شمارهٔ ۱۲۰

هوش مصنوعی: بدون عشق، اشک‌هایم نمی‌توانند آن‌چنان تند و سوزان باشند و بدون دردی که در رگ‌هایم احساس می‌کنم، زخم و جراحتی وجود ندارد که خونریز باشد.

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر می‌گوید که اگرچه غم و اندوه بر دل او سایه افکنده است و این غم باعث شده که او به شادی و خوشی فکر نکند، اما در درونش دلی ندارد که با حزن و ناراحتی سر سازش داشته باشد. به بیان دیگر، دل او شایسته شادی و خوشبختی است و نباید تحت تاثیر غم قرار گیرد.