شمارهٔ ۲۰۲

هوش مصنوعی: در عشق تو، ای زیبای خاموش، غم‌ها بر من افزوده شد و هوش و حواسم را از دست دادم.

هوش مصنوعی: من به خاطر عشق تو جانم را فدای تو کردم، اما تو محبت مرا به چیزهای بی‌ارزش نفروش.

هوش مصنوعی: هرگز نگذار غم و اندوه تو از ذهنم برود، تو هم مرا فراموش نکن.

هوش مصنوعی: چشمم از خواب دور شده و آرامش ندارد، زیرا غم تو همیشه در دلم جا دارد.

هوش مصنوعی: ما را چه شده است که مانند آهوی مار به تو نگاه می‌کنیم و خواب خرگوش را در دست تو داریم.

هوش مصنوعی: دل من همچون موی زلف تو، به شدت و بی‌تابی به تو وابسته شده است.

هوش مصنوعی: وقتی که اشک‌هایم به خاطر دوری‌ات جاری شد، دل من از درد به شدت در تب و تاب افتاد.

هوش مصنوعی: مدت زیادی از تو Help می‌طلبم. روزی می‌رسد که داستان من را گوش خواهی داد.

هوش مصنوعی: اگر از تو زهر کشنده‌ای هم بگیرم، اما به یاد تو آن زهر برایم شیرین و دلپذیر می‌شود.

هوش مصنوعی: امشب با دلی آشفته به یاد معشوقم هستم، چون شب گذشته نتوانستم خود را از غم تو دور کنم.