شمارهٔ ۲۲۰

هوش مصنوعی: ای ماه زیبای تو مانند خورشید درخشان است. ما را به سوی خود بکش از طرف مشرق جان.

هوش مصنوعی: مردم در هر سو به خاطر تو گرد آمده‌اند و همه به خاطر زیبایی موی تو دچار درماندگی و آشفتگی شده‌اند.

هوش مصنوعی: چهره زیبایت همچون دژی است که پر از نور و روشنایی است و لب‌هایت مانند لعل و دندان‌هایت مانند مرجان می‌درخشد.

هوش مصنوعی: موهای پیچیده‌ات مانند کمربند ترسا است و چهره‌ات چون تابش‌های ایمان می‌درخشد.

هوش مصنوعی: از این دریا که رنگش سبز است، می‌دانی که چه دارم؟ اشکی مانند مروارید در چشمانم در حال غلطیدن است.

هوش مصنوعی: وقتی که با تو پیمانی بستم، هیچ دلیلی برای شکستن آن عهد وجود ندارد.

هوش مصنوعی: تو به من گفتی که مانند نور علی، رازهای عمیق و روشنی در وجودت نهفته است و با طبع خویش، زیبایی‌ها و هنرهای بی‌نظیری را به نمایش می‌گذاری.