شمارهٔ ۲۱۹

هوش مصنوعی: ای زندگی و ای محبوب من، این دیوانگی عاشقان است؛ ای پیوند و ای جدایی من، این دیوانگی عاشقان است.

هوش مصنوعی: تو آخرین مقصد منی و تسکین دردهایم. تو جان منی و معشوقم. این حالت عاشقانگی است.

هوش مصنوعی: من عاشق چهره‌ات هستم و در هم ریختگی موهایت گم شده‌ام. خود را در بی‌نهایت کوی تو سرگردان می‌یابم. این حالتی است خاص از عشق و دیوانگی.

هوش مصنوعی: من همچون پروانه‌ای هستم که دور شمع تو می‌چرخد، به هم ریختگی موهای تو را می‌پرستم و صدای تو برایم گران‌بهاست. این حالتی است از دیوانگی عاشقان.

هوش مصنوعی: ای پادشاه، من درویشی هستم که دل و جانم با عشق پر شده است. من هم بیگانه‌ام و هم خودم را می‌شناسم. این وضعیت، جنون عشاق است.

هوش مصنوعی: من به شمع تو شبیه‌ام و مانند پروانه به دور تو می‌چرخم. عشق تو برای من داستانی زیباست و گنجی که در ویرانه‌هایم مدفون است. این وضعیت نشانی است از شور و عشق دلبران.

هوش مصنوعی: تو جان جهان منی و روح و زندگی‌ام، در آشکار و پنهانم تو موجودی. این حالت من، دیوانگی عاشقان است.

هوش مصنوعی: در دلِ این معبد عشق، به زنجیر زلفت افتاده‌ام و بین عقیده‌ها و کفرها سرگشته‌ام؛ این حالتِ دیوانگی عاشقان است.

هوش مصنوعی: چهره زیبای تو در دلم نوری افروخته است، مانند هنگامی که در آسمان ماه می‌تابد. شیدا و مست به عشق تو، با شور و شوق از دیوانگی عاشقان سخن می‌گویم.