شمارهٔ ۱۶۴

هوش مصنوعی: وقتی دل آرام می‌گیرد و به سوی نیاز می‌رود، روی خود را در برابر این نیاز قرار می‌دهد.

هوش مصنوعی: من از شراب نیاز تو ساغری می‌نوشم و می‌کشم.

هوش مصنوعی: برای اینکه زیبایی و لطافت تو را به من بدهد، اشکم به خاطر نیازم به تو جاری شده است.

هوش مصنوعی: خاک محل تو که سرچشمه‌ی برکت و رحمت است، به شکرانه‌ی نیازمندی‌ام، به آن افزوده شود.

هوش مصنوعی: حضور تو زیبایی خاصی به دل‌های نیازمندان می‌دهد و آن‌ها را همیشه به سمت خود جذب می‌کند.

هوش مصنوعی: زاهد، اگر می‌خواهد از ستم و سرکشی خود دست بردارد، باید تنها به کمک کاسه‌ای که از کدوی نیاز ساخته شده است، رفتار خود را تغییر دهد. به این معنا که زهد و تقوا باید واقعی و از روی نیاز و معرفت باشد، نه صرفاً یک نمایش بیرونی.

هوش مصنوعی: گرچه نور علی بر روی زمین می‌درخشد و نشانه‌ی عظمت و نیازمندی ماست، اما او بی‌نیاز و مستقل است.