شمارهٔ ۳۷

هوش مصنوعی: وقتی به میکده‌ای که خالی از بت است نگاه می‌کنم، دلم مثل آتشکده‌ای می‌سوزد و آتش جدایی و بی‌محلی او در وجودم شعله‌ور شده است.

هوش مصنوعی: هر کسی که به من نزدیک می‌شود، از من می‌پرسد که چه بر سرت آمده و چرا به خاطر جدایی من گریه می‌کنی. او می‌گوید که این فرد بیچاره دچار درد و رنج شده است.

هوش مصنوعی: عزیزم، دوری تو چه می‌خواهد؟ چون دیگر جایی برای زندگی ندارم. جهان بر من تنگ شده است.

هوش مصنوعی: اگر سنگینی دل تو باعث رحمت بر دلم شود، پس برای سنگ، رحمت نمی‌تواند وجود داشته باشد. این سخن بی‌معنی است.