شمارهٔ ۱۳۵

هوش مصنوعی: از آن روزی که چهره ماه تو درنظر من ظاهر شد، آرزوی دل من از طریق دیدن تو برآورده گردید.

هوش مصنوعی: وقتی که زیبایی او مانند خورشید از سمت شرق نمایان شد، صبح وصال آغاز شد و شب جدایی به پایان رسید.

هوش مصنوعی: ای کسی که از حال ما بی‌خبری، چه نیازی به پرسش درباره عشق داری؟ کسی که از ماجرا باخبر می‌شود، خود به‌طور طبیعی از جزئیات بی‌خبر می‌ماند.

هوش مصنوعی: می‌خواست خودش را در دنیای وجود نشان دهد؛ گاهی درخشش خورشید را به نمایش می‌گذاشت و گاهی نیز مانند ماه ظاهر می‌شد.

هوش مصنوعی: گاهی انسان به دنبال جواهر و ارزش‌های واقعی زندگی می‌رود و در عمق دریا غرق می‌شود. گاهی خودش به مانند دریا است و گاهی مانند موج و صدف، و در این میان گاهی هم جواهرهایی به دست می‌آورد.

هوش مصنوعی: مجنون به خاطر عشقش به لیلی تغییر شکل و حالت می‌دهد، به طوری که هر لحظه در ظاهری جدید و متفاوت جلوه‌نمایی می‌کند.

هوش مصنوعی: گاهی پیامبر موسی دشمن خود فرعون را می‌کشد و زمانی دیگر با معجزه‌ی ید بیضا (دست سفید) ظاهر می‌شود. یک بار در کوه طور حاضر شده و زمانی دیگر نور و تابش خاصی را نشان می‌دهد و گاهی هم به شکل درختی می‌آید.

هوش مصنوعی: گاهی خود را در مقام سید می‌بیند، گاهی در مقام سرور، گاهی تاج و گاهی تخت، اما نور علی به آن پادشاه با کمر زرین به حقیقت آمده است.