شمارهٔ ۵۹

هوش مصنوعی: هر فردی که در دلش درد و رنجی عمیق و بی‌پایان ندارد، نمی‌تواند به عشق واقعی دست یابد و از آن بهره‌مند شود.

هوش مصنوعی: عشق، سلطنتی است بر انسان‌های برجسته و نخبه، و فراتر از زمان‌های گذشته و آینده، هیچ قدرت و سرای دیگری وجود ندارد.

هوش مصنوعی: عشق به عقل و دانش نمی‌خورد و عقل و دانش نمی‌توانند عشق واقعی را درک کنند. عشق فراتر از فهم و علم است و این دو ابزار نمی‌توانند آن را مفهوم کنند.

هوش مصنوعی: عشق را نمی‌توان با قواعد و تعالیم رسمی آموخت؛ زیرا در آن، تجربیات و احساسات فردی نقش اصلی را دارند و نمی‌شود آن را تنها از طریق دانش و روایت‌های متداول یاد گرفت.

هوش مصنوعی: عشق موجود زنده‌ای است که نه عمر دائمی دارد و نه زوال. عاشقان از این وضعیت گلایه‌ای ندارند.