شمارهٔ ۲۲۲ : ذره از مهر تابان دم مزن

شمارهٔ ۲۲۳ : ساقی بیا و میکده را فتح باب کن

شمارهٔ ۲۲۴ : خلوتی در سرای درویشان

شمارهٔ ۲۲۵ : روی بهر چه هر دم سوی گلشن

شمارهٔ ۲۲۶ : ای کار گه نقش خیالت بصر من

شمارهٔ ۲۲۷ : دیوانه شو دیوانه شو از خویشتن بیگانه شو

شمارهٔ ۲۲۸ : ایستاده شو ایستاده شو زین بیش منشین از طلب

شمارهٔ ۲۲۹ : جز یار در بزم جهان دلدار کو دلدار کو

شمارهٔ ۲۳۰ : دست در آفاق یافت نرگس فتان تو

شمارهٔ ۲۳۱ : برخیز و بیا ساقی بگشا در میخانه

شمارهٔ ۲۳۲ : سخنی از لب آن یار بگویم یا نه

شمارهٔ ۲۳۳ : یارب آنمه کیست کز نو سوی بازار آمده

شمارهٔ ۲۳۴ : شمعی ز رخت چه بر فروزی

شمارهٔ ۲۳۵ : بیا و ساغر کامم لبالب کن ز می ساقی

شمارهٔ ۲۳۶ : صبح عید است ساقیا جامی

شمارهٔ ۲۳۷ : دوشم بصدر مصطبه ساقی مهوشی

شمارهٔ ۲۳۸ : خوشا عشق و نیاز نازنینی

شمارهٔ ۲۳۹ : چنان مستم ز یار نازنینی

شمارهٔ ۲۴۰ : ای بجامت همان که میدانی

شمارهٔ ۲۴۱ : بهر آئینه چون پیدا تو باشی

شمارهٔ ۲۴۲ : نیست لایق منزلش در هر دلی

شمارهٔ ۲۴۳ : منم آئینه وجه الهی

شمارهٔ ۲۴۴ : صبح عید است و میدهد ساقی

شمارهٔ ۲۴۵ : ای ز مهر روی تو صبح وصل نورانی