شمارهٔ ۲۱۳
نورعلیشاه
»
دیوان اشعار
»
غزلیات
»
بخش اول
»
شمارهٔ ۲۱۳
ما گهی یونس و گهی حوتیم
گاه موسی و گاه تابوتیم
گاه دریم و گاه مرجانیم
گاه لعلیم و گاه یاقوتیم
ساکنان سرادق جبروت
محرمان حریم لاهوتیم
پادشاهان کشور ملکوت
شهریاران شهر ناسوتیم
همچو نور علی بدیر وجود
کاسر جبت وند و طاغوتیم
شمارهٔ ۲۱۲: ما هزاران گلشن اوئیم
شمارهٔ ۲۱۴: ما مریدان سید خویشیم
اطلاعات
وزن:
فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
قالب شعری:
غزل
منبع اولیه:
ویکیدرج
تعداد ابیات:
5
* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
برگردان به زبان ساده
ما گهی یونس و گهی حوتیم
گاه موسی و گاه تابوتیم
هوش مصنوعی: ما گاهی مثل یونس پیامبر و گاهی مانند ماهی هستیم؛ گاه دیگر شبیه موسی هستیم و گاه در وضعیت تابوت قرار میگیریم.
گاه دریم و گاه مرجانیم
گاه لعلیم و گاه یاقوتیم
هوش مصنوعی: گاهی شاد و خوشحال هستیم و گاه ناراحت و غمگین، گاهی با ارزش و گرانبها مینماییم و گاه بیارزش و کممقدار.
ساکنان سرادق جبروت
محرمان حریم لاهوتیم
هوش مصنوعی: ساکنان قصرهای قدرت و عظمت، کسانی هستند که به رازهای عوالم غیبی دسترسی دارند.
پادشاهان کشور ملکوت
شهریاران شهر ناسوتیم
هوش مصنوعی: سلطنت و قدرت پادشاهان در عالم قدس و ملکوت، بر زندگی و امور این جهان انسانی نیز تأثیر دارد.
همچو نور علی بدیر وجود
کاسر جبت وند و طاغوتیم
هوش مصنوعی: مثل نوری که بر تاریکی میتابد، وجود ما از هر گونه شر و طغیانی آزاد است.