شمارهٔ ۱۵۰

هوش مصنوعی: هر کسی که مرا به میخانه راهنمایی کند، بار غم و نگرانی را از وجودم برمی‌دارد.

هوش مصنوعی: راهی که به میخانه می‌رسد، به من گشوده می‌شود؛ خداوند در بهشت هم در را به روی من باز می‌کند.

هوش مصنوعی: ای مسلمانان، چه پیر و چه جوان، در شهر شما هیچ‌کس نباید برای خود دستمزد و پاداش بگیرد.

هوش مصنوعی: می‌گویند سنایی به خاطر یک بار رفتن به میخانه خجالت کشید، اما او برای این کار شرمنده نیست.

هوش مصنوعی: هرچند که من به خرابات می‌روم و در آنجا غم را فراموش می‌کنم، اما دل من هرگز راضی نمی‌شود که با آنجا سازگار شود.

هوش مصنوعی: من می‌روم و تصمیم دارم که همیشه بروم، اما بر غم من کمتر از این است که دیگران بگویند این کار درست نیست.