شمارهٔ ۲۲۳

هوش مصنوعی: عاشقی که در خیابان تو است، از ستم و ظلم ناامنی دارد، مانند صید که در حرم، با وجود اینکه در مکانی امن است، باز هم در خطر است.

هوش مصنوعی: به خاطر زیبایی چهره‌ات، جایی آرام پیدا می‌شود که پیشانی تو درخشندگی‌ای دارد که حتی خورشید هم اگر آنجا قدم بگذارد، حس شگفتی می‌کند.

هوش مصنوعی: گاهی یک صفر از دهان می‌گوید و گاهی هم از موی وسطی خود به تو اشاره می‌کند، وجود عاشقان به خاطر چندین عدم وجودی، ناپدید است.

هوش مصنوعی: در باغ زیبایی‌ها، نیکوترین گل‌ها سرسبز است و عشق تو مانند درختی است که در این باغ بزرگ شده و بار رنج و غم را به دوش می‌کشد.