شمارهٔ ۹۴

هوش مصنوعی: عشق محبوبم مانند آتش درونم را می‌سوزاند و به چشمانش نگاه می‌کنم. می‌دانم که این احساس، مرا به زنجیری از زیبایی و وابستگی می‌بندد.

هوش مصنوعی: هر شب دلتنگی و جدایی به سراغم می‌آید و به من نزدیک می‌شود، و من هر شب منتظرم که چشمانم بر ستاره‌ها بیفتد.

هوش مصنوعی: من به محبوبم گفتم که خواب او را نمی‌خواهم، ای جان، مطمئنم که اگر بگویم چیزی برعکس می‌گوید، او با تبر به جان من می‌افتد.

هوش مصنوعی: در صبحگاهان، دوری از محبوبم برایم سخت‌تر می‌شود، چرا که او در آن زمان جادوی خود را به کار می‌گیرد و بندهایی محکم می‌بندد.

هوش مصنوعی: من می‌دانم که ای یار، من در اینجا غریب هستم و فردا شتربان سوار بر شترم، محملی را آماده می‌کند تا من را به سفر ببرند.