قصاید
وطواط
»
قصاید
شمارهٔ ۱ - در مدح وزیر ضیاءالدین عراق بن جعفر : ای بر مراد رأی تو ایام رامضا
شمارهٔ ۲ - در مدح ملک اتسز و حسب حال خود : ای جاه تو فراخته اعلام کبریا
شمارهٔ ۳ - در مدح علاء الدوله ابوالمظفر نصرة الدین اتسز و لزوم آسمان و زمین در هر بیتی : ای زمین را از رخت ، چون آسمان ، فرو بها
شمارهٔ ۴ - در مدح شمس الدین ابوالفتح محمد بن علی وزیر : ای صورت سیادت و ای مایهٔ سخا
شمارهٔ ۵ - در مدح ملک نصر الدین اتسز : ای طلعت تو نیکو وی قامت تو زیبا
شمارهٔ ۶ - در مدح علاء الدوله اتسز : بهار جان فزا آمد جهان شد خرم و زیبا
شمارهٔ ۷ - در ستایش افضلالدّین خاقانی : ز دور جنبش این چرخ سیمگون سیما
شمارهٔ ۸ - نیز در مدیحه گوید : زهی! از آدم و حوا نگشته چون تویی پیدا
شمارهٔ ۹ - هم او راست و اعجاز ابیات دو بیت دوبیت مجانست : زهی! دشمنت از طرب بینوا
شمارهٔ ۱۰ - نیز در مدیحه گوید : زهی از امر و نهی تو نظامی دین دنیا را
شمارهٔ ۱۱ - در تغزل و مدح اتسز : ای سهی سرو رهی و قد خرامان ترا
شمارهٔ ۱۲ - د رمدح شمس الدین ابوالفتح محمد بن علی وزیر : اسباب معالی بکرم کرد مرتب
شمارهٔ ۱۳ - در مدح سید تاجدالدین ابوالغنایم رافعی شیبانی : ای تاج دین تازی و ای سید عرب
شمارهٔ ۱۴ - در مدح صدرالدین علی وزیر : تا کی کند حوادث گیتی مرا طلب ؟
شمارهٔ ۱۵ - در مدح خاقان کمال الدین محمود : سپهر ملک عجم ، آفتاب دین عرب
شمارهٔ ۱۶ - خطاب بباد در مدح علاء الدوله ابو المظفر نصرت الدین اتسز خوارزمشاه : ایا برنده باحباب قصهٔ احباب
شمارهٔ ۱۷ - ایضا در مدح ملک اتسز : ای ترا جاه قباد و حشمت افراسیاب
شمارهٔ ۱۸ - نیز در مدح اتسز : ای در کف عزیمت تو خنجر چو آب
شمارهٔ ۱۹ - هم در مدح اتسز : زین سینهٔ پر آتش و زین دیدهٔ پر آب
شمارهٔ ۲۰ - در مدح خاقان کما الدین ابو القاسم محمود ارسلان خسرو توران : ای از رخت فگنده سپر ماه و آفتاب
شمارهٔ ۲۱ - در مدح اتسز خوارزمشاه : جانا فکنده ام ز غم تو سپر بر آب
شمارهٔ ۲۲ - نیز در ستایش گوید : تویی که تیغ ترا شد مسخر آتش و آب
شمارهٔ ۲۳ - در مدح اتسز خوارزمشاه : تویی که خنجر تو شد مکان آتش و آب
شمارهٔ ۲۴ - در مدح خاقان کمال الدین محمود خسرو توران : ایا ز غایت خوبی چو یوسف یعقوب
شمارهٔ ۲۵ - در مدح اتسز : ای از خزاین کرمت خلق را نصیب
شمارهٔ ۲۶ - در مدیحه گوید : ای آن که هر چه بایدت از بخت نیک هست
شمارهٔ ۲۷ - در مدح اتسز خوارزمشاه : تویی، شها، که جهان را به جاه تو طربست
شمارهٔ ۲۸ - نیز در مدح اتسز گوید : مظفرا، ملکا، روزگار چاکر تست
شمارهٔ ۲۹ - هم در مدح اتسز گوید : شاها! زمان مجد و معالی زمان تست
شمارهٔ ۳۰ - نیز در ستایش اتسز : جانا ، رهی ز مهر تو بردل رقم زدست
شمارهٔ ۳۱ - در مدح خاقان کمال الدین : ای آنکه حضرت تو بقدر آسمان شدست
شمارهٔ ۳۲ - در مدح اتسز خوارزمشاه : ای آنکه روزگار بطبعت مسخرست
شمارهٔ ۳۳ - هم در مدح اتسز گوید : خدایگانا ، تیغ تو صورت ظفرست
شمارهٔ ۳۴ - نیز در مدح اتسز خوارزمشاه : شها ، قدر تو از فلک برترست
شمارهٔ ۳۵ - در مدح علاء الدوله ابوالمظفر اتسز : نه رخست آن ، که زهره و قمرست
شمارهٔ ۳۶ - در مدح سید طاهر علوی : آنی ، که حشمت تو در ایام ظاهرست
شمارهٔ ۳۷ - در مدح خاقان ارسلان خان کمال الدین ابو القاسم محمود : رایت شرع و ملک منصورست
شمارهٔ ۳۸ - در مدح اتسز خوارزمشاه : خوارزمشاه بر همه شاهان مقدمست
شمارهٔ ۳۹ - در وصف بلخ و مدح سید ضیاء الدین : فدای بلخ دل من،که روضهٔ ارمست
شمارهٔ ۴۰ - در مدح ملک اتسز : دیدار تو ، ای جان جهان ، راحت جانست
شمارهٔ ۴۱ - در مدح وزیر ثقة الدین : صدر ثقة الدین کنف خلق جهانست
شمارهٔ ۴۲ - در مدح وزیر ضیاء الدین عراق بن جعفر : ای آنکه رخت بهار چینست
شمارهٔ ۴۳ - در مدح علاء الدوله اتسز : بزینت باغ چون خلد برینست
شمارهٔ ۴۴ - نیز در مدح اتسز گوید : در زلف تو ، ای نگار ، تابیست
شمارهٔ ۴۵ - در ستایش شمسالدین وزیر : جمالالملک شمسالدین جهانیست
شمارهٔ ۴۶ - در مدح سید مجدالدین گوید : ای آنکه بیتو هیچ نظامی جهان نداشت
شمارهٔ ۴۷ - در مدح اتسز خوارزمشاه : هرچه جز معشوق و می از آن کران باید گرفت
شمارهٔ ۴۸ - در مدح علاءالدوله اتسز : بیاد شاه جهان عالم افتخار گرفت
شمارهٔ ۴۹ - در مدح شمس الدین وزیر : کریمی ، که رسم معلی نهاد
شمارهٔ ۵۰ - در مدح اتسز خوارزمشاه : چون بر وزد بچهرهٔ تو ، ای نگار ، باد
شمارهٔ ۵۱ - در مدح ملک اتسز : خسروا ، چون تو آسمان نارد
شمارهٔ ۵۲ - هم در مدح اتسز گوید : شاها، به پایگاه تو کیوان نمیرسد
شمارهٔ ۵۳ - نیز در ستایش اتسز می گوید : چمن باغ پر ثریا شد
شمارهٔ ۵۴ - هم در مدح اتسز گوید : لوای دولت و ملت کنون مظفر شد
شمارهٔ ۵۵ - در مدح علاءالدوله اتسز : چون علاء دولت و دین دروغا خنجر کشد
شمارهٔ ۵۶ - در مدح کمالالدین محمود خان : ای بعزم تو فتح را پیوند
شمارهٔ ۵۷ - در مدح ملک اتسز : ای تو بر آزادگان عصر خداوند
شمارهٔ ۵۸ - در مدح اتسز : رفت آن نگار و عشق آن نگار ماند
شمارهٔ ۵۹ - و هم در ستایش اتسز گوید : ای آنکه در جهان ز تو سری نهان نماند
شمارهٔ ۶۰ - هم در مدح اتسز : شاها ، ز زخم تیغ تو گردون حذر کند
شمارهٔ ۶۱ - نیز در مدح اتسز : تویی که صبح عدو هیبت تو شام کند
شمارهٔ ۶۲ - نیز در مدح اتسز گوید : شاها ، فلک عدوی ترا در عنا فگند
شمارهٔ ۶۳ - در مدح خاقان ارسلان خاقان کما الدین ابوالقاسم محمود و شکر کنیزکان که بوی داده : آفتاب جلال و عالم جود
شمارهٔ ۶۴ - ایضاً در مدح خاقان کمال الدین محمود : زهی ! جمال ترا آفتاب کرده سجود
شمارهٔ ۶۵ - نیز در مدح خاقان کمال الدین محمود : کمال دولت و دین صورت شجاعت وجود
شمارهٔ ۶۶ - در مدح اتسز : ای آنکه از خصال تو قدر هدی فزود
شمارهٔ ۶۷ - هم در مدح اتسز : تویی ، شها ، که نظیر تو در جهان نبود
شمارهٔ ۶۸ - هم در مدح ملک اتسز گوید : جانا، دلم ز فرقت تو خون همی شود
شمارهٔ ۶۹ - نیز در ستایش اتسز : شاهی، که قدر او ز ثریا نشان دهد
شمارهٔ ۷۰ - در مدح اتسز خوارزمشاه : بهار باز جهان را همی بیاراید
شمارهٔ ۷۱ - در مدح شمسالدین وزیر : جز مکارم زشمس دین ناید
شمارهٔ ۷۲ - در مدح اتسز : تویی ، شها ، که بتو چرخ را نیاز آید
شمارهٔ ۷۳ - در ستایش مجد الدین علی بن جعفر رئیس شرق صدر خراسان : عجل مجد دین ، صدر آل پیمبر
شمارهٔ ۷۴ - ذوقافتین در مدح ملک اتسز : ای از مکارم تو شده در جهان خبر
شمارهٔ ۷۵ - قصیدۀ ذو بحرین در مدح علاء الدوله اتسز خوارزمشاه : ای در تو مقصد اهل هنر
شمارهٔ ۷۶ - در مدح اتسز : ای رایت مبارک تو آیت ظفر
شمارهٔ ۷۷ - نیز در مدح اتسز گوید در بازگشت از جنگ ماوراء النهر : ای ز آب تیغ تو تازه ریاحین ظفر
شمارهٔ ۷۸ - در مدیحه گوید : ای زگفتار تو پرداخته آیات هنر
شمارهٔ ۷۹ - در مدح اتسز خوارزمشاه : بِبُرد از من به ناگاهان هوای مهرِ آن دلبر
شمارهٔ ۸۰ - در تهنیت ولادت دو فرزند ملک اتسز : بر آمد ز چرخ معالی دو اختر
شمارهٔ ۸۱ - در مدح اتسز : جهان ظفر پادشا بو المظفر
شمارهٔ ۸۲ - هم در مدح اتسز گوید : رایت شهریار دین گستر
شمارهٔ ۸۳ - هم در مدح اتسز گوید : علاء دولت خوارزمشاه دین پرور
شمارهٔ ۸۴ - نیز در مدح اتسز : مایهٔ نصرت ، آفتاب ظفر
شمارهٔ ۸۵ - هم در مدح اتسز گوید : امروز شد صحیفهٔ اقبال پر نگار
شمارهٔ ۸۶ - نیز در مدح اتسز گوید : ای بسته و گشاده بسی دشمن و حصار
شمارهٔ ۸۷ - هم در مدح اتسز و تهنیت ورود او به سرای کمال الدین گوید : ای زتیغ بی قرار تو ممالک را قرار
شمارهٔ ۸۸ - هم در ستایش اتسز : ای زمان را پادشاه و ای زمین را شهریار
شمارهٔ ۸۹ - در فتح جند و مدح علاء الدوله نصرت دین ابوالمظفر اتسز خوارزمشاه : ای سمن ساق ترک سیم عذار
شمارهٔ ۹۰ - قصیدۀ مصنوعه در مدح قزل ارسلان (۱) : ای ملک را ثنای صدر تو کار
شمارهٔ ۹۱ - در مدح ملک اتسز : بنشاند باد فتنه ز شمشیر آبدار
شمارهٔ ۹۲ - نیز در مدح اتسز گوید : پناه ملک عجم ، شهریار دولت یار
شمارهٔ ۹۳ - در وصف قلم و خاتم و مدح علاء الدوله ابوالمظفر اتسز : چیست آن شکل آسمان کردار؟
شمارهٔ ۹۴ - در مدح مجدالدین علی بن جعفر : زان زلف بیقرار دلم گشت بیقرار
شمارهٔ ۹۵ - در مدح اتسز : زهی! خطهٔ ملک را شهریار
شمارهٔ ۹۶ - رد العجز الی الصدر در مدح اتسز : قرار از دل من ربود آن نگار
شمارهٔ ۹۷ - در مدح ملک اتسز : مظلم شبی دراز از طرهٔ نگار
شمارهٔ ۹۸ - هم در ستایش ملک اتسز : منت خدای را، که به اقبال شهریار
شمارهٔ ۹۹ - نیز در مدح اتسز خوارزمشاه : همه کار گیتی بود برقرار
شمارهٔ ۱۰۰ - در مرثیۀ شرف الدین قزل ارسلان بن اتسز : بس بلندا! که شد ز گردون پست
شمارهٔ ۱۰۱ - در مدح ملک اتسز : ای در مصاف رستم دستان روزگار
شمارهٔ ۱۰۲ - در مدح ادیب صابر بن ایمعیل ترمذی : صابر، ای طبع تو جهان هنر
شمارهٔ ۱۰۳ - در مدح اتسز : ای بتو رایت هدی منصور
شمارهٔ ۱۰۴ - نیز در مدح ملک اتسز گوید : جهان سرای غرورست، نی سرای سرور
شمارهٔ ۱۰۵ - سوگندنامه در مدح اتسز : زهی بجود تو ایام مکرمت مشهور
شمارهٔ ۱۰۶ - نیز در مدح مدیحه گوید : ای بتو چشم مکرمات قریر
شمارهٔ ۱۰۷ - نیز در مدیحه گوید : ای بتو چشم مکرمات قریر
شمارهٔ ۱۰۸ - این قصیده در مدح خداوند عالم ملک اعظم ناج الدنیا والدین بردالله مضجعه گوید : ای دولت جوان ترا بنده چرخ پیر
شمارهٔ ۱۰۹ - در ستایش مجیر الدین : ای مجیر دین ایزد ، کایزدت بادا مجیر
شمارهٔ ۱۱۰ - در مدح تاج الدین وزیر : تاح دولت ، ای جوان بی نظیر
شمارهٔ ۱۱۱ - قصیدۀ مخذوف الالف در مدح علاء الدوله اتسز : خسرو ملک بخش کشور گیر
شمارهٔ ۱۱۲ - در مدح اتسز خوارزمشاه : زهی در نیکویی روی تو معجز
شمارهٔ ۱۱۳ - همه در مدح اتسز گویند : ای در نظم گشته از تو فراز
شمارهٔ ۱۱۴ - در مدح خاقان کمال الدین محمود : در هجر روی و لعل تو،ای لعبت طراز
شمارهٔ ۱۱۵ - در مدح شمی الدین وزیر : هست ایام شمس دین نوروز
شمارهٔ ۱۱۶ - در مدح اتسز : زهی فروخته حسن تو در جهان آتش
شمارهٔ ۱۱۷ - هم در مدح اتسز گوید : شهی که نقش نگین جلال شد نامش
شمارهٔ ۱۱۸ - در مدح اتسز : ای شاه، جهانی شدهای تو ز بدایع
شمارهٔ ۱۱۹ - در مدح تاجالدین ابوالغنایم رافع : هست اعلام علم را رافع
شمارهٔ ۱۲۰ - نیز در مدیحه گوید : ای چو چرخ بیستون رفیع
شمارهٔ ۱۲۱ - در مدح اتسز : ای ز اخلاف تو تازه گشته آثار سلف
شمارهٔ ۱۲۲ - در مدح ابوالفضل نصر بن خلف پادشاه نیمروز : پادشاهی کوست ایمان را کنف
شمارهٔ ۱۲۳ - در مدح شمسالدین وزیر : ایا بفضل و کرم در جهان شده معروف
شمارهٔ ۱۲۴ - نیز در ستایش شمسالدین وزیر : ای صدر سروران زمانه به اتفاق
شمارهٔ ۱۲۵ - در مدح ضیاء الدین عراق وزیر : ای وزیر عالم و عادل ، ضیاء الدین عراق
شمارهٔ ۱۲۶ - در مدح اتسز : شبی که هست کف او خزانهٔ ارزاق
شمارهٔ ۱۲۷ - نیز در مدح اتسز : ای کرم را کف نهاده طریق
شمارهٔ ۱۲۸ - هم در مدح اتسز گوید : ای ز حلم تو ساکنی در خاک
شمارهٔ ۱۲۹ - در ستایش اتسز : ای گوهر زمین ز وقار تو برده سنگ
شمارهٔ ۱۳۰ - نیز در ستایش اتسز : ای ز حکیمان شنوده علم اوایل
شمارهٔ ۱۳۱ - در مدح علاءالدوله اتسز : تا شد دلم بمهر بتان مایل
شمارهٔ ۱۳۲ - قصیدۀ ملمع در مدح جمال الدین وزیر : ای جمال دولت ، ای چرخ جلال
شمارهٔ ۱۳۳ - در مدح کمال الدین ابوالقاسم محمد بن ابوبکر خال : ای جناب تو قبلهٔ اقبال
شمارهٔ ۱۳۴ - در مدح اتسز خوارزمشاه : ای ز نعل مرکبانت صحن عالم پر هلال
شمارهٔ ۱۳۵ - قصیدهٔ تمام مرصع در مدح علاءالدوله اتسز : ای منور به تو نجوم جلال
شمارهٔ ۱۳۶ - هم در مدح علاء دوله اتسز گوید : خدایگانا، بتو گرفت جمال
شمارهٔ ۱۳۷ - از زبان علاءالدوله اتسز خوارزمشاه گوید : منم ، که نیست مرا در جهان نظیر و همال
شمارهٔ ۱۳۸ - در مدح علاء الدوله اتسز : ای روی تو چو خلد و لب تو چو سلسبیل
شمارهٔ ۱۳۹ - در مدح ادیب صابر بن اسمعیل ترمذی : بدیع شعر تو ، ای صابر بن اسمعیل
شمارهٔ ۱۴۰ - نیز در مدیحه گوید : ای پیش تو سپهر میان بسته چون قلم
شمارهٔ ۱۴۱ - در مدح اتسز خوارزمشاه : ای حریم صدر تو ترسندگان را چون حرم
شمارهٔ ۱۴۲ - قصیدۀ محذوف النقط در مدح محمد نام : که کرد کار کرم مرد وار در عالم ؟
شمارهٔ ۱۴۳ - در مدح اتسز : مفخر ملک عرصهٔ عالم
شمارهٔ ۱۴۴ - در مدح امام حسام الدین ابو حفص عمربن عبدالعزیز بن مازه بخاری : ای از کمال جاه تو ایام را نظام
شمارهٔ ۱۴۵ - در مدح اتسز : ای بحقل و عقد تو اسباب دولت را قوام
شمارهٔ ۱۴۶ - وقتی اتسز بر لب جیحون جشن ساخته بود این قصیده بر بدیهه بگفت : ای بملک تو زینت ایام
شمارهٔ ۱۴۷ - نیز در مدح اتسز : چه حیله سازم ؟ کز من گسست یار سلام
شمارهٔ ۱۴۸ - در مدح اتسز : اگر عنایت خسرو بود چنان گردم
شمارهٔ ۱۴۹ - هم در مدح اتسز گوید : ای کفت بحر ایادی و دلت کان علوم
شمارهٔ ۱۵۰ - در مدح اتسز : تویی که دل به تو کردند عاشقان تسلیم
شمارهٔ ۱۵۱ - در مدح اتسز : خلاف یافت زمین و زمان ز دست فتن
شمارهٔ ۱۵۲ - نیز در مدح اتسز : هوا تیره است، آن بهتر که گیری بادهٔ روشن
شمارهٔ ۱۵۳ - در ستایش اتسز : اعلام چرخ برد بر اطراف آسمان
شمارهٔ ۱۵۴ - هم در مدح اتسز گوید : ایا چرخ از حملهٔ تو جهان
شمارهٔ ۱۵۵ - د رمدح خاقان سلیمان خان : ای در جلال قدر تو گشته چو آسمان
شمارهٔ ۱۵۶ - د رمدح یکی از وزراء : ای خرم از مکارم اخلاق تو جهان
شمارهٔ ۱۵۷ - در مدح اتسز : ای خلایق را پناه و ای شرایع را امان
شمارهٔ ۱۵۸ - قصیدۀ ذوقافتین در مدح خاقان کمالالدین نظامالدوله ارسلان خان ابوالقاسم محمود : ای دلبری، که نیست نظیر تو در جهان
شمارهٔ ۱۵۹ - در مدح خاقان ارسلان خان کمالالدین ابوالقاسم محمد : ای روی تو آفتاب تابان
شمارهٔ ۱۶۰ - در مدح اتسز : فغان من از نعرهٔ پاسبان
شمارهٔ ۱۶۱ - در مدح علاء الدوله اتسز : منت خدای را ، که بتأیید آسمان
شمارهٔ ۱۶۲ - د رمدح اتسز : نظام حال زمانه ، قوام کار جهان
شمارهٔ ۱۶۳ - د رمدح اتسز : جانا ، طریق مهر و وفا اختیار کن
شمارهٔ ۱۶۴ - از زبان علاء الدوله اتسز خوارزمشاه : ای عادت تو همه جفای من
شمارهٔ ۱۶۵ - در مدح ملک اتسز : ای غریو کوس تو در گوش بانگ ارغنون
شمارهٔ ۱۶۶ - نیز در مدح اتسز : چو از حدیقهٔ مینای چرخ سقلاطون
شمارهٔ ۱۶۷ - در مدح اتسز : رمضان آمد و آورد ز فردوس برین
شمارهٔ ۱۶۸ - در مدح اتسز خوارزمشاه : قاهر اصحاب بدعت ، ناصر اعلام دین
شمارهٔ ۱۶۹ - در وصف قصر خاقان کمالالدین محمود : قصر فرخندهٔ کمالالدین
شمارهٔ ۱۷۰ - در مدح ملک اتسز : مقتدای همه زمان و زمین
شمارهٔ ۱۷۱ - نیز در مدح ملک اتسز : بتی ، که ماه برد روشنی ز طلعت او
شمارهٔ ۱۷۲ - هم در مدح اتسز گوید : خوارزمشه ، که هست زمانه غلام او
شمارهٔ ۱۷۳ - هم در مدح اتسز : زهی خلق در لشکر آلای او
شمارهٔ ۱۷۴ - نیز در ستایش اتسز : ای یک غلام تو به گه حرب صد سپاه
شمارهٔ ۱۷۵ - در مدح شمس الدین وزیر : مایهٔ افتخار و صورت جاه
شمارهٔ ۱۷۶ - در مدح ملک اتسز : هست دولت را اساس و هست ملت را پناه
شمارهٔ ۱۷۷ - نیز در ستایش ملک اتسز گوید : ای جهان از سر زلف تو معطر گشته
شمارهٔ ۱۷۸ - در مدح ملک اتسز : ای از همه خلق اختیار گشته
شمارهٔ ۱۷۹ - در مدح اتسز : زهی! لشکرت کوه و صحرا گرفته
شمارهٔ ۱۸۰ - هم در ستایش ملک اتشز : ای لب تو گونهٔ شراب گرفته
شمارهٔ ۱۸۱ - د رمدح علاء الدین ابوبکر بن قماج : ای بتو ایام افتخار گرفته
شمارهٔ ۱۸۲ - در مدح ملک اتسز : ای علم تو دین را نظام داده
شمارهٔ ۱۸۳ - در ستایش اتسز گوید : ای ملک بتو افتخار کرده
شمارهٔ ۱۸۴ - در مدح ملک اتسز : ای هوای تو مرا بی سر و سامان کرده
شمارهٔ ۱۸۵ - در مدح ملک اتسز : ای زلف مشک فام تو لاله سپر شده
شمارهٔ ۱۸۶ - نیز در مدح ملک اتسز : ای صیت دولت تو بعلم علم شده
شمارهٔ ۱۸۷ - نیز در مدح ملک اتسز : ای چهرهٔ تو رشک مه آسمان شده
شمارهٔ ۱۸۸ - لغز تیغ در مدح اتسز گوید : پیکری روشن چو جان ، لیکن بلای جان شده
شمارهٔ ۱۸۹ - درمدح شمسالدین وزیر : فصل بهار آمد و بگذشت عهد دی
شمارهٔ ۱۹۰ - در ستایش ادیب صابر بن اسمعیل ترمذی : گر ز وصل توام نصیبستی
شمارهٔ ۱۹۱ - وله فی المدح : ای سال و ماه پیشهٔ تو رادی
شمارهٔ ۱۹۲ - در مدح ملک اتسز : نگارا تا تو از سنبل تراز ارغوان کردی
شمارهٔ ۱۹۳ - در مدح ملک اتسز : ای طلعت تو بر فلک حسن مشتری
شمارهٔ ۱۹۴ - در مدح شمس الدین وزیر : تا کی از عشق تو کشم خواری؟
شمارهٔ ۱۹۵ - در مدح ملک اتسز : ز عشقت ای عمل غمزهٔ تو خون خواری
شمارهٔ ۱۹۶ - نیز در مدح ملک اتسز گوید : هدی را ز سر تازه شد روزگاری
شمارهٔ ۱۹۷ - نیز در مدح اتسز : جانا ، لب چون شراب داری
شمارهٔ ۱۹۸ - در مدح ملک اتسز : زهی ! جمال تو بر ماه کرده طنازی
شمارهٔ ۱۹۹ - نیز در ستایش اتسز : ای همایون در تو کعبهٔ بهروزی
شمارهٔ ۲۰۰ - در مدح شمس الدین محمد بن علی : مراست عشقی افتاده با تو، لم یزلی
شمارهٔ ۲۰۱ - در مدح اتسز : نگارینا ، به هر معنی تمامی
شمارهٔ ۲۰۲ - در مدح ملک اتسز : عشق جانان غایت مقصود جان گردد همی
شمارهٔ ۲۰۳ - در مدح شمس الدین وزیر : صدرا ، مساعی تو مؤید بود همی
شمارهٔ ۲۰۴ - درمدح تاج الدین رافع بن علی شیبانی : ای پناه همه مسلمانی
شمارهٔ ۲۰۵ - در مدح ملک اتسز : در آمد از غم تو ، ای بخوبی ارزانی
شمارهٔ ۲۰۶ - نیز در مدح ملک اتسز : زهی جاهت فریدونی ، زهی ملکت سلیمانی
شمارهٔ ۲۰۷ - در مدح ضیاء الدین علی بن جعفر : ضیاء الدین، ترا در کامرانی
شمارهٔ ۲۰۸ - در ستایش ملک اتسز : ای بازوی شریعت از اقبال تو قوی
شمارهٔ ۲۰۹ - در مدح اتسز : بزلف مشکی، جانا، بچهره دیبایی
شمارهٔ ۲۱۰ - خطاب به ملک اتسز : خسروا، از کمال دانایی
شمارهٔ ۲۱۱ - در مدح اتسز : گر هیچ گونه حال دل من بدانییی
