شمارهٔ ۲۱۶

هوش مصنوعی: من کی هستم ای زیبای پرتحرک که بخواهم به خاطر عشق تو به خودم آسیب بزنم؟

هوش مصنوعی: من چه عرضی دارم که زیر پای سگ تو خاک هستم.

هوش مصنوعی: تو صد دل داری، اما دل من به گونه‌ای آویزان و در هم ریخته است که به دام افتاده است.

هوش مصنوعی: در عشق تو، ناراحتی من به شادی تبدیل می‌شود و زهر و دردهایی که از تو می‌گیرم، مثل تریاک آرامبخش است.

هوش مصنوعی: اگر لازم باشد جانم را نیز برای خوشنودی تو فدا کنم، هیچ نگران نخواهم بود.

هوش مصنوعی: من از هر چیزی که نشانی از تو ندارد، منزجر شدم و دلم پاک و خالص است.

هوش مصنوعی: شور و هیجان مردم عاشق به خاطر دو زلف توست که خود را به جنون زده‌اند.

هوش مصنوعی: در کار تو، سر سنایی مشغول شد، اما تو از این موضوع بی‌خبری.