شمارهٔ ۱۰۸

هوش مصنوعی: برای زیبایی و دلربایی باید ظرافتی مانند گل داشته باشی، زیرا اگر درونت زشت باشد، زیبایی ظاهری فایده‌ای ندارد.

هوش مصنوعی: یا زیبایی و حسن را به نمایش بگذار و فرش زیبایی را بیفکنی، یا با تکبر و ناز خود عرصه را پر کن.

هوش مصنوعی: خوبی و زیبایی را با تاج و عظمت کعبه مقایسه کن و محبت را با مهره‌های تخته‌نرد در نظر بگیر.

هوش مصنوعی: در دل شما چیزی جز خودخواهی وجود ندارد، بنابراین میان من و تو هیچ چیز مشترکی نیست.

هوش مصنوعی: بدمعنی بودن چهره زشت و سخت بودن دیدن زیبایی برای کسی که بینا نیست، به نوعی می‌گوید که دیدن زیبایی‌ها بدون داشتن ابزار لازم (بینایی) بسیار دشوار است و چهره‌ای نازیبا نیز ناخوشایند است.

هوش مصنوعی: جوهرت از ابتدا این‌گونه نبوده که با ناز و افتخار رفتار کند.

هوش مصنوعی: طلا از معدن سرخ به بیرون می‌آید و در این میان، صورت ناجنس و بی‌کیفیتی را نشان می‌دهد که رنگش زرد است.

هوش مصنوعی: چه کسی می‌تواند به بدی کسی که خوب است، ستم کند؟ همچنان که نمی‌توان به مردمانی که شایستگی دارند، ظلم کرد.

هوش مصنوعی: تو مانند بادی، و ما با تو در صلح هستیم؛ اما تو برای ما چیزی مانند خاکی هستی و در دل ما نبردی وجود دارد.

هوش مصنوعی: اما ما چاره‌ای نداریم جز اینکه در این اندوه و درد، یاد تو را فراموش نکنیم.

هوش مصنوعی: با ما مهربانی کن؛ زیرا در این دنیا، این نیازهای عاطفی و وابستگی‌ها به گرمی و محبت احتیاج دارند، در حالی که سردی این محبت تنها به فاصله و سردی می‌انجامد.

هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی دیگران تو را ستایش کنند، مانند سنایی باش و فردی باش که ویژگی‌های برجسته و منحصر به فردی دارد.

هوش مصنوعی: در دنیای امروز، قدرت و نفوذ او قابل مشاهده است و هر فردی می‌تواند از او بهره‌برداری کند.