خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

رباعیات

میرداماد » دیوان اشراق » رباعیات

شمارهٔ ۱ : ای دل دو سه روزی بود این بستان‌ها

شمارهٔ ۲ : ای شهد لبت دوای بیماری‌ها

شمارهٔ ۳ : ای عشق توئی تو مایه پاکی ما

شمارهٔ ۴ : ای عشق چو اقبال بریدی از ما

شمارهٔ ۵ : اندر صدوبیست دوره چرخش‌ها

شمارهٔ ۶ : خالی ز می وفاست پیمانه ما

شمارهٔ ۷ : دل گشت به وادی غم عشق رها

شمارهٔ ۸ : ای از تو وجود و هستی و گوهر ما

شمارهٔ ۹ : تا کرد مرا بازوی وصلت به شتاب

شمارهٔ ۱۰ : چون ساقی عشق سر خوش افتاد امشب

شمارهٔ ۱۱ : چشمی دارم چو روی شیرین همه آب

شمارهٔ ۱۲ : مائیم و دلی به عشق جانانه خراب

شمارهٔ ۱۳ : آتش بجهان تفی ز تاب و تب ماست

شمارهٔ ۱۴ : آتش ز تو در هستی نابود من است

شمارهٔ ۱۵ : آن می که عصیر روح پاک است کجاست

شمارهٔ ۱۶ : آنیم که آتش تو قوت دل ماست

شمارهٔ ۱۷ : آنجا که قضا غم از در وصل تو رفت

شمارهٔ ۱۸ : آشی که به رشک افتدش آش بهشت

شمارهٔ ۱۹ : آن نصفه که از پشت تو ای شاه بکاست

شمارهٔ ۲۰ : ای ختم رسل دو کون پیرایه تست

شمارهٔ ۲۱ : ای ختم رسل فضل و شرف مایه تست

شمارهٔ ۲۲ : اسبم ز فراق جو چو نالی مانده ست

شمارهٔ ۲۳ : ای در همه حال روی دلها سویت

شمارهٔ ۲۴ : از خاک در تو آب کوثر حجل است

شمارهٔ ۲۵ : ای خاطر تو کتاب دین رافهرست

شمارهٔ ۲۶ : از دست تو در ساغر جانم خونهاست

شمارهٔ ۲۷ : اشراق متاع غم رهین دل تست

شمارهٔ ۲۸ : این منطقه فلک مدار غم تست

شمارهٔ ۲۹ : ای آنکه ترا حریم گردون حرم است

شمارهٔ ۳۰ : اشراق همه جهان پر افسانه ماست

شمارهٔ ۳۱ : این دیده که عامل خراج غم تست

شمارهٔ ۳۲ : از خاک من الماس جفا خواهد رست

شمارهٔ ۳۳ : ای دوست بیا که بی تو بودن عار است

شمارهٔ ۳۴ : با آنکه همیشه یار در کینه ماست

شمارهٔ ۳۵ : باد سحر از آه دم سرد من است

شمارهٔ ۳۶ : بتخانه نمک زان لب چون نوش گرفت

شمارهٔ ۳۷ : بوقلمونی و بایزیدی کفر است

شمارهٔ ۳۸ : برسید کاینات بی حد صلوات

شمارهٔ ۳۹ : برهان محبت نفس سرد من است

شمارهٔ ۴۰ : بی تو دو جهان بر دل من زندان است

شمارهٔ ۴۱ : تابان قدح از رخ دلارام من است

شمارهٔ ۴۲ : جانم در سینه بر رخ غم بسته ست

شمارهٔ ۴۳ : جز غم که ندیم دل سودائی ماست

شمارهٔ ۴۴ : جز صانع بی همال قیومی نیست

شمارهٔ ۴۵ : چندان فلک آن سنگ که آتش نگداخت

شمارهٔ ۴۶ : چشم فلک از دیدن دردم خیره ست

شمارهٔ ۴۷ : چرخی تو و نیکوئی یکی اختر تست

شمارهٔ ۴۸ : چوگان غمم من و بلاگوی من است

شمارهٔ ۴۹ : چوگان شده قامتم سرم گوی خوش است

شمارهٔ ۵۰ : خورشید که گرمی جهان را سبب است

شمارهٔ ۵۱ : خون در تن من ز شوق تو جوش گرفت

شمارهٔ ۵۲ : دل عادت چشم جنگجوی تو گرفت

شمارهٔ ۵۳ : دل درد تو جای جان در آغوش گرفت

شمارهٔ ۵۴ : دل در برم آن نگار سرکش بگداخت

شمارهٔ ۵۵ : در هجر تو پیمانه غم لبریز است

شمارهٔ ۵۶ : در کین کس این چه رخ بر افروختن است

شمارهٔ ۵۷ : دل بازدیده گوی چوگان بلاست

شمارهٔ ۵۸ : در سینه من که او شبستان وفاست

شمارهٔ ۵۹ : دریای بلاخوی جبین دل ماست

شمارهٔ ۶۰ : در قالب فطرت از تو جان دگر است

شمارهٔ ۶۱ : دی مرکب حکمت آنکه بر گردون تاخت

شمارهٔ ۶۲ : دستی که گرفتی سر آن زلف چو شست

شمارهٔ ۶۳ : دل بیهده ترک عشق دلدار گرفت

شمارهٔ ۶۴ : دوران که ز ظلم می نگنجید به پوست

شمارهٔ ۶۵ : روز از غم تو زهر بلا نوش من است

شمارهٔ ۶۶ : رسم شب ما ستاره پنهان شدن است

شمارهٔ ۶۷ : سر خیل نماز بودنم گرچه خطاست

شمارهٔ ۶۸ : صد شکر که کوچه عدم جای من است

شمارهٔ ۶۹ : عشق آمد و هستی مرا بیشه بسوخت

شمارهٔ ۷۰ : عشقی که زمن دود بر آورد این است

شمارهٔ ۷۱ : عشق چو توئی کجا توان پنهان داشت

شمارهٔ ۷۲ : عشق تو که از آتش غیرت افروخت

شمارهٔ ۷۳ : گر بر سر شهرت و هوی خواهی رفت

شمارهٔ ۷۴ : گل بود که در جهان رخ رنگین داشت

شمارهٔ ۷۵ : من پای برهنه دشت سنگستان است

شمارهٔ ۷۶ : من خسرو علم و آسمان گاه من است

شمارهٔ ۷۷ : مه ساغر و آسمان خم باده ماست

شمارهٔ ۷۸ : وصل تو بهشت جاودان دل ماست

شمارهٔ ۷۹ : ویرانه خاطرم که حکمت کده است

شمارهٔ ۸۰ : هر درد کزو دیده دوران خیره ست

شمارهٔ ۸۱ : یک نامه به من رسید از حضرت دوست

شمارهٔ ۸۲ : دیوانه عشق پیرو عاقل نیست

شمارهٔ ۸۳ : هر جا که توئی دین و دل ما آنجاست

شمارهٔ ۸۴ : هر بیش و کمی که هست مارا از تست

شمارهٔ ۸۵ : دانی ز جهان چه طرف بر بستم هیچ

شمارهٔ ۸۶ : دنیا همه هیچ و کار دنیا همه هیچ

شمارهٔ ۸۷ : هیچ است جهان و زندگی در آن هیچ

شمارهٔ ۸۸ : آوای تو بر دل حزین ما را راح

شمارهٔ ۸۹ : آن آفت خرمن سکون می آید

شمارهٔ ۹۰ : آن ماه که حسن را روان می بخشد

شمارهٔ ۹۱ : آهم رخ سیاره دگرگون سازد

شمارهٔ ۹۲ : ای حور نژاد دهر هر چه باداباد

شمارهٔ ۹۳ : این دیده به مسمار بلا دوخته باد

شمارهٔ ۹۴ : ای مایه آرایش دکان وجود

شمارهٔ ۹۵ : از دوریت ای تازه گل باغ مراد

شمارهٔ ۹۶ : امشب که بلا بدین ستمکش بارد

شمارهٔ ۹۷ : اشراق بر این طاق که چرخش خوانند

شمارهٔ ۹۸ : ای عشق تو برق مشت خاشاک وجود

شمارهٔ ۹۹ : از هر که دهد پند شنودن باید

شمارهٔ ۱۰۰ : ای گابن جان که باد وصلت به نهاد

شمارهٔ ۱۰۱ : از هر بن موی بی تو پیکان روید

شمارهٔ ۱۰۲ : از خاک عدم مرا چو ریحان روید

شمارهٔ ۱۰۳ : ای خاک در تو آب حیوان وجود

شمارهٔ ۱۰۴ : از دوری خدمتت که جان افزاید

شمارهٔ ۱۰۵ : این دنیی پیر را جوان خواهی کرد

شمارهٔ ۱۰۶ : ای ذات تو آرایش اقطار وجود

شمارهٔ ۱۰۷ : ای آنکه فلک همی غلامت شاید

شمارهٔ ۱۰۸ : ای جلوه تو زینت میدان وجود

شمارهٔ ۱۰۹ : ای منت خدمت تو بر جان وجود

شمارهٔ ۱۱۰ : ای درد تو خوشتر از حیات جاوید

شمارهٔ ۱۱۱ : از دست تو خون ز چشم احباب چکد

شمارهٔ ۱۱۲ : از لعل لب تو باده تاب چکد

شمارهٔ ۱۱۳ : بی عشق تو فضل ها و بالم باشد

شمارهٔ ۱۱۴ : با تیغ تو جنبش از جهان بر خیزد

شمارهٔ ۱۱۵ : بیچاره دلم هزار جانبازی کرد

شمارهٔ ۱۱۶ : با خون جگر خاک دل آمیخته باد

شمارهٔ ۱۱۷ : بوی تو ره قافله هوش زند

شمارهٔ ۱۱۸ : باتو شب تارم چو شهب می تابد

شمارهٔ ۱۱۹ : بی تو همه عیش ها و بالم باشد

شمارهٔ ۱۲۰ : بی عشق سرشکم آتش تیز نبود

شمارهٔ ۱۲۱ : با من نفسی بی تو دلم یار نبود

شمارهٔ ۱۲۲ : بر چرخ ز آه من سها می سوزد

شمارهٔ ۱۲۳ : جام می اگر چه غارت هوش کند

شمارهٔ ۱۲۴ : جز درد تو جان ما تمنا نکند

شمارهٔ ۱۲۵ : جان چیست که گویمت بقربان توباد

شمارهٔ ۱۲۶ : جان غاشیه غم تو بردوشش باد

شمارهٔ ۱۲۷ : جان بی تو چوهیزم اندر آتش سوزد

شمارهٔ ۱۲۸ : جان در غمت از جهان جدائی دارد

شمارهٔ ۱۲۹ : چشمم همه بی تو موج خوناب زند

شمارهٔ ۱۳۰ : چشمان تو آهوان آهو گیرند

شمارهٔ ۱۳۱ : خواهم فلکت دگر مساعد گردد

شمارهٔ ۱۳۲ : در عشق تو دل بخون من بازی کرد

شمارهٔ ۱۳۳ : در عشق تو خون ز چشم امید چکید

شمارهٔ ۱۳۴ : دی بی تو به چشمم مژه پیکانی کرد

شمارهٔ ۱۳۵ : در عهد کفت کزوسخا می بارد

شمارهٔ ۱۳۶ : در دام تو هیچ جان گرفتار مباد

شمارهٔ ۱۳۷ : در عهد غمت دل چه جوانیها کرد

شمارهٔ ۱۳۸ : در جام دل آن باده که دی دلبر کرد

شمارهٔ ۱۳۹ : دی چرخ که از بقا مبادش امید

شمارهٔ ۱۴۰ : در غیر دلم غم تو مأوا نکند

شمارهٔ ۱۴۱ : در خنده چو بر لعل تو شکر چسبد

شمارهٔ ۱۴۲ : در گلشن ما سمن مغیلان آید

شمارهٔ ۱۴۳ : در دشت وجودم که فلک می پوید

شمارهٔ ۱۴۴ : در باغ ز عشق تو چمن می سوزد

شمارهٔ ۱۴۵ : در کعبه قل تعالو از مام که زاد

شمارهٔ ۱۴۶ : روزی دلم از غم تو بگسسته شود

شمارهٔ ۱۴۷ : زان پیش که خاک ما فلک کوزه کند

شمارهٔ ۱۴۸ : زان پیش که جان ز نور بی مایه شود

شمارهٔ ۱۴۹ : زین باده که دل زجام غیرت نوشید

شمارهٔ ۱۵۰ : زین شعله که دل چو جانش در بر گیرد

شمارهٔ ۱۵۱ : ز آنروز که از سستی بخت ناشاد

شمارهٔ ۱۵۲ : شب بر دل من دوره غم می بیزد

شمارهٔ ۱۵۳ : شد تن همه دل دلستان می آید

شمارهٔ ۱۵۴ : عقل از خبر وصل تو از هوش رود

شمارهٔ ۱۵۵ : عشاق به تیغ عشق جز سر ندهند

شمارهٔ ۱۵۶ : کو عشق که باده سکونم ریزد

شمارهٔ ۱۵۷ : گفتی که فلان ز هجر ما چون باشد

شمارهٔ ۱۵۸ : کفتم که چو بخت هجر در خواب شود

شمارهٔ ۱۵۹ : گر بیخبری کز تو بدین دل چه رسید

شمارهٔ ۱۶۰ : گفتی شب هجرت از چه تب می زاید

شمارهٔ ۱۶۱ : گفتی شودت ز وصلم اقبال بلند

شمارهٔ ۱۶۲ : گر ابر نمی ز چشم من بردارد

شمارهٔ ۱۶۳ : مه پیش رخت به عذرخواهی آید

شمارهٔ ۱۶۴ : نتوان ز غم تودل به تدبیر برید

شمارهٔ ۱۶۵ : وقت آمده کاین جان و تنم پاک رود

شمارهٔ ۱۶۶ : هجران تو چون وصال جاوید شود

شمارهٔ ۱۶۷ : هرچند طریق خدمت ما بد بود

شمارهٔ ۱۶۸ : یا در چمن قدس وطن باید کرد

شمارهٔ ۱۶۹ : یکچند به کنج خلوتم جا دادند

شمارهٔ ۱۷۰ : یادم چو از آن عزم سفر می آید

شمارهٔ ۱۷۱ : جز یاد تو در سینه ما یاد مباد

شمارهٔ ۱۷۲ : آنکس که به یادت دل شیدا دارد

شمارهٔ ۱۷۳ : آن باده که آفتاب جام است بیار

شمارهٔ ۱۷۴ : از سور غم عشق توای ماه اگر

شمارهٔ ۱۷۵ : از شرم رخت چهره نهان دارد مهر

شمارهٔ ۱۷۶ : از عمر به تنگم چو خلافت ز . . .

شمارهٔ ۱۷۷ : افتاد دلم درتک و پوئی دیگر

شمارهٔ ۱۷۸ : ای خدمت تو ز زندگانی خوشتر

شمارهٔ ۱۷۹ : ای درد تو جان عاشقان را افسر

شمارهٔ ۱۸۰ : ای دوست بیا و دل آواره ببر

شمارهٔ ۱۸۱ : ای مایه آرایش دکان هنر

شمارهٔ ۱۸۲ : ای مایه زیب زندگانی چو هنر

شمارهٔ ۱۸۳ : با عشق نشین دگر تو ای دل زنهار

شمارهٔ ۱۸۴ : در ساغر دل خون ز شراب اولیتر

شمارهٔ ۱۸۵ : آن جوهری جان که مرا عمر دراز

شمارهٔ ۱۸۶ : چون خواست مرا دور جهان شعبده باز

شمارهٔ ۱۸۷ : دل سیر نگردد از غم دوست چو آز

شمارهٔ ۱۸۸ : یاد شب وصل آن مه مهر افروز

شمارهٔ ۱۸۹ : بیروی تو آرام ندارم هرگز

شمارهٔ ۱۹۰ : ای سینه به آتش غم عشق بساز

شمارهٔ ۱۹۱ : ای دل به فراق یار بگداز و بسوز

شمارهٔ ۱۹۲ : در وصف تو خلق دو جهان از آغاز

شمارهٔ ۱۹۳ : ای داغ غم تو بر جبین‌ها که مپرس

شمارهٔ ۱۹۴ : ای ریخته خون‌ها به زمین‌ها که مپرس

شمارهٔ ۱۹۵ : خواهم شود این زمانه را در نفیس

شمارهٔ ۱۹۶ : سوز غم عشق تو به دل ما را بس

شمارهٔ ۱۹۷ : آن نامه که درد ماش چون در درگوش

شمارهٔ ۱۹۸ : ای از تو سرای دل پر افغان و خروش

شمارهٔ ۱۹۹ : چون گرد بلا خاست ز میدان وداع

شمارهٔ ۲۰۰ : ای در ولایت ترا کعبه صدف

شمارهٔ ۲۰۱ : خورشید همی هراسد از روزن عشق

شمارهٔ ۲۰۲ : دل گشته ز دوریت به مردن نزدیک

شمارهٔ ۲۰۳ : این کاخ هزار در که باشد صد رنگ

شمارهٔ ۲۰۴ : تا چند رخ از آز و شره پر آژنگ

شمارهٔ ۲۰۵ : از حسن تو ای فارس میدان جمال

شمارهٔ ۲۰۶ : ای دست شکوه تو قوی از اقبال

شمارهٔ ۲۰۷ : بگذار که در عشق بفرساید دل

شمارهٔ ۲۰۸ : دی قاصد نامه ای که از منزل دل

شمارهٔ ۲۰۹ : یاد نمک صحبتت ای مهر گسل

شمارهٔ ۲۱۰ : یارب به حق محمد آن ختم رسل

شمارهٔ ۲۱۱ : اعیان جهان نیست پسند عاقل

شمارهٔ ۲۱۲ : گردید الف قامت ما آخر دال

شمارهٔ ۲۱۳ : آیند ملائک سحر از عرش عظیم

شمارهٔ ۲۱۴ : آئینه به کف حسن پرستی دیدم

شمارهٔ ۲۱۵ : از شوق تو شاها به جهان آمده ام

شمارهٔ ۲۱۶ : از صحبت خلق دیده بر دوخته ام

شمارهٔ ۲۱۷ : از عشق تو در سر هوسی داشته ام

شمارهٔ ۲۱۸ : از نور رخ تو چون بیارایم چشم

شمارهٔ ۲۱۹ : افتاده به روزگار کارم چکنم

شمارهٔ ۲۲۰ : امشب به غم تو با قضا کوشیدم

شمارهٔ ۲۲۱ : اشراق یکی راه فلک ساز کنم

شمارهٔ ۲۲۲ : ای آنکه بجز رهت رهی نسپارم

شمارهٔ ۲۲۳ : ای وقف غمت سراچه تنگ دلم

شمارهٔ ۲۲۴ : ای بیهشی عشق تو فرهنگ دلم

شمارهٔ ۲۲۵ : این چرخ کدوئیست کهن باده منم

شمارهٔ ۲۲۶ : ای جان من از عشق تو پیمانه غم

شمارهٔ ۲۲۷ : ای عشق تو کرده غارت ایمانم

شمارهٔ ۲۲۸ : ای در ته دریای گناهان شده گم

شمارهٔ ۲۲۹ : با آتش دل به عشق همخوابه شدم

شمارهٔ ۲۳۰ : با خون جگر ز شوق جانان گریم

شمارهٔ ۲۳۱ : با خوی تو لاف آشنائی چه زنم

شمارهٔ ۲۳۲ : بر تیر تو دیده گفتم آماج کنم

شمارهٔ ۲۳۳ : بالعل تو تنگ های شکر چکنم

شمارهٔ ۲۳۴ : تا با سر زلفت آشنائی دارم

شمارهٔ ۲۳۵ : تاعشق تو در گشود بر روی دلم

شمارهٔ ۲۳۶ : تا با غم دوست عهد صحبت بستم

شمارهٔ ۲۳۷ : تا عهد وصال گنج عشقت بستم

شمارهٔ ۲۳۸ : تانیت صحبت وصالت بستم

شمارهٔ ۲۳۹ : تسخیر ممالک معانی کردم

شمارهٔ ۲۴۰ : خون شد جگرم که غرق خون باد دلم

شمارهٔ ۲۴۱ : خاکستر گلخن عدم باد دلم

شمارهٔ ۲۴۲ : خواهم هدف تیر عتابت باشم

شمارهٔ ۲۴۳ : در گلشن ایجادم اگر خار توام

شمارهٔ ۲۴۴ : دل مخزن اسرار الهی کردم

شمارهٔ ۲۴۵ : در خانه عشق تا که من بنشستم

شمارهٔ ۲۴۶ : دی با یاری بسوی گرمابه شدم

شمارهٔ ۲۴۷ : در دیده چو خار گشته خوابم چکنم

شمارهٔ ۲۴۸ : دلدار نشد به وصل یارم چکنم

شمارهٔ ۲۴۹ : رهبان کلیسیای دوران شده ام

شمارهٔ ۲۵۰ : رخت خود از اینسوی برون بربستم

شمارهٔ ۲۵۱ : کی باد ز شر تن اخسا برهیم

شمارهٔ ۲۵۲ : کو مرگ که مایه حیاتش گیرم

شمارهٔ ۲۵۳ : گفتم روم از عشق تو در معدن غم

شمارهٔ ۲۵۴ : گفتم به تو ای نورده روزن چشم

شمارهٔ ۲۵۵ : گاهی آتش از تف درون می سازم

شمارهٔ ۲۵۶ : ما سطح فلک قعر زمین می شمریم

شمارهٔ ۲۵۷ : مرغ چمن وصلم و چون اهرمنم

شمارهٔ ۲۵۸ : من علم گیاه حرم توحیدم

شمارهٔ ۲۵۹ : موسایم و در طور لقا می طلبم

شمارهٔ ۲۶۰ : مائیم که با فقر و فنا ساخته ایم

شمارهٔ ۲۶۱ : من خالق کن فکان ترا می دانم

شمارهٔ ۲۶۲ : نه در خور داغ تو جبینی دارم

شمارهٔ ۲۶۳ : یکباره بترک دار دنیاگفتم

شمارهٔ ۲۶۴ : دنیا نه به خاک نه به آبش میدان

شمارهٔ ۲۶۵ : آکنده به آتش دل بی حاصل من

شمارهٔ ۲۶۶ : آن نیستی اینکه نام داری انسان

شمارهٔ ۲۶۷ : ای زلف سیه کرده بلای دل من

شمارهٔ ۲۶۸ : ای کهتر فضل تو هزار افلاطون

شمارهٔ ۲۶۹ : ای وصل تو اختر مراد دل من

شمارهٔ ۲۷۰ : اکنون که شدی مه خرد برده من

شمارهٔ ۲۷۱ : ای زنگ غمت صیقل آئینه من

شمارهٔ ۲۷۲ : ای یاد تو سرمایه بیهوشی من

شمارهٔ ۲۷۳ : ای خون ز تو باده روان دل من

شمارهٔ ۲۷۴ : ای باد سلام من نومید رسان

شمارهٔ ۲۷۵ : ای خون دل از عشق تو در گردن من

شمارهٔ ۲۷۶ : ای وصل تو ناداشته پاس دل من

شمارهٔ ۲۷۷ : ای گلخن غم کرده سرای دل من

شمارهٔ ۲۷۸ : ای عشق تو فرخنده همای دل من

شمارهٔ ۲۷۹ : ای زلف تو جزیه گیر عود دل من

شمارهٔ ۲۸۰ : اشراق دل از غم بتان شاد مکن

شمارهٔ ۲۸۱ : ای ز آتش غم نهفته چاک دل من

شمارهٔ ۲۸۲ : ای عشق تو نور خانه سوز دل من

شمارهٔ ۲۸۳ : ای آتش تو مرهم داغ دل من

شمارهٔ ۲۸۴ : ای وهم تو از مزیفاتی بس کن

شمارهٔ ۲۸۵ : ای دیده عقل کلبه نقاشی کن

شمارهٔ ۲۸۶ : ای مرهم زخم اندرون دل من

شمارهٔ ۲۸۷ : این پند نگاهدار هموار ای تن

شمارهٔ ۲۸۸ : تا یافت شود مگر برای دل من

شمارهٔ ۲۸۹ : تا دور شدی ز چشم غمدیده من

شمارهٔ ۲۹۰ : تیغ از تو ولبیک نهانی از من

شمارهٔ ۲۹۱ : از جاهت صدرا گرفته باج از گردون

شمارهٔ ۲۹۲ : چندانکه نمود بیش کوشش دل من

شمارهٔ ۲۹۳ : چون جزر اصم گوش طبیب دوران

شمارهٔ ۲۹۴ : در سینه چودوزخ آتشی کردم من

شمارهٔ ۲۹۵ : شاها ز زمانه گم شد آسایش من

شمارهٔ ۲۹۶ : گر تیغ غمش ز جان کشد کینه من

شمارهٔ ۲۹۷ : می آمد دی بسان اقبال شهان

شمارهٔ ۲۹۸ : هر روز ز بهر دل بیحاصل من

شمارهٔ ۲۹۹ : یک چند دلافرامش از دنیا کن

شمارهٔ ۳۰۰ : یارب که بکوی خویش پابستم کن

شمارهٔ ۳۰۱ : یارب به که گویم اندرین دیر کهن

شمارهٔ ۳۰۲ : بر پهنه دهر خنگ بیداد مران

شمارهٔ ۳۰۳ : یک عمر اسیر درد پنهان بودن

شمارهٔ ۳۰۴ : یاد آور روی دوست را گل می دان

شمارهٔ ۳۰۵ : ای دوست منم ز جرم شرمنده تو

شمارهٔ ۳۰۶ : ای دیده زکات گیر نظاره تو

شمارهٔ ۳۰۷ : ای راحت سینه سینه رنجور از تو

شمارهٔ ۳۰۸ : ای صبح خجل ز روی فرخنده تو

شمارهٔ ۳۰۹ : جان چون تن و تن چو جان کند قدرت تو

شمارهٔ ۳۱۰ : در بزم محبت امشب از دولت تو

شمارهٔ ۳۱۱ : شد غرفه به خون جگر آواره تو

شمارهٔ ۳۱۲ : کو عمر که داد عیش بستانم ازو

شمارهٔ ۳۱۳ : هرتن که سرشت بد بود محضر او

شمارهٔ ۳۱۴ : مستیم و خراب کنج میخانه تو

شمارهٔ ۳۱۵ : ای دل نشدی تا به ره عشق آگاه

شمارهٔ ۳۱۶ : در راه تو دیوانه شدن ما را به

شمارهٔ ۳۱۷ : ای سرو ز بالای تو پست افتاده

شمارهٔ ۳۱۸ : دل در غمت از دو کون برداشته به

شمارهٔ ۳۱۹ : جز راه صفا بهیچ ره پای منه

شمارهٔ ۳۲۰ : سر گشتگی دور زمان یعنی چه

شمارهٔ ۳۲۱ : ای عشق مگر مایه بود آمده ای

شمارهٔ ۳۲۲ : من کیستم از خویش به تنگ آمده ای

شمارهٔ ۳۲۳ : من کیستم ای شوخ دل از کف شده ای

شمارهٔ ۳۲۴ : ای تیره شب فراق آخر به سر آی

شمارهٔ ۳۲۵ : از گردش نه مدار غافل نشوی

شمارهٔ ۳۲۶ : اشراق تو هستی ثمر بید کنی

شمارهٔ ۳۲۷ : ای دل تا کی به هرزه تدبیر کنی

شمارهٔ ۳۲۸ : ای دل ز چه از علم وسیطی نکنی

شمارهٔ ۳۲۹ : ای دیده ز اشک بی متاعم نکنی

شمارهٔ ۳۳۰ : ای دیده دگر خرد تباهی نکنی

شمارهٔ ۳۳۱ : ای دیده به آتش آشنائی نکنی

شمارهٔ ۳۳۲ : ای دیده به روشنی چو اختر بادی

شمارهٔ ۳۳۳ : تا روز رخت شد چو شراب عنبی

شمارهٔ ۳۳۴ : تاراج متاع اختیارم کردی

شمارهٔ ۳۳۵ : دل پیش غمت جزیه برد غمناکی

شمارهٔ ۳۳۶ : در ده می لعل لاله گون صافی

شمارهٔ ۳۳۷ : عمری بگذشت از آن‌که در خواب، شبی

شمارهٔ ۳۳۸ : گرد دل من ز غم حصاری کردی

شمارهٔ ۳۳۹ : هستی بتو قائم است و موجود توئی

شمارهٔ ۳۴۰ : یک دم ز دل فکار بیرون نروی