خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

غزلیات

سحاب اصفهانی » دیوان اشعار » غزلیات

شمارهٔ ۱ : زهی طغرای نام نامیت عنوان دیوان‌ها

شمارهٔ ۲ : ای ذات تو افتخار دنیا

شمارهٔ ۳ : تا سازم آشنایت نا آشنا نگارا

شمارهٔ ۴ : از دست دادخواه اگراینست آه ما

شمارهٔ ۵ : یاد بی تابی روز وصل یار آمد مرا

شمارهٔ ۶ : شعله‌ور چون برق خواهم بی تو آه خویش را

شمارهٔ ۷ : ننالد دل که ترسد بشنود هر کس فغانش را

شمارهٔ ۸ : دلی دارم به امید و وصالش شاد ازین شب‌ها

شمارهٔ ۹ : سر کویی که هرگز ره ندارد پادشاه آنجا

شمارهٔ ۱۰ : نصیبم باد یا رب وصل او دور از رقیب اما

شمارهٔ ۱۱ : چون جرم گنه وفاست ما را

شمارهٔ ۱۲ : دانی که شوخ خوش سخن خوش کلام ما

شمارهٔ ۱۳ : دلم ز سینه برون رفت و جان بود تنها

شمارهٔ ۱۴ : دانی که چه کردیم متاع دل و دین را؟

شمارهٔ ۱۵ : دانی چه اثر داشت دعای سحر ما؟

شمارهٔ ۱۶ : بگشای پای ما که کمند وفای ما

شمارهٔ ۱۷ : عقده ای از کار ما نگشود لعل یار ما

شمارهٔ ۱۸ : مانند من سگی سر کوی حبیب را

شمارهٔ ۱۹ : در کویش ای رقیب همین درد بس مرا

شمارهٔ ۲۰ : کاش آنکه بر آمیخت به مهرش گِل ما را

شمارهٔ ۲۱ : ره به این ضعف ار به کوی یار می باید مرا

شمارهٔ ۲۲ : افزود جفای بت بیدادگرم را

شمارهٔ ۲۳ : گر به دل صد بار گویم قصهٔ جانانه را

شمارهٔ ۲۴ : به قصد صید دیگر ریخت خون صید دل ما را

شمارهٔ ۲۵ : ماند آخر حسرت دیدار او در دل مرا

شمارهٔ ۲۶ : گر سر انکار قتل چون منی دارد زننگ

شمارهٔ ۲۷ : گر نخواهم که به فرمان دل آرم جان را

شمارهٔ ۲۸ : صحبت اغیار داد ره به دلش کینه را

شمارهٔ ۲۹ : تا این دل دیوانه بود عاقلهٔ ما

شمارهٔ ۳۰ : ساقیا تا کی غم دوران گدازد تن مرا؟

شمارهٔ ۳۱ : سوزد هزار شمع به بیت الحزن مرا

شمارهٔ ۳۲ : گردون مباد آن که بیایی به خواب ما

شمارهٔ ۳۳ : چه منتی پر و بال شکسته بر سر ما

شمارهٔ ۳۴ : رقیب یافته در کوی یار بار امشب

شمارهٔ ۳۵ : کرده روی خود به خون دل خضاب

شمارهٔ ۳۶ : یا مرگ یا وصال ای کاش عنقریب

شمارهٔ ۳۷ : روز و شب می نالم از بخت بد و چشم پر آب

شمارهٔ ۳۸ : بختم به خواب کرد ز وصل تو کامیاب

شمارهٔ ۳۹ : کامم اگر طلب کنی یک رهم از وفا طلب

شمارهٔ ۴۰ : از آب و اشک ای لبت از خوی می در آب

شمارهٔ ۴۱ : گر خرد سنجد مه روی تو را با آفتاب

شمارهٔ ۴۲ : روز آن را که سیه گشت ز چشم سیهت

شمارهٔ ۴۳ : ز خشم و جنگ تو جان بس ملول و دلتنگ است

شمارهٔ ۴۴ : در خواب هم ز وصل تو کس کامیاب نیست

شمارهٔ ۴۵ : گویند که در شرع نبی باده حرام است

شمارهٔ ۴۶ : تا به کی باشد به بزم غیر یا در کوی دوست‌؟

شمارهٔ ۴۷ : از زلف و رخت روز و شبم تیره و تار است

شمارهٔ ۴۸ : در ره عشق اختیار از دست رفت

شمارهٔ ۴۹ : چون یوسف من گر به نکوئی پسری داشت

شمارهٔ ۵۰ : بسکه در عهدت به ما بیداد رفت

شمارهٔ ۵۱ : چه عجب گر دلم از عشق تو در تاب و تب است؟

شمارهٔ ۵۲ : به بزم ای زاهد اینک می سبیل است

شمارهٔ ۵۳ : ندارد تحفهٔ جان گر حقارت

شمارهٔ ۵۴ : مرا طاقت پرو غم اندکی نیست

شمارهٔ ۵۵ : دو عقیقت دو چشمه ی نوش است

شمارهٔ ۵۶ : اگر این روزگار و این زمانه است

شمارهٔ ۵۷ : در حریم وصل تو از رشک کارم مشکل است

شمارهٔ ۵۸ : چون خیال او ز جان مهجور نیست

شمارهٔ ۵۹ : فغان زاغ درین باغ با هزار یکی است

شمارهٔ ۶۰ : سویش ره آمد شد هر بوالهوسی نیست

شمارهٔ ۶۱ : به کوی یار مرا جور آسمان نگذاشت

شمارهٔ ۶۲ : آنکه بی غم نه یک زمان دل ماست

شمارهٔ ۶۳ : مدار امید وفا از دلی که کین دانست

شمارهٔ ۶۴ : مدعی بی تو در بلای من است

شمارهٔ ۶۵ : جز دام توام شکر که جای دگری نیست

شمارهٔ ۶۶ : تا زهر صید نه در دام تو غوغایی هست

شمارهٔ ۶۷ : نه همین کوی تو از لوث رقیبان پاک نیست

شمارهٔ ۶۸ : با آنکه هیچ میل کسی در دل تو نیست

شمارهٔ ۶۹ : خوش آنکه چشم تو گاهی بمن نگاهی داشت

شمارهٔ ۷۰ : گفتی دل از قفای نکویان کدام رفت

شمارهٔ ۷۱ : آن چه شمعی است فروزنده رخ یار من است

شمارهٔ ۷۲ : تا صحبت یار دلنواز است

شمارهٔ ۷۳ : بگذشت زجان هر کس و از آن سر کو رفت

شمارهٔ ۷۴ : زاهل امتحان کس در میان نیست

شمارهٔ ۷۵ : پایان شب هجر تو خواهم پی حاجات

شمارهٔ ۷۶ : چو حاصل است ترا وصل یار حور سرشت

شمارهٔ ۷۷ : بر سر رحم آسمان و یار به کین است

شمارهٔ ۷۸ : داد چو بر زلف سمن سا شکست

شمارهٔ ۷۹ : با غیر ز می پر است جامت

شمارهٔ ۸۰ : در دلم خار غم خلیدهٔ اوست

شمارهٔ ۸۱ : گرنه یک گل چون گل روی تو در گلزار نیست

شمارهٔ ۸۲ : روشن از شعلهٔ دل عارض جانانهٔ ماست

شمارهٔ ۸۳ : یاری مخواه از آن که به ما سازگار نیست

شمارهٔ ۸۴ : بدامگاه غمت دل فتاده و شاد است

شمارهٔ ۸۵ : امشب آن شمع شب‌افروز به کاشانهٔ کیست

شمارهٔ ۸۶ : خوش دولتی است وصل تو نعمت حیات

شمارهٔ ۸۷ : درین زمانه به هر گوشه بی زبانی هست

شمارهٔ ۸۸ : جان کیست ندانم که در این شهر برایت

شمارهٔ ۸۹ : چسان سراغ تو گیرم ز خلق من که برایت

شمارهٔ ۹۰ : ز جور یار و گردون دل غمین است

شمارهٔ ۹۱ : در بساط عاشقی از عشق غیر از نام نیست

شمارهٔ ۹۲ : اشک من مانع آه سحری نیست که نیست

شمارهٔ ۹۳ : آنرا که زهجر دردناک است

شمارهٔ ۹۴ : همین نه غیر رخ یار دید و هیچ نگفت

شمارهٔ ۹۵ : حکایت لب شیرین عبارتت به عبارت

شمارهٔ ۹۶ : آن دل آرام که دل آینه دار رخ اوست

شمارهٔ ۹۷ : عشق جانان را به جز ویرانهٔ دل خانه نیست

شمارهٔ ۹۸ : خطا نکرده بود روزم از تو تار عبث

شمارهٔ ۹۹ : به غیر مرگ که دور از توام به آن محتاج

شمارهٔ ۱۰۰ : آنرا که درد عشق تو ره یافت در مزاج

شمارهٔ ۱۰۱ : هر که را در کیش او نهی است راح

شمارهٔ ۱۰۲ : ز صاف راح بکش هر صباح جام صبوح

شمارهٔ ۱۰۳ : ز شیخ ما چه شماری هزار فعل قبیح؟

شمارهٔ ۱۰۴ : پوشد اگر نهان نه کنی در نقاب رخ

شمارهٔ ۱۰۵ : فغان که زاغ به گلشن زبسکه شد گستاخ

شمارهٔ ۱۰۶ : عشقت ز هر چه جز تو فراموشی آورد

شمارهٔ ۱۰۷ : نگیرد تا دلت در دل دری چند

شمارهٔ ۱۰۸ : هر گل که پس از مردنم از خاک بر آمد

شمارهٔ ۱۰۹ : اگر کام من سال و ماهی برآید

شمارهٔ ۱۱۰ : با چشم تر هر جا روم کآن سرو بالا بگذرد

شمارهٔ ۱۱۱ : گر یار بحالم نظری داشته باشد

شمارهٔ ۱۱۲ : میل رفتن گر از آن گوشهٔ بامم باشد

شمارهٔ ۱۱۳ : دل که او بیخبر از روز سیاهش باشد

شمارهٔ ۱۱۴ : گفتی دل نا شاد تو را شاد توان کرد

شمارهٔ ۱۱۵ : زروی لطف اگر یار در کنار نشیند

شمارهٔ ۱۱۶ : ساقی بیار باده که ایام دی رسید

شمارهٔ ۱۱۷ : هر آن خصمی که با من آسمان کرد

شمارهٔ ۱۱۸ : که با آن شاه خوبان شمه‌ای از حال من گوید

شمارهٔ ۱۱۹ : نیند طالب می عاشقان که خوردستند

شمارهٔ ۱۲۰ : آن شوخ را ز دوستیم تا خبر نبود

شمارهٔ ۱۲۱ : هر زمان دامن به خون بی‌گناهی تر کند

شمارهٔ ۱۲۲ : دل از باد صبا ز احوال دلبر چون خبر گیرد

شمارهٔ ۱۲۳ : دم مرگ است و بازم دل بود در فکر یار خود

شمارهٔ ۱۲۴ : با من فلک هزار جفا هر زمان کند

شمارهٔ ۱۲۵ : نثارت جان کنم گر زر نباشد

شمارهٔ ۱۲۶ : چو زلف بر مه رویش نقاب می‌گردد

شمارهٔ ۱۲۷ : سکندر آگهیش گرز لعل جانان بود

شمارهٔ ۱۲۸ : تا زحال دل من دلبر من غافل بود

شمارهٔ ۱۲۹ : چون من هر کس که از جان سیر باشد

شمارهٔ ۱۳۰ : دل اگر از غم او کار مرا مشکل کرد

شمارهٔ ۱۳۱ : هر کجا کو به چنین خط و چنان خال رود

شمارهٔ ۱۳۲ : امیدواری من در جهان وصال تو باشد

شمارهٔ ۱۳۳ : دانی که از کیم می وصلت به جام بود

شمارهٔ ۱۳۴ : کدام تیر بلا ترکش زمانه ندارد

شمارهٔ ۱۳۵ : اگر وقت سحر در ناله ی هر کس اثر باشد

شمارهٔ ۱۳۶ : کو طاقت دیدار گرفتم که تواند

شمارهٔ ۱۳۷ : با دل آگه شدم آن شوخ ستمکاره چه کرد

شمارهٔ ۱۳۸ : بی بند کجا پای دل من بگذارد

شمارهٔ ۱۳۹ : بستیم لب از شکوه ی پیمان گسلی چند

شمارهٔ ۱۴۰ : هیچگه با من محنت زده بیداد نکرد

شمارهٔ ۱۴۱ : لب لعلت چو میل باده کند

شمارهٔ ۱۴۲ : از من به حذر یار هوسناک نباشد

شمارهٔ ۱۴۳ : هر جا که غمی بر دل غمگین من آمد

شمارهٔ ۱۴۴ : خواهم که کسم با خبر از راز نباشد

شمارهٔ ۱۴۵ : دل بود چو دور از در خویشم به جفا کرد

شمارهٔ ۱۴۶ : یکی است بیتو گرم زهر در گلو ریزند

شمارهٔ ۱۴۷ : ز روی پردگی ما چو پرده بر گیرند

شمارهٔ ۱۴۸ : دل کز اینگونه ز هجران تو خون خواهد شد

شمارهٔ ۱۴۹ : ما و رقیب را دل نا شاد و شاد داد

شمارهٔ ۱۵۰ : اگر زین پیش بر دستم دلی بود

شمارهٔ ۱۵۱ : مرغ دل با زلف او آرام نتوانست کرد

شمارهٔ ۱۵۲ : مرا مشکل گشا تا دل نباشد

شمارهٔ ۱۵۳ : سوی این زهد فروشان بگذر باری چند

شمارهٔ ۱۵۴ : بلای دل کز آن بالا به صد غم مبتلا باشد

شمارهٔ ۱۵۵ : ز آب چشم ماست کز دنبال محمل می‌رود؟

شمارهٔ ۱۵۶ : نتوان شنید وصف رخش را و جان نداد

شمارهٔ ۱۵۷ : دانی چه بود عمر گران مایه دمی چند

شمارهٔ ۱۵۸ : اسیر زلف تو فارغ ز هر گزند شود

شمارهٔ ۱۵۹ : عنان او چو گرفتم دل از فغان افتاد

شمارهٔ ۱۶۰ : اسرار عاشقی ز دلی آشکار شد

شمارهٔ ۱۶۱ : این نه خط است که آرایش حسن تو فزود

شمارهٔ ۱۶۲ : زین الم در دم مرگم المی بیش نباشد

شمارهٔ ۱۶۳ : خسروا صحن فلک ساحت میدان تو باد

شمارهٔ ۱۶۴ : نه من هر آن که ز ابنای انس جان دارد

شمارهٔ ۱۶۵ : بازم از وصلش به جسم ناتوان جان کی رسد

شمارهٔ ۱۶۶ : هر غم که جدا از دل غمگین من آمد

شمارهٔ ۱۶۷ : کی ز امتداد روز قیامت حذر کند

شمارهٔ ۱۶۸ : تو آن نئی که کسی از غمت هلاک شود

شمارهٔ ۱۶۹ : خواب راحت شد از آن دیده که سوی تو فتاد

شمارهٔ ۱۷۰ : تا روان اشک من از دیده ی تر خواهد بود

شمارهٔ ۱۷۱ : آسمان هر ستمی با من می خواره کند

شمارهٔ ۱۷۲ : اگر آگه ز خزان باد بهاری نشود

شمارهٔ ۱۷۳ : چندیست فلک را سر بیداد نباشد

شمارهٔ ۱۷۴ : روزی که از سبو به قدح باده خواستند

شمارهٔ ۱۷۵ : آن روز که او را غم خونین کفنی بود

شمارهٔ ۱۷۶ : روی تو جان فزا لب تو دلفریب شد

شمارهٔ ۱۷۷ : دل بدرد عشق اگر چندی گرفتارت کند

شمارهٔ ۱۷۸ : گلی کز آتش غیرت گلاب می‌سازد

شمارهٔ ۱۷۹ : جز اینکه میل جفا و سر ستم دارد

شمارهٔ ۱۸۰ : مدعیان در پیم جمله کمین کرده اند

شمارهٔ ۱۸۱ : پیشتر کاین دل درون سینه ماوا کرده بود

شمارهٔ ۱۸۲ : از دست تست باده به کامم چنان لذیذ

شمارهٔ ۱۸۳ : تنها منم نه از همه کس خاکسارتر

شمارهٔ ۱۸۴ : از بس گرفته خو بخیالت دل صبور

شمارهٔ ۱۸۵ : آورده ام بکف باز زلف نگار دیگر

شمارهٔ ۱۸۶ : کشیم بارز کویت به سوی یار دگر

شمارهٔ ۱۸۷ : بر آن سرم که دهم دل به دلنواز دگر

شمارهٔ ۱۸۸ : دلش از عشق خون به سینه نگر

شمارهٔ ۱۸۹ : مردیم و دل ز دست غمش در فغان هنوز

شمارهٔ ۱۹۰ : از عاشقی نگشته دلت مهربان هنوز

شمارهٔ ۱۹۱ : جدا کرد از منت بخت بد امروز

شمارهٔ ۱۹۲ : صباح عید صیام است ساقیا برخیز

شمارهٔ ۱۹۳ : سوی قد سرو و رخ گل چون نگرد کس

شمارهٔ ۱۹۴ : ز دوری تو نمردم همین گناهم بس

شمارهٔ ۱۹۵ : ذوقی مبادش از غم صیاد در قفس

شمارهٔ ۱۹۶ : هر که دید آن گل عارض مژهٔ خونبارش

شمارهٔ ۱۹۷ : تا پیر می فروش چه آمد سعادتش

شمارهٔ ۱۹۸ : آنکه می گشت سکندر به جهان در طلبش

شمارهٔ ۱۹۹ : چو پرده بر فتد از روی مهر آسایش

شمارهٔ ۲۰۰ : به راهی می‌کشد عشقم که پیدا نیست پایانش

شمارهٔ ۲۰۱ : خوشا آن روزگار خوش که با من بود یاری خوش

شمارهٔ ۲۰۲ : نه از پیوند هر آلوده دامانی بود باکش

شمارهٔ ۲۰۳ : اگر ز آمیزش اغیار نبود یار من عارش

شمارهٔ ۲۰۴ : گر خواهی ای صبا خبری خوش رسانیش

شمارهٔ ۲۰۵ : نه همین ز شرم در بر نکشیده‌ام هنوزش

شمارهٔ ۲۰۶ : به ناکامی دهم جان چون ببینم روی گلفامش

شمارهٔ ۲۰۷ : ز چشم غیر پوشیدم جمالش

شمارهٔ ۲۰۸ : بس آنجا رفته بر خاک آرزویش

شمارهٔ ۲۰۹ : اگر با غیر خواهم سر گرانش

شمارهٔ ۲۱۰ : روزی که یکی شیفته آمد به کمندش

شمارهٔ ۲۱۱ : تا نئی از قید جان و تن خلاص

شمارهٔ ۲۱۲ : رود ز جانم اگر بنگرم بر آن عارض

شمارهٔ ۲۱۳ : بهر بر چیدن چو چیدند این بساط

شمارهٔ ۲۱۴ : بلبل به چمن چنان کند حظ

شمارهٔ ۲۱۵ : چون تو می خواهیم از خود به نگاهی قانع

شمارهٔ ۲۱۶ : یار رقیب شد به فسون یار من دریغ

شمارهٔ ۲۱۷ : ز اطراف گلستان تو روئیده خار حیف

شمارهٔ ۲۱۸ : بار در بزم وصال تو شب تار فراق

شمارهٔ ۲۱۹ : خواهد هزار زنده ز غیرت شود هلاک

شمارهٔ ۲۲۰ : زان گونه در فراق تو نومیدم از وصال

شمارهٔ ۲۲۱ : خطت دمید و آمدی ای غمگسار دل

شمارهٔ ۲۲۲ : هر عهد به هر کسی که بستم

شمارهٔ ۲۲۳ : ایمن نباشد عاشقی در کویت از تیغ ستم

شمارهٔ ۲۲۴ : از تغافل یا تو را با خویش مایل می‌کنم

شمارهٔ ۲۲۵ : گر زآن که فغانی ز دل زار برآرم

شمارهٔ ۲۲۶ : چنان در بزم غیر امشب غمین از وصل جانانم

شمارهٔ ۲۲۷ : آمد ز درو داد به کف جام شرابم

شمارهٔ ۲۲۸ : در عشق چو باید که به ناچار بمیرم

شمارهٔ ۲۲۹ : دل صید کمند تست جان هم

شمارهٔ ۲۳۰ : خواهم اگر به کوی تو خاکی به سر کنم

شمارهٔ ۲۳۱ : بر سر نازش در آن کو با رقیبان نیستم

شمارهٔ ۲۳۲ : چو باشد آن لب میگون شراب ارغوانی هم

شمارهٔ ۲۳۳ : این چه دام است ندانم که در آن افتادم؟!

شمارهٔ ۲۳۴ : خوش آنکه ره عیش به اغیار گرفتیم

شمارهٔ ۲۳۵ : به کوی می فروش افتاد راهم

شمارهٔ ۲۳۶ : چون شادی بی غم به جهان یاد ندارم

شمارهٔ ۲۳۷ : از غم عشقی کز آن آتش به جان انداختیم

شمارهٔ ۲۳۸ : روز جزا چون ادعای جان ناقابل کنم

شمارهٔ ۲۳۹ : چه غم گر در بهاری بوسهٔ او نقد جان دادم

شمارهٔ ۲۴۰ : دل که پیش دوست گوید خون شدم

شمارهٔ ۲۴۱ : به خاک پاکم کنید چندی فغان و غوغا پس از هلاکم

شمارهٔ ۲۴۲ : در هجر تو پروای دل زار ندارم

شمارهٔ ۲۴۳ : پیش از این باری اگر در بزم یاری داشتم

شمارهٔ ۲۴۴ : کجا اندیشه از چشم بد ایام می‌کردم؟

شمارهٔ ۲۴۵ : چه غم که ریخته شد بال و پر ز سنگ توام

شمارهٔ ۲۴۶ : نیم جانی بود تا جا بود در میخانه‌ام

شمارهٔ ۲۴۷ : کی شکایت از دل بی رحم دلبر داشتم؟

شمارهٔ ۲۴۸ : گله تا حشر اگر زیار کنم

شمارهٔ ۲۴۹ : مپندار نا شادی یار دارم

شمارهٔ ۲۵۰ : باز بر درگهت ای مایهٔ ناز آمده‌ام

شمارهٔ ۲۵۱ : هرگز نیافت کس اثری در ترانه‌ام

شمارهٔ ۲۵۲ : گرچه در باغ سر کوی تو ای گل خارم

شمارهٔ ۲۵۳ : گفتم از وصلش علاج درد روزافزون کنم

شمارهٔ ۲۵۴ : عمری امید وفا و مهر از آن دل داشتم

شمارهٔ ۲۵۵ : به زیر تیغ از بس جان خود قابل نمی‌بینم

شمارهٔ ۲۵۶ : چو فکر کوتهی عمر ای پسر کردم

شمارهٔ ۲۵۷ : پیغام تو را گر همه دل بود بریدم

شمارهٔ ۲۵۸ : چون نیست بدل قوت فریاد گرفتم

شمارهٔ ۲۵۹ : کشم ار جور از او باز وفا می‌خواهم

شمارهٔ ۲۶۰ : جز خانه ی دل منزل جانانه ندانم

شمارهٔ ۲۶۱ : چه غم گر در برش مهر خموشی بر دهن دارم

شمارهٔ ۲۶۲ : با خیالت به مراد دل خود در سخنم

شمارهٔ ۲۶۳ : تا برده سیه کاری زلف تو زراهم

شمارهٔ ۲۶۴ : گر قصه ای از زلف چو چوگان تو آرم

شمارهٔ ۲۶۵ : به روی غیر چو نگذاریم که در بندم

شمارهٔ ۲۶۶ : در خیال تو به افتاده است دل از باده‌ام

شمارهٔ ۲۶۷ : پنهان ز مدعی به کناری گرفته‌ایم

شمارهٔ ۲۶۸ : امید مهر به هر کس که بود جز تو گسستم

شمارهٔ ۲۶۹ : دل شد از دست و به راه طلبش آنچه دویدم

شمارهٔ ۲۷۰ : از دست دادخواه اگر این است آه من

شمارهٔ ۲۷۱ : کاش اکنون که به کوی تو بود منزل من

شمارهٔ ۲۷۲ : چندید عتاب و ناز نخواهد هلاک من

شمارهٔ ۲۷۳ : رخ یاران دو زلف تیره پوشیدند از یاران

شمارهٔ ۲۷۴ : نرسد تیر تو بر پیکر من

شمارهٔ ۲۷۵ : گل گلزار گر از آب وگل آید بیرون

شمارهٔ ۲۷۶ : آه که آخر نماند ای بت دمساز من

شمارهٔ ۲۷۷ : با جفا جوی او مشکل شود دمساز من

شمارهٔ ۲۷۸ : مدعی را کرد یار خویشتن

شمارهٔ ۲۷۹ : همین تا از نگاهی بی‌قرارم می‌توان کردن

شمارهٔ ۲۸۰ : به زلف او همه دل‌های دل فگاران بین

شمارهٔ ۲۸۱ : ز خاک کویش ای دل گاه‌گاهی دیده روشن کن

شمارهٔ ۲۸۲ : کس نگفت ای دل به این لیلی و شان نظاره کن

شمارهٔ ۲۸۳ : چند خونش رود از دیدهٔ نمناک برون؟

شمارهٔ ۲۸۴ : بندد دل ار چنین خم مشکین کمند او

شمارهٔ ۲۸۵ : از اشک عاشقان که نماید به کوی تو

شمارهٔ ۲۸۶ : مقصود دو مدعای من آمد جفای تو

شمارهٔ ۲۸۷ : غافل است آن که از دلم دل او

شمارهٔ ۲۸۸ : هر که کند منع من از روی تو

شمارهٔ ۲۸۹ : شب‌های هجر خواب به چشم پر آب کو؟

شمارهٔ ۲۹۰ : گفتم: به دل شکیب تو حسرت نصیب کو؟

شمارهٔ ۲۹۱ : در دام صیاد ای فلک یا ذوق فریادم مده

شمارهٔ ۲۹۲ : کردی به اشتباه کسی سوی من نگاه

شمارهٔ ۲۹۳ : دردا که وفا در این زمانه

شمارهٔ ۲۹۴ : به بند زلف آن دلبر دلم همراه جان مانده

شمارهٔ ۲۹۵ : یاری از یار من و چرخ ستمکار مخواه

شمارهٔ ۲۹۶ : نمی‌دانم کسی در کوی او دارد گذر یا نه

شمارهٔ ۲۹۷ : ز آن روی جان بخش ز آن قد دلخواه

شمارهٔ ۲۹۸ : از او به یاری بختم امید غمخواری

شمارهٔ ۲۹۹ : غم عشق تو را دلهای ویران خانه بایستی

شمارهٔ ۳۰۰ : ای صاف‌تر تو را ز هر آئینه سینه‌ای

شمارهٔ ۳۰۱ : آن کز دل خود ندیده باشی

شمارهٔ ۳۰۲ : با رقیب ای سست پیمان نرد الفت باختی

شمارهٔ ۳۰۳ : یار من یار کسی گشته و دلدار کسی

شمارهٔ ۳۰۴ : کس ای نا مهربان یاران جانی

شمارهٔ ۳۰۵ : که گفت مشک سیه را قرین ماه کنی؟

شمارهٔ ۳۰۶ : هر ساعت الفتی است تو را با جماعتی

شمارهٔ ۳۰۷ : خضر آب زندگی خواست من وصل یار جانی

شمارهٔ ۳۰۸ : مکن تکیه زنهار تا می‌توانی

شمارهٔ ۳۰۹ : جاودان داریم در ساغر شراب زندگی

شمارهٔ ۳۱۰ : از جور او مگر شب هجران شکایتی

شمارهٔ ۳۱۱ : سپید گشت دو چشمم در انتظار نگاهی

شمارهٔ ۳۱۲ : یک ره به چشمم آن پری ناید به صد افسونگری

شمارهٔ ۳۱۳ : خطش مشک تری لعلش نباتی

شمارهٔ ۳۱۴ : ای در درون سینه ز مهرت دفینه‌ای

شمارهٔ ۳۱۵ : ز ناتوانی پیری اگر به جان آیی