شمارهٔ ۱۹۷

هوش مصنوعی: ما مانند ابرهایی هستیم که پس از باریدن، جواهرات را به زمین می‌ریزند. ما از کوه‌ها پایین می‌آمدیم و با صدای رسای خود، زنده‌ایم. ما از خارها و مشکلات عبور کرده‌ایم و دوباره با قوت و استحکام ایستاده‌ایم.

هوش مصنوعی: اگر به دنبال نور خدا هستی، بیهوده چرخ نمی‌زنی. ما منبع نور هستیم، بله، ما همانند کوه‌ها درخشیم.

هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی رازهای پنهانی را برملا و مشخص کنی، ما همچون خزانه‌دار اسرار هستیم.

هوش مصنوعی: این روز تو اگر مانند شب تیره و تار است، ما همچون شمعی در دل این شب تاریک روشنایی می‌بخشیم و ناله‌مان مانند صدای زنگی است که در دوردست طنین‌انداز می‌شود.

هوش مصنوعی: اگر با گروهی که به وحدت می‌رسند همراه شویم، می‌توانیم رهبری کنیم. ما خود را قافله‌سالار می‌دانیم و در حرکت با اعتماد و قاطعیت پیش می‌رویم.

هوش مصنوعی: ما افرادی آزاد و بی‌محدودیت هستیم که در میخانه مشغول نوشیدن هستیم و از هویت و نشانه‌های خود فاصله گرفته‌ایم. در این حال، سرمست و شاداب هستیم و از زندگی لذت می‌بریم.

هوش مصنوعی: در ابتدای آفرینش، زمانی که با خداوند به توافق رسیدیم و اعلام کردیم که به حقیقت ایمان داریم، اکنون در دنیای کنونی همچنان بر همان عهد و باور پافشاری می‌کنیم.

هوش مصنوعی: ما نه به بهشت و نه به جهنم اهمیت می‌دهیم، بلکه خواهان دیدار و وصال معشوق هستیم و فقط در این فکر هستیم.

هوش مصنوعی: ما تنها با خداوند باقی هستیم و از خود و خویشتن فانی شده‌ایم. منصور (حلاج) به ما آگاهی می‌دهد که با شادی و سرزندگی راه خود را ادامه دهیم.

هوش مصنوعی: در آغاز و پایان، در ظاهر و باطن، ما همیشه دل‌باخته و وابسته به معشوق هستیم.

هوش مصنوعی: در زیر پرچم حق، ای پروردگار، به دنبال تو هستیم و در حال غرق شدن در دیدار قرار داریم، و در این حال با شور و شوق فراوان به اوج می‌رسیم.

هوش مصنوعی: ای زاهد غمگین، به دیگران طعنه نزن. ما از درد و رنجی عمیق رنج می‌بریم و در حال گریه‌کردن هستیم.

هوش مصنوعی: در میکده که نشان از وحدت و یکپارچگی دارد، ما مانند نوری همیشه سرمست هستیم و به شوق می‌نوشیم و شاد می‌رقصیم.