شمارهٔ ۳۱۲

هوش مصنوعی: به چشمان من آن پری نمی‌آید، هرچند که صد نوع جادوگری در کار باشد. حتی اگر گاهی جادو هم بر چشمان دیگران بیفتد، برای من آن پری حضور نخواهد یافت.

هوش مصنوعی: در شانه‌های مشکی‌ات، چهره‌ات از زلف‌های خوشبو و عطرینی به زیبایی ماه می‌درخشد، و تو به مانند آن ماه، در کنار زیبایی‌ات، لطافتی ویژه داری.

هوش مصنوعی: عشق و زیبایی تو، ای محبوب من، هم برای جان من زندگی‌بخش است و هم آن را می‌ستاند. در برابر آن کسی که داستان‌ها را می‌داند، سحری مانند سحر سامری می‌زنی.

هوش مصنوعی: به نظر می‌رسد که من فقط به زیبایی و خوبی چهره‌های نیکو می‌اندیشم و هیچ دلی را به غیر از تو نمی‌دهم. کسی می‌داند که هر بیچاره‌ای مانند گوهر در ارزش و ارزشمندی است.

هوش مصنوعی: خنکای چهره‌ات مانند گل‌های باغ آرزوست. قلب من به خاطر زلف‌هایت به تنگنا افتاده است و زیبایی تو همچون طلایی در آسمان به نظر می‌رسد.

هوش مصنوعی: با عاشقان بجنگ و ستم نکن، چرا که اکنون که خدا به تو نعمت و مقام خوبی داده، از بدی هایت کاسته شده است.

هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که اگرچه آن ابر تندخو دارای صفاتی منفی است، اما ظاهر زیبا و نیکویی دارد. در نهایت، اگر ما از خوی و ویژگی‌های بد او بگریزیم، در روز داوری و قضاوت، به نوعی مورد بررسی قرار خواهیم گرفت.