شمارهٔ ۳۶۵

هوش مصنوعی: ای خواب، از چشمانم دور شو و ای ماه، در دل من بیشتر نور افکن.

هوش مصنوعی: ای چشم، تو هم از دیدن درد و رنج، اشک بریز و حالتی خمیده و غمگین به خود بگیر.

هوش مصنوعی: آتش در ویژگی‌های خود را ترک کن و از وجود واقعی خود رها شو.

هوش مصنوعی: از آن سگ که بچه‌ای دارد، ناگهان او را بر کتف خود بزن و به درون جمعیت برو.

هوش مصنوعی: خودت را از ناپسندی دور نگه‌دار و با جوانمردی و طنازی زندگی کن. زشتی‌ها را فراموش کن و به زیبایی‌ها نگاه کن.

هوش مصنوعی: در این بیت به معنای این است که اگر به دنبال راهی برای ارتباط با دیگران هستی، بهتر است که به صورت مستقیم و با صداقت عمل کنی. به جای اینکه به صورت غیرمستقیم و با واسطه با آنها صحبت کنی، بهتر است خودت به سراغشان بروی و با آنها ارتباط برقرار کنی.