شمارهٔ ۸۵

هوش مصنوعی: می‌دانی که از دنیا چه چیزی به دست نیاوردم و هیچ چیزی از دستاوردهای روزگار در اختیارم نیست؟

هوش مصنوعی: من شمع شادی هستم اما وقتی که نشسته‌ام، هیچ وجودی ندارم و آن لیوان جمشید هم وقتی که بشکند، هیچ ارزشی نخواهد داشت.