شمارهٔ ۴۲۰

هوش مصنوعی: در یک لحظه، مروارید زیبای من از دستانم افتاد و گل لاله‌ام که همیشه سرسبز و شاداب بود، ناگهان رنگ باخت.

هوش مصنوعی: من دلبری را در اختیار داشتم، اما افسوس که ناگهان از دست رفت.

هوش مصنوعی: بین ما همیشه جنگ و جدل بود و گاهی هم صلح و آشتی برقرار می‌شد، اما این بار واقعاً به جنگی سخت و یکباره تبدیل شد.

هوش مصنوعی: قبل از این، ما در هر مکانی معروف و محترم بودیم، اما امروز یک‌باره نام و اعتبار ما به نقطه‌ای بد تبدیل شده است.

هوش مصنوعی: با چهره و اشکی که به زیبایی مانند طلای زرد می‌درخشد، من مانند موم نرمی هستم که از دل سنگی‌ام در برابر آن بت سنگی یک‌باره نرم و تغییر کرده‌ام.

هوش مصنوعی: این دنیا در غیاب آن جوان زیبا، به طرز عجیبی تاریک و تنگ شده است.