خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

غزلیات

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات

شمارهٔ ۱ : احسنت و زه ای نگار زیبا

شمارهٔ ۲ : جمالت کرد جانا هست ما را

شمارهٔ ۳ : بندهٔ یک دل منم بند قبای ترا

شمارهٔ ۴ : باز بر عاشق فروش آن سوسن آزاد را

شمارهٔ ۵ : باز تابی در ده آن زلفین عالم سوز را

شمارهٔ ۶ : می ده ای ساقی که می به درد عشق‌آمیز را

شمارهٔ ۷ : جادوان خدمت کنند آن چشم سحر آمیز را

شمارهٔ ۸ : انعم‌الله صباح ای پسرا

شمارهٔ ۹ : ساقیا می ده که جز می نشکند پرهیز را

شمارهٔ ۱۰ : در ده پسرا می مُروَّق را

شمارهٔ ۱۱ : چند رنجانی نگارا این دل مشتاق را

شمارهٔ ۱۲ : مرد بی حاصل نیابد یار با تحصیل را

شمارهٔ ۱۳ : ساقیا دل شد پر از تیمار پر کن جام را

شمارهٔ ۱۴ : ساقیا دانی که مخموریم در ده جام را

شمارهٔ ۱۵ : مَن کِیَ‌ام کاندیشهٔ تو هم‌نَفَس باشَد مَرا؟

شمارهٔ ۱۶ : نیست بی‌دیدار تو در دل شکیبایی مرا

شمارهٔ ۱۷ : ای به بر کرده بی وفایی را

شمارهٔ ۱۸ : مرحبا مرحبا برای هلالا

شمارهٔ ۱۹ : ای همه خوبی در آغوش شما

شمارهٔ ۲۰ : ای ز عشقت روح را آزارها

شمارهٔ ۲۱ : ای از بنفشه ساخته بر گل مثال‌ها

شمارهٔ ۲۲ : ما باز دگرباره برستیم ز غم‌ها

شمارهٔ ۲۳ : فریاد از آن دو چشمک جادوی دلفریب

شمارهٔ ۲۴ : از آن می خوردن عشقست دایم کار من هر شب

شمارهٔ ۲۵ : ای لعبت صافی صفات ای خوشتر از آب حیات

شمارهٔ ۲۶ : دوش مرا عشق تو ز جامه برانگیخت

شمارهٔ ۲۷ : این رنگ نگر که زلفش آمیخت

شمارهٔ ۲۸ : تا نقش خیال دوست با ماست

شمارهٔ ۲۹ : از عشق روی دوست حدیثی به دست ماست

شمارهٔ ۳۰ : ای مسلمانان مرا در عشق آن بت غیرت‌ست

شمارهٔ ۳۱ : ماهرویا در جهان آوازهٔ آواز تست

شمارهٔ ۳۲ : تا گل لعل روی بنمودست

شمارهٔ ۳۳ : این چه جمالست و ناز کز تو در ایام تست

شمارهٔ ۳۴ : تا هلاک عاشقان از طرهٔ شبرنگ توست

شمارهٔ ۳۵ : ماه شب گمرهان عارض زیبای تست

شمارهٔ ۳۶ : بر دوزخ هم کفر و هم ایمان تراست

شمارهٔ ۳۷ : تا بدیدم بتکده بی بت، دلم آتشکده‌است

شمارهٔ ۳۸ : ای صنم در دلبری هم دست و هم دستان تو راست

شمارهٔ ۳۹ : هر زمان از عشق جانانم وفایی دیگرست

شمارهٔ ۴۰ : راه عشق از روی عقل از بهر آن بس مشکل‌ست

شمارهٔ ۴۱ : ای پر دُر گوش من ز چنگت

شمارهٔ ۴۲ : توبهٔ من جزع و لعل و زلف و رخسارت شکست

شمارهٔ ۴۳ : زان چشم پر از خمار سرمست

شمارهٔ ۴۴ : دوست چنان باید کان منست

شمارهٔ ۴۵ : تا خیال آن بت قصاب در چشم من است

شمارهٔ ۴۶ : ای جان جهان! کبر تو هر روز فزون‌ست

شمارهٔ ۴۷ : ای پیک عاشقان گذری کن به بام دوست

شمارهٔ ۴۸ : دارم سر خاک پایت ای دوست

شمارهٔ ۴۹ : روی تو ای دلفروز گر نه چو ماهست

شمارهٔ ۵۰ : گر تو پنداری که جز تو غم‌گسار‌م نیست‌، هست

شمارهٔ ۵۱ : گر تو پنداری ترا لطف خدایی نیست هست

شمارهٔ ۵۲ : کار تو پیوسته آزارست گویی نیست هست

شمارهٔ ۵۳ : ای ساقی می بیار پیوست

شمارهٔ ۵۴ : سبب عاشقان نه نیکوییست

شمارهٔ ۵۵ : نرگسین چشما به گرد نرگس تو تیر چیست

شمارهٔ ۵۶ : ماه‌رویا! گرد آن رخ زلف چون زنجیر چیست؟

شمارهٔ ۵۷ : عشقْ بازیچه و حکایت نیست

شمارهٔ ۵۸ : ای پسر! عشق را بدایت نیست

شمارهٔ ۵۹ : هرکه را دردِ بی‌نهایت نیست

شمارهٔ ۶۰ : چون درد عاشقی به جهان هیچ درد نیست

شمارهٔ ۶۱ : معشوقه از آن ظریف‌تر نیست

شمارهٔ ۶۲ : جام می پر کن که بی جام میم انجام نیست

شمارهٔ ۶۳ : جانا به جز از عشق تو دیگر هوسم نیست

شمارهٔ ۶۴ : عشق رخ تو بابت هر مختصری نیست

شمارهٔ ۶۵ : کارِ دل باز ای نگارینا ز بازی در گذشت

شمارهٔ ۶۶ : سرگران از چشم دلبر دوش چون بر ما گذشت

شمارهٔ ۶۷ : زینهار این یادگار از دست رفت

شمارهٔ ۶۸ : عشق ازین معشوقگان بی وفا دل بر گرفت

شمارهٔ ۶۹ : هر آن روزی که باشم در خرابات

شمارهٔ ۷۰ : تا سوی خرابات شد آن شاه خرابات

شمارهٔ ۷۱ : چه خواهی کرد قرایی و طامات

شمارهٔ ۷۲ : نخواهم من طریق و راه طامات

شمارهٔ ۷۳ : گل به باغ آمده تقصیر چراست

شمارهٔ ۷۴ : ای مستان خیزید که هنگام صبوح است

شمارهٔ ۷۵ : رازی ز ازل در دل عشاق نهانست

شمارهٔ ۷۶ : راه فقر است ای برادر فاقه در وی رفتن است

شمارهٔ ۷۷ : دوش رفتم به سر کوی به نظّارهٔ دوست

شمارهٔ ۷۸ : اندر دل من عشق تو چون نور یقین است

شمارهٔ ۷۹ : شور در شهر فکند آن بت زُنّارپرست

شمارهٔ ۸۰ : در کوی ما، که مسکنِ خوبان سعتری‌ست

شمارهٔ ۸۱ : ای سنایی خواجگی در عشق جانان شرط نیست

شمارهٔ ۸۲ : هر که در راه عشق صادق نیست

شمارهٔ ۸۳ : ساقیا می ده که جز می عشق را پدرام نیست

شمارهٔ ۸۴ : در دل آن را که روشنایی نیست

شمارهٔ ۸۵ : دان و آگه باش اگر شرطی نباشد با منت

شمارهٔ ۸۶ : نگارینا دلم بردی خدایم بر تو داور باد

شمارهٔ ۸۷ : معشوق به سامان شد تا باد چنین باد

شمارهٔ ۸۸ : دوش یارم به بر خویش مرا بار نداد

شمارهٔ ۸۹ : روزی دل من مرا نشان داد

شمارهٔ ۹۰ : تا نگار من ز محفل پای در محمل نهاد

شمارهٔ ۹۱ : این نه زلفست آنکه او بر عارض رخشان نهاد

شمارهٔ ۹۲ : تا کی کنم از طرهٔ تو فریاد

شمارهٔ ۹۳ : ایام چو من عاشق جانباز نیابد

شمارهٔ ۹۴ : مرا عشق نگارینم چو آتش در جگر بندد

شمارهٔ ۹۵ : کسی کاندر تو دل بندد همی بر خویشتن خندد

شمارهٔ ۹۶ : آنکس که ز عاشقی خبر دارد

شمارهٔ ۹۷ : دلم با عشق آن بت کار دارد

شمارهٔ ۹۸ : آنرا که خدا از قلم لطف نگارد

شمارهٔ ۹۹ : با من بت من تیغ جفا آخته دارد

شمارهٔ ۱۰۰ : نور رخ تو قمر ندارد

شمارهٔ ۱۰۱ : آنی که چو تو گردش ایام ندارد

شمارهٔ ۱۰۲ : تا لب تو آنچه بهتر آن برد

شمارهٔ ۱۰۳ : منم که دل نکنم ساعتی ز مهر تو سرد

شمارهٔ ۱۰۴ : زلف پر تابت مرا در تاب کرد

شمارهٔ ۱۰۵ : عاشقی تا در دل ما راه کرد

شمارهٔ ۱۰۶ : سوال کرد دل من که دوست با تو چه کرد؟

شمارهٔ ۱۰۷ : روی خوبت، نهان چه خواهی کرد؟

شمارهٔ ۱۰۸ : ناز را رویی بباید همچو ورد

شمارهٔ ۱۰۹ : ای کم شده وفای تو، این نیز بگذرد

شمارهٔ ۱۱۰ : صحبت معشوق انتظار نیرزد

شمارهٔ ۱۱۱ : عشق آن معشوق خوش بر عقل و بر ادراک زد

شمارهٔ ۱۱۲ : خوبت آراست ای غلام ایزد

شمارهٔ ۱۱۳ : زهی مه رخ زهی زیبا بنامیزد بنامیزد

شمارهٔ ۱۱۴ : زهی چابک زهی شیرین بنامیزد بنامیزد

شمارهٔ ۱۱۵ : چه رنگ‌هاست که آن شوخ‌دیده نامیزد

شمارهٔ ۱۱۶ : دگر گردی روا باشد دلم غمگین چرا باشد

شمارهٔ ۱۱۷ : معشوق که او چابک و چالاک نباشد

شمارهٔ ۱۱۸ : هر دل که قرین غم نباشد

شمارهٔ ۱۱۹ : در مهر ماه زهدم و دینم خراب شد

شمارهٔ ۱۲۰ : از دوست به هر جوری بیزار نباید شد

شمارهٔ ۱۲۱ : دل به تحفه هر که او در منزل جانان کشد

شمارهٔ ۱۲۲ : ما را ز مه عشق تو سالی دگر آمد

شمارهٔ ۱۲۳ : بر مه از عنبر معشوق من چنبر کند

شمارهٔ ۱۲۴ : گر شبی عشق تو بر تخت دلم شاهی کند

شمارهٔ ۱۲۵ : وصال حالت اگر عاشقی حلال کند

شمارهٔ ۱۲۶ : مردمان دوستی چنین نکنند

شمارهٔ ۱۲۷ : گر سال عمر من به سر آید روا بود

شمارهٔ ۱۲۸ : آفرین بادا بر آن کس کو ترا در بر بود

شمارهٔ ۱۲۹ : چون دو زلفین تو کمند بود

شمارهٔ ۱۳۰ : عاشق و یارِ یار باید بود

شمارهٔ ۱۳۱ : هزار سال به امید تو توانم بود

شمارهٔ ۱۳۲ : روی او ماهست اگر بر ماه مشک افشان بود

شمارهٔ ۱۳۳ : از هر چه گمان برد دلم یار نه آن بود

شمارهٔ ۱۳۴ : نور تا کیست که آن پردهٔ روی تو بود

شمارهٔ ۱۳۵ : با او دلم به مهر و مودت یگانه بود

شمارهٔ ۱۳۶ : هر کرا در دل خمار عشق و برنایی بود

شمارهٔ ۱۳۷ : هر زمان از عشقت، ای دلبر! دل من خون شود

شمارهٔ ۱۳۸ : ای یار بی تکلف ما را نبید باید

شمارهٔ ۱۳۹ : ترا باری چو من گر یار باید

شمارهٔ ۱۴۰ : تا رقم عاشقی در دلم آمد پدید

شمارهٔ ۱۴۱ : لشکر شب رفت و صبح اندر رسید

شمارهٔ ۱۴۲ : اقتدا بر عاشقان کن گر دلیلت هست درد

شمارهٔ ۱۴۳ : معشوق مرا ره قلندر زد

شمارهٔ ۱۴۴ : روزی بت من مست به بازار برآمد

شمارهٔ ۱۴۵ : هر که در کوی خرابات مرا بار دهد

شمارهٔ ۱۴۶ : دوش ما را در خراباتی شب معراج بود

شمارهٔ ۱۴۷ : هر که در عاشقی تمام بود

شمارهٔ ۱۴۸ : هر که در بند خویشتن نبود

شمارهٔ ۱۴۹ : هر کو به راه عاشقی اندر فنا شود

شمارهٔ ۱۵۰ : هر کو به خرابات مرا راه نماید

شمارهٔ ۱۵۱ : جمع خراباتیان! سوزِ نفس کم کنید

شمارهٔ ۱۵۲ : میر خوبان را کنون منشور خوبی در رسید

شمارهٔ ۱۵۳ : بیهوده چه نشینید اگر مرد مصافید

شمارهٔ ۱۵۴ : عاشق مشوید اگر توانید

شمارهٔ ۱۵۵ : هر که او معشوق دارد گو چو من عیار دار

شمارهٔ ۱۵۶ : ای من غلام عشق که روزی هزار بار

شمارهٔ ۱۵۷ : جانا ز غم عشق تو من زارم من زار

شمارهٔ ۱۵۸ : ما را مدار خوار که ما عاشقیم و زار

شمارهٔ ۱۵۹ : زهی حسن و زهی عشق و زهی نور و زهی نار

شمارهٔ ۱۶۰ : ای سنایی خیز و در ده آن شراب بی‌خمار

شمارهٔ ۱۶۱ : زینهار ای یار ِگلرخ زینهار

شمارهٔ ۱۶۲ : ای نهاده بر گل از مشک سیه پیچان دو مار

شمارهٔ ۱۶۳ : هر کرا در دل بود بازار یار

شمارهٔ ۱۶۴ : چون رخ به سراب آری ای مه به شراب اندر

شمارهٔ ۱۶۵ : ماهی که ز رخسارش فتنه‌ست به چین اندر

شمارهٔ ۱۶۶ : غریبیم چون حسنت ای خوش‌پسر

شمارهٔ ۱۶۷ : تا کی از ناموس هیهات ای پسر

شمارهٔ ۱۶۸ : راحتی جان را به گفتار ای پسر

شمارهٔ ۱۶۹ : صبح پیروزی برآمد زود بر خیز ای پسر

شمارهٔ ۱۷۰ : حلقهٔ زلف تو در گوش ای پسر

شمارهٔ ۱۷۱ : باز در دام بلای تو فتادیم ای پسر

شمارهٔ ۱۷۲ : ماه مجلس خوانمت یا سرو بستان ای پسر

شمارهٔ ۱۷۳ : من تو را ام حلقه در گوش ای پسر!

شمارهٔ ۱۷۴ : چون سخنگویی از آن لب لطف باری، ای پسر!

شمارهٔ ۱۷۵ : زلف چون زنجیر و چون قیر ای پسر

شمارهٔ ۱۷۶ : همواره جفا کردن تا کی بود ای دلبر

شمارهٔ ۱۷۷ : ای سنایی کفر و دین در عاشقی یکسان شمر

شمارهٔ ۱۷۸ : ای یوسف حسن و کشی خورشید خوی خوش سیر

شمارهٔ ۱۷۹ : ساقیا می ده و نمی کم گیر

شمارهٔ ۱۸۰ : هر زمان چنگ بر کنار مگیر

شمارهٔ ۱۸۱ : سکوت معنویان را بیا و کار بساز

شمارهٔ ۱۸۲ : با تابش زلف و رخت ای ماه دل‌افروز

شمارهٔ ۱۸۳ : تا جایزی همی نشناسی ز لایجوز

شمارهٔ ۱۸۴ : دلبر من عین کمالست و بس

شمارهٔ ۱۸۵ : چون تو نمودی جمال عشق بتان شد هوس

شمارهٔ ۱۸۶ : ای من غریب کوی تو از کوی تو بر من عسس

شمارهٔ ۱۸۷ : ای من غلام روی تو تا در تنم باشد نفس

شمارهٔ ۱۸۸ : ای ز ما سیر آمده بدرود باش

شمارهٔ ۱۸۹ : ای ز خوبی مست هان هشیار باش

شمارهٔ ۱۹۰ : ای سنایی دل بدادی، در پی دلدار باش

شمارهٔ ۱۹۱ : ای دل اندر نیستی چون دم زنی خمّار باش

شمارهٔ ۱۹۲ : ای پسر میخواره و قلاش باش

شمارهٔ ۱۹۳ : بامدادان شاه خود را دیده‌ام بر مرکبش

شمارهٔ ۱۹۴ : ای سنایی جان ده و در بند کام دل مباش

شمارهٔ ۱۹۵ : ای جهان‌افروز دلبر ای بت خورشیدفش

شمارهٔ ۱۹۶ : دلم برد آن دلارامی که در چاه زنخدانش

شمارهٔ ۱۹۷ : برخیز و برو باده بیار ای پسر خوش

شمارهٔ ۱۹۸ : الا ای دلربای خوش بیا کامد بهاری خوش

شمارهٔ ۱۹۹ : بر من از عشقت شبیخون بود دوش

شمارهٔ ۲۰۰ : چه رسم‌ست آن نهادن زلف بر دوش

شمارهٔ ۲۰۱ : از فلک در تاب بودم دی و دوش

شمارهٔ ۲۰۲ : در عشق تو ای نگار خاموش

شمارهٔ ۲۰۳ : دوش تا روز من از عشق تو بودم به خروش

شمارهٔ ۲۰۴ : ز جزع و لعلت ای سیمین بناگوش

شمارهٔ ۲۰۵ : چون نهی زلفِ تافته بر گوش

شمارهٔ ۲۰۶ : ای جور گرفته مذهب و کیش

شمارهٔ ۲۰۷ : آن کژدم زلف تو که زد بر دل من نیش

شمارهٔ ۲۰۸ : ای زلف تو تکیه کرده بر گوش

شمارهٔ ۲۰۹ : ای بس قدح درد که کردست دلم نوش

شمارهٔ ۲۱۰ : تا به بستانم نشاندی بر بساط انبساط

شمارهٔ ۲۱۱ : ای زلف تو بند و دام عاشق

شمارهٔ ۲۱۲ : خویشتن‌داری کنید ای عاشقان! با درد عشق

شمارهٔ ۲۱۳ : تا دل من صید شد در دام عشق

شمارهٔ ۲۱۴ : از حل و از حرام گذشتست کام عشق

شمارهٔ ۲۱۵ : تا جهان باشد نخواهم در جهان هجران عشق

شمارهٔ ۲۱۶ : من کیستم ای نگار چالاک

شمارهٔ ۲۱۷ : ای بلبل وصل تو طربناک

شمارهٔ ۲۱۸ : در زلف تو دادند نگارا خبر دل

شمارهٔ ۲۱۹ : چاک زد جان پدر دست صبا دامن گل

شمارهٔ ۲۲۰ : ای ساقی خیز و پر کن آن جام

شمارهٔ ۲۲۱ : هر شب نماز شام بود شادیم تمام

شمارهٔ ۲۲۲ : بس که من دل را به دام عشق خوبان بسته‌ام

شمارهٔ ۲۲۳ : دلبرا! تا نامهٔ عزل از وصالت خوانده‌ام

شمارهٔ ۲۲۴ : برندارم دل ز مهرت دلبرا تا زنده‌ام

شمارهٔ ۲۲۵ : صنما تا بزیم بندهٔ دیدار توام

شمارهٔ ۲۲۶ : بستهٔ یار قلندر مانده‌ام

شمارهٔ ۲۲۷ : تا بر آن روی چو ماه آموختم

شمارهٔ ۲۲۸ : از همت عشق بافتوحم

شمارهٔ ۲۲۹ : دگر بار ای مسلمانان به قلاشی در افتادم

شمارهٔ ۲۳۰ : تا من به تو ای بت اقتدی کردم

شمارهٔ ۲۳۱ : دستی که به عهد دوست دادیم

شمارهٔ ۲۳۲ : ما عاشق همت بلندیم

شمارهٔ ۲۳۳ : خیز تا ما یک قدم بر فرق این عالم زنیم

شمارهٔ ۲۳۴ : خیز تا بر یاد عشق خوبرویان می زنیم

شمارهٔ ۲۳۵ : پسرا خیز تا صبوح کنیم

شمارهٔ ۲۳۶ : خیز تا در صف عقل و عافیت جولان کنیم

شمارهٔ ۲۳۷ : گفتم از عشقش مگر بگریختم

شمارهٔ ۲۳۸ : الا ای ساقی دلبر مدار از می تهی دستم

شمارهٔ ۲۳۹ : من نصیب خویش دوش از عمر خود برداشتم

شمارهٔ ۲۴۰ : تو را دل دادم ای دلبر، شبت خوش باد، من رفتم

شمارهٔ ۲۴۱ : تا به رخسار تو نگه کردم

شمارهٔ ۲۴۲ : به دردم به دردم که اندیشه دارم

شمارهٔ ۲۴۳ : ای یار سر مهر و مراعات تو دارم

شمارهٔ ۲۴۴ : روزی که رخ خوب تو در پیش ندارم

شمارهٔ ۲۴۵ : الحق نه دروغ سخت زارم

شمارهٔ ۲۴۶ : می ده پسرا که در خمارم

شمارهٔ ۲۴۷ : چو آمد روی بر رویم که باشم من که من باشم

شمارهٔ ۲۴۸ : فراق آمد کنون از وصل برخوردار چون باشم

شمارهٔ ۲۴۹ : روا داری که بی روی تو باشم

شمارهٔ ۲۵۰ : من که باشم که به تن رخت وفای تو کشم؟

شمارهٔ ۲۵۱ : چو دانستم که گردنده‌ست عالم

شمارهٔ ۲۵۲ : ای چهرهٔ تو چراغ عالم

شمارهٔ ۲۵۳ : در راه عشق ای عاشقان خواهی شفا خواهی الم

شمارهٔ ۲۵۴ : مسلم کن دل از هستی مسلم

شمارهٔ ۲۵۵ : ای ناگزران عقل و جانم

شمارهٔ ۲۵۶ : ای دیدن تو حیات جانم

شمارهٔ ۲۵۷ : آمد بر من جهان و جانم

شمارهٔ ۲۵۸ : به صفت گر چه نقشِ بی‌جانم

شمارهٔ ۲۵۹ : تا شیفتهٔ عارض گلرنگ فلانم

شمارهٔ ۲۶۰ : هر گه که به تو در نگرم خیره بمانم

شمارهٔ ۲۶۱ : از عشق ندانم که کیم یا به که مانم

شمارهٔ ۲۶۲ : دگر بار ای مسلمانان ستمگر گشت جانانم

شمارهٔ ۲۶۳ : بی تو یک روز بود نتوانم

شمارهٔ ۲۶۴ : روزی من آخر این دل و جان را خطر کنم

شمارهٔ ۲۶۵ : ای مسلمانان ندانم چارهٔ دل چون کنم

شمارهٔ ۲۶۶ : بی تو ای آرام جانم زندگانی چون کنم

شمارهٔ ۲۶۷ : تا کی ز تو من عذاب بینم

شمارهٔ ۲۶۸ : بی صحبت تو جهان نخواهم

شمارهٔ ۲۶۹ : ای دو زلفت دراز و بالا هم

شمارهٔ ۲۷۰ : ای به رخسار کفر و ایمان هم

شمارهٔ ۲۷۱ : لبیک زنان عشق ماییم

شمارهٔ ۲۷۲ : خورشید تویی و ذره ماییم

شمارهٔ ۲۷۳ : ما را میفگنید که ما اوفتاده‌ایم

شمارهٔ ۲۷۴ : دلبرا ما دل به چنگال بلا بسپرده‌ایم

شمارهٔ ۲۷۵ : از پی تو ز عدم ما به جهان آمده‌ایم

شمارهٔ ۲۷۶ : ما کلاه خواجگی اکنون ز سر بنهاده‌ایم

شمارهٔ ۲۷۷ : تا ما به سر کوی تو آرام گرفتیم

شمارهٔ ۲۷۸ : چشم روشن بادمان کز خود رهایی یافتیم

شمارهٔ ۲۷۹ : رو رو که دل از مهر تو بد عهد گسستیم

شمارهٔ ۲۸۰ : سر بر خط عاشقی نهادیم

شمارهٔ ۲۸۱ : ما فوطه و فوطه پوش دیدیم

شمارهٔ ۲۸۲ : نه سیم، نه دل، نه یار داریم

شمارهٔ ۲۸۳ : آمد گه آنکه ساغر آریم

شمارهٔ ۲۸۴ : ما عاشق روی آن نگاریم

شمارهٔ ۲۸۵ : خیز تا می خوریم و غم نخوریم

شمارهٔ ۲۸۶ : خیز تا دامن ز چرخ هفتمین برتر کشیم

شمارهٔ ۲۸۷ : ما قد ترا بنده‌تر از سرو روانیم

شمارهٔ ۲۸۸ : گرچه از جمع بی نیازانیم

شمارهٔ ۲۸۹ : ما همه راه لب آن دلبر یغما زنیم

شمارهٔ ۲۹۰ : او چنان داند که ما در عشق او کمتر زنیم

شمارهٔ ۲۹۱ : باز ماندم در بلایی الغیاث ای دوستان

شمارهٔ ۲۹۲ : سنایی را یکی برهان ز ننگ و نام جان ای جان

شمارهٔ ۲۹۳ : مرا عشقت بنامیزد بدانسان پرورید ای جان

شمارهٔ ۲۹۴ : تماشا را یکی بخرام در بستان جان ای جان

شمارهٔ ۲۹۵ : جانا نخست ما را مرد مدام گردان

شمارهٔ ۲۹۶ : ای وصل تو دستگیر مهجوران

شمارهٔ ۲۹۷ : عاشقی گر خواهد از دیدار معشوقی نشان

شمارهٔ ۲۹۸ : چون در معشوق کوبی حلقه عاشق‌وار زن

شمارهٔ ۲۹۹ : چنگ در فتراک عشق هیچ بت رویی مزن

شمارهٔ ۳۰۰ : جام را نام ای سنایی گنج کن

شمارهٔ ۳۰۱ : ساقیا! مستان خواب‌آلوده را بیدار کن

شمارهٔ ۳۰۲ : خانهٔ طامات عمارت مکن

شمارهٔ ۳۰۳ : قومی که به افلاس گراید دل ایشان

شمارهٔ ۳۰۴ : جوانی کردم اندر کار جانان

شمارهٔ ۳۰۵ : ز دست مکر وز دستان جانان

شمارهٔ ۳۰۶ : همه جانست سر تا پای جانان

شمارهٔ ۳۰۷ : تخم بد کردن نباید کاشتن

شمارهٔ ۳۰۸ : نی نی به ازین باید با دوست وفا کردن

شمارهٔ ۳۰۹ : چیست آن زلف بر آن روی پریشان کردن

شمارهٔ ۳۱۰ : جانا ز لب آموز کنون بنده خریدن

شمارهٔ ۳۱۱ : ای به راه عشق خوبان گام بر میخواره زن

شمارهٔ ۳۱۲ : ای سنایی در ره ایمان قدم هشیار زن

شمارهٔ ۳۱۳ : ای برادر در ره معنی قدم هشیار زن

شمارهٔ ۳۱۴ : ای هوایی یار یک ره تو هوای یار زن

شمارهٔ ۳۱۵ : گر رهی خواهی زدن بر پردهٔ عشاق زن

شمارهٔ ۳۱۶ : عاشقا! قفل تجرد بر درِ آمال زن

شمارهٔ ۳۱۷ : خیز ای بت و در کوی خرابی قدمی زن

شمارهٔ ۳۱۸ : ای رخ تو بهار و گلشن من

شمارهٔ ۳۱۹ : ای نگار دلبر زیبای من

شمارهٔ ۳۲۰ : گر کار به جز مستی اسکندر می من

شمارهٔ ۳۲۱ : ای دوست ره جفا رها کن

شمارهٔ ۳۲۲ : ایا معمار دین اول دل و دین را عمارت کن

شمارهٔ ۳۲۳ : این که فرمودت که رو با عاشقان بیداد کن

شمارهٔ ۳۲۴ : ای باد به کوی او گذر کن

شمارهٔ ۳۲۵ : غلاما خیز و ساقی را خبر کن

شمارهٔ ۳۲۶ : غریب و عاشقم بر من نظر کن

شمارهٔ ۳۲۷ : بند ترکش یک زمان ای ترک زیبا باز کن

شمارهٔ ۳۲۸ : ساقیا برخیز و می در جام کن

شمارهٔ ۳۲۹ : ای شوخ دیده اسب جفا بیش زین مکن

شمارهٔ ۳۳۰ : جانا دل دشمنان حزین کن

شمارهٔ ۳۳۱ : چشمکان پیش من پر آب مکن

شمارهٔ ۳۳۲ : مکن آن زلف را چو دال مکن

شمارهٔ ۳۳۳ : ای دل ار مولای عشقی یاد سلطانی مکن

شمارهٔ ۳۳۴ : جانا اگر چه یار دگر می‌کنی مکن

شمارهٔ ۳۳۵ : ای نموده عاشقی بر زلف و چاک پیرهن

شمارهٔ ۳۳۶ : صبر کم گشت و عشق روز افزون

شمارهٔ ۳۳۷ : ای ماه ماهان چند ازین ای شاه شاهان چند ازین

شمارهٔ ۳۳۸ : ای چون تو ندیده جم آخر چه جمالست این

شمارهٔ ۳۳۹ : ای رشک رخ حورا آخر چه جمالست این

شمارهٔ ۳۴۰ : خواجه سلامُ علیک، آن لب چون نوش بین

شمارهٔ ۳۴۱ : خواجه سلام علیک آن لب چون نوش بین

شمارهٔ ۳۴۲ : جاوید زی ای تو جان شیرین

شمارهٔ ۳۴۳ : اسب را باز کشیدی در زین

شمارهٔ ۳۴۴ : ای لعبت مشکین کله بگشای گوی از آن کله

شمارهٔ ۳۴۵ : چون سخن زان زلف و رخ گویی مگو از کفر و دین

شمارهٔ ۳۴۶ : گر نشد عاشق دو زلف یار بر رخسار او

شمارهٔ ۳۴۷ : ای جهانی پر از حکایت تو

شمارهٔ ۳۴۸ : ای شکسته رونق بازار جان، بازار تو

شمارهٔ ۳۴۹ : ای همه انصاف‌جویان بندهٔ بی‌داد تو

شمارهٔ ۳۵۰ : خنده گریند همی لاف‌زنان بر در تو

شمارهٔ ۳۵۱ : حلقهٔ ارواح بینم گرد حلقهٔ گوش تو

شمارهٔ ۳۵۲ : ای شادی و غم ز صلح و جنگ تو

شمارهٔ ۳۵۳ : ای مونسِ جانِ من، خیال تو

شمارهٔ ۳۵۴ : ای دریغا گر رسیدی دی به من پیغام تو

شمارهٔ ۳۵۵ : موی چون کافور دارم از سر زلفین تو

شمارهٔ ۳۵۶ : تا کی از عشوه و بهانهٔ تو

شمارهٔ ۳۵۷ : عاشقم بر لعل شکرخای تو

شمارهٔ ۳۵۸ : باز افتادیم در سودای تو

شمارهٔ ۳۵۹ : ای گشته ز تابش صفای تو

شمارهٔ ۳۶۰ : ای کعبهٔ من در سرای تو

شمارهٔ ۳۶۱ : تا بدیدم زلف عنبرسای تو

شمارهٔ ۳۶۲ : ای ببرده آب آتش روی تو

شمارهٔ ۳۶۳ : باد عنبر برد خاک کوی تو

شمارهٔ ۳۶۴ : گر خسته دل همی نپسندی بیار رو

شمارهٔ ۳۶۵ : ای خواب ز چشم من برون شو

شمارهٔ ۳۶۶ : خه خه ای جان علیک عین‌الله

شمارهٔ ۳۶۷ : ای قوم مرا رنجه مدارید علی‌الله

شمارهٔ ۳۶۸ : ای ز آب زندگانی آتشی افروخته

شمارهٔ ۳۶۹ : ای دل اندر بیم جان از بهر دل بگداخته

شمارهٔ ۳۷۰ : من نه ارزیزم ز کان انگیخته

شمارهٔ ۳۷۱ : ای نقاب از روی ماه آویخته

شمارهٔ ۳۷۲ : بردیم باز از مسلمانی زهی کافر بچه

شمارهٔ ۳۷۳ : آن جام لبالب کن و بردار مرا ده

شمارهٔ ۳۷۴ : ساقیا مستان خواب‌آلوده را آواز ده

شمارهٔ ۳۷۵ : ای من مه نو به روی تو دیده

شمارهٔ ۳۷۶ : ای مِهر تو بر سینهٔ من مُهر نهاده

شمارهٔ ۳۷۷ : ای سنایی خیز و بشکن زود قفل میکده

شمارهٔ ۳۷۸ : زهی سروی که از شرمت همه خوبان سرافگنده

شمارهٔ ۳۷۹ : از عشق آن دو نرجس وز مهر آن دو لاله

شمارهٔ ۳۸۰ : دی ناگه از نگارم اندر رسید نامه

شمارهٔ ۳۸۱ : پر کن صنما هلاقنینه

شمارهٔ ۳۸۲ : جان جز پیش خود چمانه منه

شمارهٔ ۳۸۳ : گر بگویی عاشقی با ما هم از یک خانه‌ای

شمارهٔ ۳۸۴ : سینه مکن گرچه سمن سینه‌ای

شمارهٔ ۳۸۵ : عقل و جانم برد شوخی آفتی عیاره‌ای

شمارهٔ ۳۸۶ : این چه رنگست برین گونه که آمیخته‌ای

شمارهٔ ۳۸۷ : ای جان و جهان من کجایی

شمارهٔ ۳۸۸ : جانا نگویی آخر، ما را که تو کجایی؟

شمارهٔ ۳۸۹ : ای کرده دلم سوختهٔ درد جدایی

شمارهٔ ۳۹۰ : از ماه‌رخی نوش‌لبی شوخ‌بلایی

شمارهٔ ۳۹۱ : ای لعل ترا هر دم دعوی خدایی

شمارهٔ ۳۹۲ : ای پیشهٔ تو جفانمایی

شمارهٔ ۳۹۳ : ای یوسف ایام ز عشق تو سنایی

شمارهٔ ۳۹۴ : آخر شرمی بدار چند ازین بدخویی

شمارهٔ ۳۹۵ : بتا پای این ره نداری چه پویی

شمارهٔ ۳۹۶ : کودکی داشتم خراباتی

شمارهٔ ۳۹۷ : ای آنکه به دو لب سبب آب حیاتی

شمارهٔ ۳۹۸ : غالیه بر عاج برآمیختی

شمارهٔ ۳۹۹ : باز این چه عیاری را شب پوش نهادستی

شمارهٔ ۴۰۰ : تا مسند کفر اندر اسلام نهادستی

شمارهٔ ۴۰۱ : اگر در کوی قلاشی مرا یکبار بارستی

شمارهٔ ۴۰۲ : دلا تا کی سر گفتار داری

شمارهٔ ۴۰۳ : آن دلبر عیار من ار یار منستی

شمارهٔ ۴۰۴ : یار اگر در کار من بیمار ازین به داشتی

شمارهٔ ۴۰۵ : صنما آن خط مشکین که فراز آوردی

شمارهٔ ۴۰۶ : ای راه تو را دلیل دردی

شمارهٔ ۴۰۷ : تا معتکف راه خرابات نگردی

شمارهٔ ۴۰۸ : زان خط که تو بر عارض گلنار کشیدی

شمارهٔ ۴۰۹ : زهی پیمان شکن دلبر نکوپیمان به سر بردی

شمارهٔ ۴۱۰ : دلم بردی و جان بر کار داری

شمارهٔ ۴۱۱ : روی چو ماه داری زلف سیاه داری

شمارهٔ ۴۱۲ : ای آنکه رخ چو ماه داری

شمارهٔ ۴۱۳ : انصاف بده که نیک یاری

شمارهٔ ۴۱۴ : در ره‌روی عشق چه میری چه اسیری

شمارهٔ ۴۱۵ : عشق و شراب و یار و خرابات و کافری

شمارهٔ ۴۱۶ : نگویی تا به گلبن بر چه غلغل دارد آن قمری

شمارهٔ ۴۱۷ : چرا ز روی لطافت بدین غریب نسازی

شمارهٔ ۴۱۸ : ای گل آبدار نوروزی

شمارهٔ ۴۱۹ : ای سنایی چو تو در بند دل و جان باشی

شمارهٔ ۴۲۰ : لؤلؤ خوشاب من از چنگ شد یک‌بارگی

شمارهٔ ۴۲۱ : به درگاه عشقت چه نامی چه ننگی

شمارهٔ ۴۲۲ : الا ای لعبت ساقی ز می پر کن مرا جامی

شمارهٔ ۴۲۳ : ای پسر گونه ز عشقت دست بر سر دارمی

شمارهٔ ۴۲۴ : تا به گرد روی آن شیرین پسر گردم همی

شمارهٔ ۴۲۵ : ای چشم و چراغ آن جهانی

شمارهٔ ۴۲۶ : ای زبدهٔ راز آسمانی

شمارهٔ ۴۲۷ : تو آفت عقل و جان و دینی

شمارهٔ ۴۲۸ : گاه آن آمد بتا کاندر خرابی دم زنی

شمارهٔ ۴۲۹ : دلم بربود شیرینی نگاری سرو سیمینی

شمارهٔ ۴۳۰ : الا ای نقش کشمیری الا ای حور خرگاهی

شمارهٔ ۴۳۱ : عاشق نشوی اگر توانی

شمارهٔ ۴۳۲ : ربی و ربک‌الله ای ماه تو چه ماهی

شمارهٔ ۴۳۳ : برخی رویتان من ای رویتان چو ماهی

شمارهٔ ۴۳۴ : صنما چبود اگر بوسگکی وام دهی

شمارهٔ ۴۳۵ : گفتی که نخواهیم تو را گر بت چینی

شمارهٔ ۴۳۶ : صبحدمان مست برآمد ز کوی