شمارهٔ ۱۸۹

هوش مصنوعی: ما از شدت غم او مردیم و همچنان دل‌مان ناله می‌کند. جان‌مان رفته و هنوز غم او از وجودمان فاصله نگرفته است.

هوش مصنوعی: با وجود اینکه وجودم به خاک تبدیل شده و از بین رفته، هنوز دست آسمان مرا رها نکرده است.

هوش مصنوعی: آیا نمی‌دانی که زیبایی تو هنوز از خط و نشان عشق پاک نشده است؟ زیرا که عاشقان هنوز با عشق تو سر و کار دارند و به تو می‌اندیشند.

هوش مصنوعی: هر چند مدتی است که دنباله‌رو زاهدان شده‌ام و از جهالت خودم آگاه هستم، اما هنوز هم امیدوارم که از سوی پیران مغان مورد بخشش قرار گیرم.

هوش مصنوعی: عادت کن که اینجا جمعی از استقلال و خوشی است، در حالی که جان من به خاطر ناله‌ها متاثر است و دل من هنوز در حال شکایت و درد و رنج است.

هوش مصنوعی: عمر و بزرگی تو به پایان رسیده، اما هنوز داستانی از درد و رنج‌هایی که کشیدم به خاطر تو نگفته‌ام.

هوش مصنوعی: در ابتدا، عشق با شدت تمام وجود مرا تحت تأثیر قرار داد و قلبم را به تپش انداخت. هنوز زخم‌های دردناک ناشی از بی‌محبتی و خشونت در میان وجودم باقی مانده است.

هوش مصنوعی: در آن روز، بلبل در باغ عشق به سر می‌برد، اما دلش از گل بی‌خبر بود و هنوز نشانه‌ای از بلبل وجود نداشت.

هوش مصنوعی: دست تو چه طور می‌تواند به آن گل برسد، در حالی که باغبان هنوز پا به گلستان او نگذاشته است؟