شمارهٔ ۳۰۷

هوش مصنوعی: نباید در دل کسی بدی بکارید و نباید پشت به عاشق خود کنید.

هوش مصنوعی: ای معشوق، اگر بخواهی، از این پس می‌فهمی که چگونه می‌توان عاشق را به خوبی نگه‌داشت و از او مراقبت کرد.

هوش مصنوعی: چند بار باید به این نشانه‌های تکبر و غرور توجه کرد و چند بار باید به این پرچم‌های عجیب و غریب و بی‌پایه افتخار ورزید؟

هوش مصنوعی: باید از دل و جان محبت و وفاداری را بزداییم تا بتوانیم عشق و صفای واقعی را به تصویر بکشیم.

هوش مصنوعی: چند نفر از این وفاداری‌ها را به چشمی سوختند و چند نفر از این خیانت‌ها را کاشتند؟

هوش مصنوعی: خوب نیست بر کسی مثل من، که بیچاره و ناتوان است، ظلم و ستم را فرود آورند و بر او تعدی کنند.

هوش مصنوعی: این به این معنی است که برای فردی مانند من که در موقعیتی سخت و درمانده قرار دارد، ناپسند است که قوانین و آداب انسانی را زیر پا گذاشته و به او کمکی نکرده، یا او را در این وضعیت تنها بگذارند.

هوش مصنوعی: در میان رندانی که به سر و سامان خاصی مشغولند، خود را کمترین و ناچیزترین فرد به حساب می‌آورم.