شمارهٔ ۱۷۲

هوش مصنوعی: ای پسر، تو را به زیبایی ماه در مجلس و یا به زیبایی سرو در باغ تشبیه می‌کنم. تو را به عنوان رهبر و شاه میدان می‌خوانم.

هوش مصنوعی: آب حیات را در دل و جانت نگه‌دار، ای پسر، که آن را به مرجان و زیبایی‌های دیگر نمی‌توان سنجید.

هوش مصنوعی: باغی شاد و پرثمر دارم که به لطف و زیبایی آن، تو را به خوشی و لذت دعوت می‌کنم، ای پسر ماه تابان.

هوش مصنوعی: ای پسر، تو را به عنوان نوازنده‌ای با روحی شاد و زیبا می‌خوانم، چون زیبایی و لطف تو به حسنی که حوران دارند، می‌ماند.

هوش مصنوعی: درد و مشکلاتی که به خاطر تو دارم، به شیرینی و لذت لبخند و محبت تو برایم تبدیل شده است. تو را هم درمان دردهایم می‌دانم و هم شیرینی عشق.