شمارهٔ ۲۸۳

هوش مصنوعی: زمانی فرا می‌رسد که جامی بیاوریم و با صدای عاشقانه‌مان فریاد بزنیم.

هوش مصنوعی: بر روی چمن، گل سمن شکوفا شده است و ما نیز روی خود را به سوی آن گل می‌گردانیم.

هوش مصنوعی: وقتی به باغ نگاه می‌کنیم، زیبایی و جذابیتش ما را مجذوب می‌کند و دل‌به‌دلی می‌رویم تا زیبایی‌اش را تقدیم کنیم.

هوش مصنوعی: در مسیر عشق، اگر از سر شجاعت و به خاطر عشق، باده بنوشیم، خواهیم توانست بر تمام ادعاها و لاف‌های خود فائق آئیم و بر مشکلات غلبه کنیم.

هوش مصنوعی: با تلاش و اراده خود می‌توانیم دردی از عشق را در جهان از بین ببریم.

هوش مصنوعی: ما باید به یادگیری و رشد خود ادامه دهیم، مگر آنکه به راه روشن و پر از حکمت بیدلان و روشنفکران روی آوریم.

هوش مصنوعی: وقتی در میدان عشق به کاروانی از عاشقان می‌پیوندیم، کم‌تر از زنان در صفوف آن‌ها نخواهیم ماند.

هوش مصنوعی: اگر جان و دنیا و دین را از دست بدهیم، به روی خودمان پوششی از مصائب زمانه خواهیم گذاشت.

هوش مصنوعی: در زمین وسیع مانند سنایی، وصف آسمان گردان را بیان می‌کنیم.