شمارهٔ ۳۴۲

هوش مصنوعی: ای جاویدان، ای جان شیرین، هرگز نباید دل تو غمگین باشد.

هوش مصنوعی: دل را از مسیر وفا دور کرده‌ای و به ظلم و بی‌وفایی سوار شده‌ای.

هوش مصنوعی: من از خسرو نیکوتر و شیرین بیشتر عاشق تو هستم، ای پسر.

هوش مصنوعی: مرا به عنوان عاشق می‌شناسند و تو را به عنوان دلبر زیبا و شیرین.

هوش مصنوعی: من آن هستم و تو به اندازه صد هزار چیز دیگری. تو نیز به همان اندازه وجود داری.

هوش مصنوعی: عاشقان وقتی که چهره تو را می‌بینند و آن لکه سیاه و موی مشکی‌ات را مشاهده می‌کنند، دلباخته‌تر می‌شوند.

هوش مصنوعی: به خاطر وجود تو، دیگران تو را ستایش می‌کنند و در عشق به تو تحسین می‌زنند.

هوش مصنوعی: هر وقت که باید به تماشای خودت بپردازی، چهرهٔ خود را ببین.

هوش مصنوعی: واقعاً که لذت‌بخش است وقتی چهرهٔ تو را با شراب خوشمزه سیراب کنیم.