خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

ارمغان حجاز

اقبال لاهوری » ارمغان حجاز

بخش ۱ - دل ما بی‌دلان بردند و رفتند : دل ما، بی‌دلان بردند و رفتند

بخش ۲ - سخن‌ها رفت از بود و نبودم : سخن‌ها رفت از بود و نبودم

بخش ۳ - دل من، در گشاد چون و چند است : دلِ من، در گُشادِ چون و چند است

بخش ۴ - چه شور است این که در آب و گل افتاد : چه شور است این که در آب و گِل افتاد؟

بخش ۵ - جهان از خود برون‌آوردهٔ کیست؟ : جهان از خود برون آوردهٔ کیست؟

بخش ۶ - دل بی‌قید من در پیچ و تابی‌ست : دلِ بی‌قیدِ من، در پیچ و تابی‌ست

بخش ۷ - صبنت الکاس عنا ام عمرو : صبنت الکاس عنا ام عمرو

بخش ۸ - به خود پیچیدگان در دل اسیرند : به خود پیچیدگان در دل اسیرند

بخش ۹ - روم راهی که او را منزلی نیست : رَوَم راهی که او را مَنْزِلی نیست

بخش ۱۰ - می من از تنک‌جامان نگه دار : میِ من از تُنُک‌جامان نگه دار

بخش ۱۱ - تو را این کشمکش اندر طلب نیست : تو را این کشمکش اندر طلب نیست

بخش ۱۲ - ز من هنگامه‌ای وه این جهان را : ز من هنگامه‌ای وه این جهان را

بخش ۱۳ - جهانی تیره‌تر با آفتابی : جهانی تیره‌تر با آفتابی

بخش ۱۴ - غلامم جز رضای تو نجویم : غلامم، جز رضای تو نجویم

بخش ۱۵ - دلی در سینه دارم بی‌سروری : دلی در سینه دارم بی‌سروری

بخش ۱۶ - چه گویم قصهٔ دین و وطن را : چه گویم قصهٔ دین و وطن را

بخش ۱۷ - مسلمانی که در بند فرنگ است : مسلمانی که در بندِ فرنگ است

بخش ۱۸ - نخواهم این جهان و آن جهان را : نخواهم این جهان و آن جهان را

بخش ۱۹ - چه می‌خواهی از این مرد تن‌آسای : چه می‌خواهی از این مرد تن‌آسای؟

بخش ۲۰ - به آن قوم از تو می‌خواهم گشادی : به آن قوم از تو می‌خواهم گشادی

بخش ۲۱ - نگاه تو عتاب‌آلود تا چند؟ : نگاهِ تو، عتاب‌آلود تا چند؟

بخش ۲۲ - سرود رفته باز آید که ناید؟ : سرود رفته باز آید که ناید؟

بخش ۲۳ - اگر می‌آید آن دانای رازی : اگر می‌آید آن دانای رازی

بخش ۲۴ - متاع من، دل دردآشنای است : متاعِ من، دلِ دردآشنای است

بخش ۲۵ - دل از دست کسی بردن نداند : دل از دست کسی بردن نداند

بخش ۲۶ - دل ما از کنار ما رمیده : دلِ ما از کنارِ ما رمیده

بخش ۲۷ - نداند جبرئیل این های و هو را : نداند جبرئیل این های و هو را

بخش ۲۸ - شب این انجمن آراستم من : شبِ این انجمن آراستم من

بخش ۲۹ - چنین دور آسمان کم دیده باشد : چنین دور آسمان کم دیده باشد

بخش ۳۰ - عطا کن شور رومی، سوز خسرو : عطا کن شورِ رومی، سوزِ خسرو

بخش ۳۱ - مسلمان، فاقه مست و ژنده‌پوش است : مسلمان، فاقه مست و ژنده‌پوش است

بخش ۳۲ - دگر ملت که کاری پیش گیرد : دگر ملت که کاری پیش گیرد

بخش ۳۳ - دگر قومی که ذکر لاالهش : دگر قومی که ذکر لاالهش

بخش ۳۴ - جهان تست در دست خسی چند : جهان تست در دست خسی چند

بخش ۳۵ - مریدی فاقه مستی گفت با شیخ : مریدی فاقه مستی گفت با شیخ

بخش ۳۶ - دگرگون کشور هندوستان است : دگرگون کشور هندوستان است

بخش ۳۷ - ز محکومی مسلمان خودفروش است : ز محکومی مسلمان خودفروش است

بخش ۳۸ - یکی اندازه کن سود و زیان را : یکی اندازه کن سود و زیان را

بخش ۳۹ - تو می‌دانی حیات جاودان چیست؟ : تو می‌دانی حیاتِ جاودان چیست؟

بخش ۴۰ - به پایان چون رسد این عالم پیر : به پایان چون رسد این عالَمِ پیر

بخش ۴۱ - بدن وامانده و جانم در تک و پوست : بدن وامانده و جانم در تک و پوست

بخش ۴۲ - الا یا خیمگی خیمه فروهل : «الا یا خیمگی خیمه فروهل

بخش ۴۳ - نگاهی داشتم بر جوهر دل : نگاهی داشتم بر جوهر دل

بخش ۴۴ - ندانم دل شهید جلوه کیست : ندانم دل شهید جلوه کیست

بخش ۴۵ - مپرس از کاروان جلوه مستان : مپرس از کاروان جلوه مستان

بخش ۴۶ - به این پیری ره یثرب گرفتم : به این پیری ره یثرب گرفتم

بخش ۴۷ - گناه عشق و مستی عام کردند : گناه عشق و مستی عام کردند

بخش ۴۸ - چه پرسی از مقامات نوایم : چه پرسی از مقامات نوایم

بخش ۴۹ - سحر با ناقه گفتم نرم تر رو : سحر با ناقه گفتم نرم تر رو

بخش ۵۰ - مهار ای ساربان او را نشاید : مهار ای ساربان او را نشاید

بخش ۵۱ - نم اشک است در چشم سیاهش : نم اشک است در چشم سیاهش

بخش ۵۲ - چه خوش صحرا که در وی کاروانها : چه خوش صحرا که در وی کاروانها

بخش ۵۳ - چه خوش صحرا که شامش صبح خند است : چه خوش صحرا که شامش صبح خند است

بخش ۵۴ - امیر کاروان آن اعجمی کیست؟ : امیر کاروان آن اعجمی کیست؟

بخش ۵۵ - مقام عشق و مستی منزل اوست : مقام عشق و مستی منزل اوست

بخش ۵۶ - غم پنهاں که بی گفتن عیان است : غم پنهاں که بی گفتن عیان است

بخش ۵۷ - به راغان لاله رست از نو بهاران : به راغان لاله رست از نو بهاران

بخش ۵۸ - گهی شعر عراقی را بخوانم : گهی شعر عراقی را بخوانم

بخش ۵۹ - غم راهی نشاط آمیزتر کن : غم راهی نشاط آمیزتر کن

بخش ۶۰ - بپا ای هم نفس باهم بنالیم : بپا ای هم نفس باهم بنالیم

بخش ۶۱ - حکیمان را بها کمتر نهادند : حکیمان را بها کمتر نهادند

بخش ۶۲ - جهان چار سو اندر بر من : جهان چار سو اندر بر من

بخش ۶۳ - درین وادی زمانی جاودانی : درین وادی زمانی جاودانی

بخش ۶۴ - مسلمان آن فقیر کج کلاهی : مسلمان آن فقیر کج کلاهی

بخش ۶۵ - تب و تاب دل از سوز غم تست : تب و تاب دل از سوز غم تست

بخش ۶۶ - شب هندی غلامان را سحر نیست : شب هندی غلامان را سحر نیست

بخش ۶۷ - چه گویم زان فقیری دردمندی : چه گویم زان فقیری دردمندی

بخش ۶۸ - چسان احوال او را بر لب آرم : چسان احوال او را بر لب آرم

بخش ۶۹ - هنوز این چرخ نیلی کج خرام است : هنوز این چرخ نیلی کج خرام است

بخش ۷۰ - نماند آن تاب و تب در خون نابش : نماند آن تاب و تب در خون نابش

بخش ۷۱ - دل خود را اسیر رنگ و بو کرد : دل خود را اسیر رنگ و بو کرد

بخش ۷۲ - بروی او در دل ناگشاد : بروی او در دل ناگشاد

بخش ۷۳ - گریبان چاک و بی فکر رفو زیست : گریبان چاک و بی فکر رفو زیست

بخش ۷۴ - حق آن ده که « مسکین و اسیر» است : حق آن ده که « مسکین و اسیر» است

بخش ۷۵ - دگر پاکیزه کن آب و گل او : دگر پاکیزه کن آب و گل او

بخش ۷۶ - عروس زندگی در خلوتش غیر : عروس زندگی در خلوتش غیر

بخش ۷۷ - به چشم او نه نور و نی سرور است : به چشم او نه نور و نی سرور است

بخش ۷۸ - مسلمان زاده و نامحرم مرگ : مسلمان زاده و نامحرم مرگ

بخش ۷۹ - ملوکیت سراپا شیشه بازی است : ملوکیت سراپا شیشه بازی است

بخش ۸۰ - تن مرد مسلمان پایدار است : تن مرد مسلمان پایدار است

بخش ۸۱ - مسلمان شرمسار از بی کلاهی است : مسلمان شرمسار از بی کلاهی است

بخش ۸۲ - مپرس از من که احوالش چسان است : مپرس از من که احوالش چسان است

بخش ۸۳ - به چشمش وانمودم زندگی را : به چشمش وانمودم زندگی را

بخش ۸۴ - مسلمان گرچه بی خیل و سپاهی است : مسلمان گرچه بی خیل و سپاهی است

بخش ۸۵ - متاع شیخ اساطیر کهن بود : متاع شیخ اساطیر کهن بود

بخش ۸۶ - دگرگون کرد لادینی جهان را : دگرگون کرد لادینی جهان را

بخش ۸۷ - حرم از دیر گیرد رنگ و بوئی : حرم از دیر گیرد رنگ و بوئی

بخش ۸۸ - فقیران تا به مسجد صف کشیدند : فقیران تا به مسجد صف کشیدند

بخش ۸۹ - مسلمانان به خویشان در ستیزند : مسلمانان به خویشان در ستیزند

بخش ۹۰ - جبین را پیش غیر الله سودیم : جبین را پیش غیر الله سودیم

بخش ۹۱ - بدست می کشان خالی ایاغ است : بدست می کشان خالی ایاغ است

بخش ۹۲ - سبوی خانقاهان خالی از می : سبوی خانقاهان خالی از می

بخش ۹۳ - مسلمانم غریب هر دیارم : مسلمانم غریب هر دیارم

بخش ۹۴ - به آن بالی که بخشیدی ، پریدم : به آن بالی که بخشیدی ، پریدم

بخش ۹۵ - شبی پیش خدا بگریستم زار : شبی پیش خدا بگریستم زار

بخش ۹۶ - نگویم از فرو فالی که بگذشت : نگویم از فرو فالی که بگذشت

بخش ۹۷ - نگهبان حرم معمار دیر است : نگهبان حرم معمار دیر است

بخش ۹۸ - ز سوز این فقیر ره نشینی : ز سوز این فقیر ره نشینی

بخش ۹۹ - گهی افتم گهی مستانه خیزم : گهی افتم گهی مستانه خیزم

بخش ۱۰۰ - مرا تنهائی و آه و فغان به : مرا تنهائی و آه و فغان به

بخش ۱۰۱ - پریدم در فضای دلپذیرش : پریدم در فضای دلپذیرش

بخش ۱۰۲ - به آن رازی که گفتم پی نبردند : به آن رازی که گفتم پی نبردند

بخش ۱۰۳ - نه شعر است اینکه بر وی دل نهادم : نه شعر است اینکه بر وی دل نهادم

بخش ۱۰۴ - تو گفتی از حیات جاودان گوی : تو گفتی از حیات جاودان گوی

بخش ۱۰۵ - رخم از درد پنهان زعفرانی : رخم از درد پنهان زعفرانی

بخش ۱۰۶ - زبان ما غریبان از نگاهیست : زبان ما غریبان از نگاهیست

بخش ۱۰۷ - خودی دادم ز خود نامحرمی را : خودی دادم ز خود نامحرمی را

بخش ۱۰۸ - درون ما بجز دود نفس نیست : درون ما به جز دود نفس نیست

بخش ۱۰۹ - غریبی دردمندی نی نوازی : غریبی دردمندی نی نوازی

بخش ۱۱۰ - نم و رنگ از دم بادی نجویم : نم و رنگ از دم بادی نجویم

بخش ۱۱۱ - در آن دریا که او را ساحلی نیست : در آن دریا که او را ساحلی نیست

بخش ۱۱۲ - مران از در که مشتاق حضوریم : مران از در که مشتاق حضوریم

بخش ۱۱۳ - به افرنگی بتان دل باختم من : به افرنگی بتان دل باختم من

بخش ۱۱۴ - می از میخانهٔ مغرب چشیدم : می از میخانهٔ مغرب چشیدم

بخش ۱۱۵ - فقیرم از تو خواهم هر چه خواهم : فقیرم از تو خواهم هر چه خواهم

بخش ۱۱۶ - نه با ملا نه با صوفی نشینم : نه با ملا نه با صوفی نشینم

بخش ۱۱۷ - دل ملا گرفتار غمی نیست : دل ملا گرفتار غمی نیست

بخش ۱۱۸ - سر منبر کلامش نیشدار است : سر منبر کلامش نیشدار است

بخش ۱۱۹ - دل صاحبدلان او برد یا من؟ : دل صاحبدلان او برد یا من؟

بخش ۱۲۰ - غریبم در میان محفل خویش : غریبم در میان محفل خویش

بخش ۱۲۱ - دل خود را بدست کس ندادم : دل خود را بدست کس ندادم

بخش ۱۲۲ - همان سوز جنون اندر سر من : همان سوز جنون اندر سر من

بخش ۱۲۳ - هنوز این خاک دارای شرر هست : هنوز این خاک دارای شرر هست

بخش ۱۲۴ - نگاهم زآنچه بینم بی نیاز است : نگاهم زآنچه بینم بی نیاز است

بخش ۱۲۵ - مرا در عصر بی سوز آفریدند : مرا در عصر بی سوز آفریدند

بخش ۱۲۶ - نگیرد لاله و گل رنگ و بویم : نگیرد لاله و گل رنگ و بویم

بخش ۱۲۷ - من اندر مشرق و مغرب غریبم : من اندر مشرق و مغرب غریبم

بخش ۱۲۸ - طلسم علم حاضر را شکستم : طلسم علم حاضر را شکستم

بخش ۱۲۹ - به چشم من نگه آوردهٔ تست : به چشم من نگه آوردهٔ تست

بخش ۱۳۰ - چو خود را در کنار خود کشیدم : چو خود را در کنار خود کشیدم

بخش ۱۳۱ - درین عالم بهشت خرمی هست : درین عالم بهشت خرمی هست

بخش ۱۳۲ - بده او را جوان پاکبازی : بده او را جوان پاکبازی

بخش ۱۳۳ - بیا ساقی بگردان جام می را : بیا ساقی بگردان جام می را

بخش ۱۳۴ - جهان از عشق و عشق از سینه تست : جهان از عشق و عشق از سینه تست

بخش ۱۳۵ - مرا این سوز از فیض دم تست : مرا این سوز از فیض دم تست

بخش ۱۳۶ - درین بتخانه دل با کس نبستم : درین بتخانه دل با کس نبستم

بخش ۱۳۷ - دمید آن لاله از مشت غبارم : دمید آن لاله از مشت غبارم

بخش ۱۳۸ - حضور ملت بیضا تپیدم : حضور ملت بیضا تپیدم

بخش ۱۳۹ - بصدق فطرت رندانه من : بصدق فطرت رندانهء من

بخش ۱۴۰ - دلی برکف نهادم ، دلبری نیست : دلی برکف نهادم ، دلبری نیست

بخش ۱۴۱ - چو رومی در حرم دادم اذان من : چو رومی در حرم دادم اذان من

بخش ۱۴۲ - گلستانی ز خاک من بر انگیز : گلستانی ز خاک من بر انگیز

بخش ۱۴۳ - مسلمان تا بساحل آرمید است : مسلمان تا بساحل آرمید است

بخش ۱۴۴ - که گفت او را که آید بوی یاری؟ : که گفت او را که آید بوی یاری؟

بخش ۱۴۵ - ز بحر خود بجوی من گهر ده : ز بحر خود بجوی من گهر ده

بخش ۱۴۶ - بجلوت نی نوازیهای من بین : بجلوت نی نوازیهای من بین

بخش ۱۴۷ - بهرحالی که بودم خوش سرودم : بهرحالی که بودم خوش سرودم

بخش ۱۴۸ - شریک درد و سوز لاله بودم : شریک درد و سوز لاله بودم

بخش ۱۴۹ - هنوز این خاک دارای شرر هست : هنوز این خاک دارای شرر هست

بخش ۱۵۰ - بکوی تو گداز یک نوا بس : بکوی تو گداز یک نوا بس

بخش ۱۵۱ - ز شوق آموختم آن های و هوئی : ز شوق آموختم آن های و هوئی

بخش ۱۵۲ - یکی بنگرد فرنگی کج کلاهان : یکی بنگرد فرنگی کج کلاهان

بخش ۱۵۳ - بده دستی ز پا افتادگان را : بده دستی ز پا افتادگان را

بخش ۱۵۴ - تو هم آن می بگیر از ساغر دوست : تو هم آن می بگیر از ساغر دوست

بخش ۱۵۵ - تو سلطان حجازی من فقیرم : تو سلطان حجازی من فقیرم

بخش ۱۵۶ - سراپا درد درمان ناپذیرم : سراپا درد درمان ناپذیرم

بخش ۱۵۷ - بیا باهم در آویزیم و رقصیم : بیا باهم در آویزیم و رقصیم

بخش ۱۵۸ - ترا اندر بیابانی مقام است : ترا اندر بیابانی مقام است

بخش ۱۵۹ - مسلمانیم و آزاد از مکانیم : مسلمانیم و آزاد از مکانیم

بخش ۱۶۰ - ز افرنگی صنم بیگانه تر شو : ز افرنگی صنم بیگانه تر شو

بخش ۱۶۱ - مجو از من کلام عارفانه : مجو از من کلامی عارفانه

بخش ۱۶۲ - به منزل کوش مانند مه نو : به منزل کوش مانند مه نو

بخش ۱۶۳ - چو موج از بحر خود بالیده ام من : چو موج از بحر خود بالیده ام من

بخش ۱۶۴ - بیا ساقی بگردان ساتگین را : بیا ساقی بگردان ساتگین را

بخش ۱۶۵ - بیا ساقی نقاب از رخ برافکن : بیا ساقی نقاب از رخ برافکن

بخش ۱۶۶ - برون از سینه کش تکبیر خود را : برون از سینه کش تکبیر خود را

بخش ۱۶۷ - مسلمان از خودی مرد تمام است : مسلمان از خودی مرد تمام است

بخش ۱۶۸ - مسلمانان که خود را فاش دیدند : مسلمانان که خود را فاش دیدند

بخش ۱۶۹ - گشودم پردهء از روی تقدیر : گشودم پردهء از روی تقدیر

بخش ۱۷۰ - به ترکان بسته درها را گشادند : به ترکان بسته درها را گشادند

بخش ۱۷۱ - هر آن قومی که می ریزد بهارش : هر آن قومی که می ریزد بهارش

بخش ۱۷۲ - خدا آن ملتی را سروری داد : خدا آن ملتی را سروری داد

بخش ۱۷۳ - ز رازی حکمت قرآن بیاموز : ز رازی حکمت قرآن بیاموز

بخش ۱۷۴ - کسی کو بر خودی زد «لااله» را : کسی کو بر خودی زد «لااله» را

بخش ۱۷۵ - تو ای نادان دل آگاه دریاب : تو ای نادان دل آگاه دریاب

بخش ۱۷۶ - دل تو داغ پنهانی ندارد : دل تو داغ پنهانی ندارد

بخش ۱۷۷ - اناالحق جز مقام کبریا نیست : اناالحق جز مقام کبریا نیست

بخش ۱۷۸ - به آن ملت اناالحق سازگار است : به آن ملت اناالحق سازگار است

بخش ۱۷۹ - میان امتان والا مقام است : میان امتان والا مقام است

بخش ۱۸۰ - وجودش شعله از سوز درون است : وجودش شعله از سوز درون است

بخش ۱۸۱ - پرد در وسعت گردون یگانه : پرد در وسعت گردون یگانه

بخش ۱۸۲ - به باغان عندلیبی خوش صفیری : به باغان عندلیبی خوش صفیری

بخش ۱۸۳ - بجام نو کهن می از سبو ریز : بجام نو کهن می از سبو ریز

بخش ۱۸۴ - گرفتم حضرت ملا ترش روست : گرفتم حضرت ملا ترش روست

بخش ۱۸۵ - فرنگی صید بست از کعبه و دیر : فرنگی صید بست از کعبه و دیر

بخش ۱۸۶ - به بند صوفی و ملا اسیری : به بند صوفی و ملا اسیری

بخش ۱۸۷ - ز قرآن پیش خود آئینه آویز! : ز قرآن پیش خود آئینه آویز

بخش ۱۸۸ - ز من بر صوفی و ملا سلامی : ز من بر صوفی و ملا سلامی

بخش ۱۸۹ - ز دوزخ واعظ کافر گری گفت : ز دوزخ واعظ کافر گری گفت

بخش ۱۹۰ - مریدی خود شناسی پخته کاری : مریدی خود شناسی پخته کاری

بخش ۱۹۱ - پسر را گفت پیری خرقه بازی : پسر را گفت پیری خرقه بازی

بخش ۱۹۲ - به کام خود دگر آن کهنه می ریز : به کام خود دگر آن کهنه می ریز

بخش ۱۹۳ - بگیر از ساغرشن لاله رنگی : بگیر از ساغرشن لاله رنگی

بخش ۱۹۴ - نصیبی بردم از تاب و تب او : نصیبی بردم از تاب و تب او

بخش ۱۹۵ - سراپا درد و سوز شنائی : سراپا درد و سوز آشنائی

بخش ۱۹۶ - بروی من در دل باز کردند : بروی من در دل باز کردند

بخش ۱۹۷ - ز رومی گیر اسرار فقیری : ز رومی گیر اسرار فقیری

بخش ۱۹۸ - خیالش با مه و انجم نشیند : خیالش با مه و انجم نشیند

بخش ۱۹۹ - خودی تا گشت مهجور خدائی : خودی تا گشت مهجور خدائی

بخش ۲۰۰ - می روشن ز تاک من فرو ریخت : می روشن ز تاک من فرو ریخت

بخش ۲۰۱ - تو ای باد بیابان از عرب خیز : تو ای باد بیابان از عرب خیز

بخش ۲۰۲ - خلافت فقر با تاج و سریر است : خلافت فقر با تاج و سریر است

بخش ۲۰۳ - جوانمردی که خود را فاش بیند : جوانمردی که خود را فاش بیند

بخش ۲۰۴ - به روی عقل و دل بگشای هر در : به روی عقل و دل بگشای هر در

بخش ۲۰۵ - خنکن ملتی بر خود رسیده : خنکن ملتی بر خود رسیده

بخش ۲۰۶ - چه خوش زد ترک ملاحی سرودی : چه خوش زد ترک ملاحی سرودی

بخش ۲۰۷ - جهانگیری بخاک ما سرشتند : جهانگیری بخاک ما سرشتند

بخش ۲۰۸ - مسلمانی که خود را امتحان کرد : مسلمانی که خود را امتحان کرد

بخش ۲۰۹ - بگو از من نواخوان عرب را : بگو از من نواخوان عرب را

بخش ۲۱۰ - به جانهافریدم های و هو را : به جانهافریدم های و هو را

بخش ۲۱۱ - تو هم بگذارن صورت نگاری : تو هم بگذارن صورت نگاری

بخش ۲۱۲ - بخاک ما دلی ، در دل غمی هست : بخاک ما دلی ، در دل غمی هست

بخش ۲۱۳ - مسلمان بنده مولا صفات است : مسلمان بنده مولا صفات است

بخش ۲۱۴ - بده با خاک اون سوز و تابی : بده با خاک اون سوز و تابی

بخش ۲۱۵ - مسلمانی غم دل در خریدن : مسلمانی غم دل در خریدن

بخش ۲۱۶ - کسی کو فاش دید اسرار جانرا : کسی کو فاش دید اسرار جانرا

بخش ۲۱۷ - نگهدارنچه درب و گل تست : نگهدارنچه درب و گل تست

بخش ۲۱۸ - شب این کوه و دشت سینه تابی : شب این کوه و دشت سینه تابی

بخش ۲۱۹ - نکو میخوان خط سیمای خود را : نکو میخوان خط سیمای خود را

بخش ۲۲۰ - سحرگاهان که روشن شد در و دشت : سحرگاهان که روشن شد در و دشت

بخش ۲۲۱ - عرب را حق دلیل کاروان کرد : عرب را حق دلیل کاروان کرد

بخش ۲۲۲ - درن شبها خروش صبح فرداست : درن شبها خروش صبح فرداست

بخش ۲۲۳ - دگرئین تسلیم و رضا گیر : دگرئین تسلیم و رضا گیر

بخش ۲۲۴ - چمن‌ها زان جنون ویرانه گردد : چمن‌ها زان جنون ویرانه گردد

بخش ۲۲۵ - نخستین لاله صبح بهارم : نخستین لاله صبح بهارم

بخش ۲۲۶ - پریشانم چو گرد ره گذاری : پریشانم چو گرد ره گذاری

بخش ۲۲۷ - خوشآن قومی پریشان روزگاری : خوشن قومی پریشان روزگاری

بخش ۲۲۸ - به بحر خویش چون موجی تپیدم : به بحر خویش چون موجی تپیدم

بخش ۲۲۹ - نگاهش پر کند خالی سبوها : نگاهش پر کند خالی سبوها

بخش ۲۳۰ - چو بر گیرد زمام کاروان را : چو بر گیرد زمام کاروان را

بخش ۲۳۱ - مبارکباد کنن پاک جان را : مبارکباد کنن پاک جان را

بخش ۲۳۲ - دل اندر سینه گوید دلبری هست : دل اندر سینه گوید دلبری هست

بخش ۲۳۳ - عرب خود را به نور مصطفی سوخت : عرب خود را به نور مصطفی سوخت

بخش ۲۳۴ - خلافت بر مقام ما گواهی است : خلافت بر مقام ما گواهی است

بخش ۲۳۵ - در افتد با ملوکیت کلیمی : در افتد با ملوکیت کلیمی

بخش ۲۳۶ - هنوز اندر جهان دم غلام است : هنوز اندر جهاندم غلام است

بخش ۲۳۷ - محبت از نگاهش پایدار است : محبت از نگاهش پایدار است

بخش ۲۳۸ - به ملک خویش عثمانی امیر است : به ملک خویش عثمانی امیر است

بخش ۲۳۹ - خنک مردان که سحر او شکستند : خنک مردان که سحر او شکستند

بخش ۲۴۰ - به ترکانرزوئی تازه دادند : به ترکانرزوئی تازه دادند

بخش ۲۴۱ - بهل ای دخترک این دلبری ها : بهل ای دخترک این دلبری ها

بخش ۲۴۲ - نگاه تست شمشیر خدا داد : نگاه تست شمشیر خدا داد

بخش ۲۴۳ - ضمیر عصر حاضر بی نقاب است : ضمیر عصر حاضر بی نقاب است

بخش ۲۴۴ - جهان را محکمی از امهات است : جهان را محکمی از امهات است

بخش ۲۴۵ - مرا داد این خرد پرور جنونی : مرا داد این خرد پرور جنونی

بخش ۲۴۶ - خنکن ملتی کز وارداتش : خنکن ملتی کز وارداتش

بخش ۲۴۷ - اگر پندی ز درویشی پذیری : اگر پندی ز درویشی پذیری

بخش ۲۴۸ - ز شام ما برونور سحر را : ز شام ما برونور سحر را

بخش ۲۴۹ - چه عصر است این که دین فریادی اوست : چه عصر است این که دین فریادی اوست

بخش ۲۵۰ - نگاهش نقشبند کافری ها : نگاهش نقشبند کافری ها

بخش ۲۵۱ - جوانان را بدموز است این عصر : جوانان را بدموز است این عصر

بخش ۲۵۲ - مسلمان فقر و سلطانی بهم کرد : مسلمان فقر و سلطانی بهم کرد

بخش ۲۵۳ - چه گویم رقص تو چون است و چون نیست : چه گویم رقص تو چون است و چون نیست

بخش ۲۵۴ - در صد فتنه را بر خود گشادی : در صد فتنه را بر خود گشادی

بخش ۲۵۵ - برهمن را نگویم هیچ کاره : برهمن را نگویم هیچ کاره

بخش ۲۵۶ - نگه دارد برهمن کار خود را : نگه دارد برهمن کار خود را

بخش ۲۵۷ - برهمن گفت برخیز از در غیر : برهمن گفت برخیز از در غیر

بخش ۲۵۸ - تب و تابی که باشد جاودانه : تب و تابی که باشد جاودانه

بخش ۲۵۹ - ز علم چاره سازی بی گدازی : ز علم چاره سازی بی گدازی

بخش ۲۶۰ - بهن مؤمن خدا کاری ندارد : بهن مؤمن خدا کاری ندارد

بخش ۲۶۱ - ز من گیر این که مردی کور چشمی : ز من گیر این که مردی کور چشمی

بخش ۲۶۲ - ازن فکر فلک پیما چه حاصل؟ : ازن فکر فلک پیما چه حاصل؟

بخش ۲۶۳ - ادب پیرایه نادان و داناست : ادب پیرایه نادان و داناست

بخش ۲۶۴ - ترا نومیدی از طفلان روا نیست : ترا نومیدی از طفلان روا نیست

بخش ۲۶۵ - به پور خویش دین و دانشموز : به پور خویش دین و دانشموز

بخش ۲۶۶ - نوا از سینه مرغ چمن برد : نوا از سینه مرغ چمن برد

بخش ۲۶۷ - خدایا وقتن درویش خوش باد : خدایا وقتن درویش خوش باد

بخش ۲۶۸ - کسی کو «لا اله» را در گره بست : کسی کو «لا اله» را در گره بست

بخش ۲۶۹ - چو می بینی که رهزن کاروان کشت : چو می بینی که رهزن کاروان کشت

بخش ۲۷۰ - جوانی خوش گلی رنگین کلاهی : جوانی خوش گلی رنگین کلاهی

بخش ۲۷۱ - شتر را بچه او گفت در دشت : شتر را بچه او گفت در دشت

بخش ۲۷۲ - پریدن از سر بامی به بامی : پریدن از سر بامی به بامی

بخش ۲۷۳ - نگر خود را بچشم محرمانه : نگر خود را بچشم محرمانه

بخش ۲۷۴ - نهنگی بچه خود را چه خوش گفت : نهنگی بچه خود را چه خوش گفت

بخش ۲۷۵ - تو در دریا نئی او در بر تست : تو در دریا نئی او در بر تست

بخش ۲۷۶ - نه از ساقی نه از پیمانه گفتم : نه از ساقی نه از پیمانه گفتم

بخش ۲۷۷ - بخود باز او دامان دلی گیر : بخود باز او دامان دلی گیر

بخش ۲۷۸ - حرم جز قبله قلب و نظر نیست : حرم جز قبله قلب و نظر نیست

بخش ۲۷۹ - حضور عالم انسانی : دمیت احترام دمی

بخش ۲۸۰ - بیا ساقی بیارن کهنه می را : بیا ساقی بیارن کهنه می را

بخش ۲۸۱ - یکی از حجرهٔ خلوت برونی : یکی از حجرهٔ خلوت برونی

بخش ۲۸۲ - زمانه فتنه ها ورد و بگذشت : زمانه فتنه هاورد و بگذشت

بخش ۲۸۳ - بسا کس اندوه فردا کشیدند : بسا کس اندوه فردا کشیدند

بخش ۲۸۴ - چو بلبل نالهٔ زاری نداری : چو بلبل نالهٔ زاری نداری

بخش ۲۸۵ - بیا بر خویش پیچیدن بیاموز : بیا بر خویش پیچیدن بیاموز

بخش ۲۸۶ - گله از سختی ایام بگذار : گله از سختی ایام بگذار

بخش ۲۸۷ - کبوتر بچه خود را چه خوش گفت : کبوتر بچه خود را چه خوش گفت

بخش ۲۸۸ - فتادی از مقام کبریائی : فتادی از مقام کبریائی

بخش ۲۸۹ - خوشا روزی که خود را باز گیری : خوشا روزی که خود را باز گیری

بخش ۲۹۰ - تو هم مثل من از خود در حجابی : تو هم مثل من از خود در حجابی

بخش ۲۹۱ - چه خوش گفت اشتری با کره خویش : چه خوش گفت اشتری با کره خویش

بخش ۲۹۲ - مرا یاد است از دانای افرنگ : مرا یاد است از دانای افرنگ

بخش ۲۹۳ - الا ای کشته نامحرمی چند : الا ای کشته نامحرمی چند

بخش ۲۹۴ - دجود است اینکه بینی یا نمود است : دجود است اینکه بینی یا نمود است

بخش ۲۹۵ - به ضرب تیشه بشکن بیستون را : به ضرب تیشه بشکن بیستون را

بخش ۲۹۶ - منه از کف چراغ رزو را : منه از کف چراغرزو را

بخش ۲۹۷ - دل دریا سکون بیگانه از تست : دل دریا سکون بیگانه از تست

بخش ۲۹۸ - دو گیتی را بخود باید کشیدن : دو گیتی را بخود باید کشیدن

بخش ۲۹۹ - به ما ای لاله خود را وانمودی : به ما ای لاله خود را وانمودی

بخش ۳۰۰ - نگرید مرد از رنج و غم و درد : نگرید مرد از رنج و غم و درد

بخش ۳۰۱ - نپنداری که مرد امتحان مرد : نپنداری که مرد امتحان مرد

بخش ۳۰۲ - اگر خاک تو از جان محرمی نیست : اگر خاک تو از جان محرمی نیست

بخش ۳۰۳ - پریشان هر دم ما از غمی چند : پریشان هر دم ما از غمی چند

بخش ۳۰۴ - جوانمردی که دل با خویشتن بست : جوانمردی که دل با خویشتن بست

بخش ۳۰۵ - ازن غم ها دل ما دردمند است : ازن غم ها دل ما دردمند است

بخش ۳۰۶ - مگو با من خدای ما چنین کرد : مگو با من خدای ما چنین کرد

بخش ۳۰۷ - برون کن کینه را از سینهٔ خویش : برون کن کینه را از سینهٔ خویش

بخش ۳۰۸ - سحرها در گریبان شب اوست : سحرها در گریبان شب اوست

بخش ۳۰۹ - بباد صبحدم شبنم بنالید : بباد صبحدم شبنم بنالید

بخش ۳۱۰ - دلن بحر است کو ساحل نورزد : دلن بحر است کو ساحل نورزد

بخش ۳۱۱ - دل ماتش و تن موج دودش : دل ماتش و تن موج دودش

بخش ۳۱۲ - زمانه کار او را میبرد پیش : زمانه کار او را میبرد پیش

بخش ۳۱۳ - نه نیروی خودی را زمودی : نه نیروی خودی را آزمودی

بخش ۳۱۴ - تو میگوئی که دل از خاک و خون است : تو میگوئی که دل از خاک و خون است

بخش ۳۱۵ - جهان مهر و مه زناری اوست : جهان مهر و مه زناری اوست

بخش ۳۱۶ - من و تو کشت یزدان ، حاصل است این : من و تو کشت یزدان ، حاصل است این

بخش ۳۱۷ - گهی جویندهٔ حسن غریبی : گهی جویندهٔ حسن غریبی

بخش ۳۱۸ - جهان دل ، جهان رنگ و بو نیست : جهان دل ، جهان رنگ و بو نیست

بخش ۳۱۹ - نگه دید و خرد پیمانهورد : نگه دید و خرد پیمانهورد

بخش ۳۲۰ - محبت چیست تاثیر نگاهی است : محبت چیست تاثیر نگاهی است

بخش ۳۲۱ - خودی روشن ز نور کبریائی است : خودی روشن ز نور کبریائی است

بخش ۳۲۲ - چه قومی در گذشت از گفتگوها : چه قومی در گذشت از گفتگوها

بخش ۳۲۳ - خودی را از وجود حق وجودی : خودی را از وجود حق وجودی

بخش ۳۲۴ - دلی چون صحبت گل می پذیرد : دلی چون صحبت گل می پذیرد

بخش ۳۲۵ - وصال ما وصال اندر فراق است : وصال ما وصال اندر فراق است

بخش ۳۲۶ - کف خاکی که دارم از در اوست : کف خاکی که دارم از در اوست

بخش ۳۲۷ - یقین دانم که روزی حضرت او : یقین دانم که روزی حضرت او

بخش ۳۲۸ - به روما گفت با من راهب پیر : به روما گفت با من راهب پیر

بخش ۳۲۹ - شنیدم مرگ با یزدان چنین گفت : شنیدم مرگ با یزدان چنین گفت

بخش ۳۳۰ - ثباتش ده که میر شش جهات است : ثباتش ده که میر شش جهات است

بخش ۳۳۱ - بگو ابلیس را از من پیامی : بگو ابلیس را از من پیامی

بخش ۳۳۲ - جهان تا از عدم بیرون کشیدند : جهان تا از عدم بیرون کشیدند

بخش ۳۳۳ - جدائی شوق را روشن بصر کرد : جدائی شوق را روشن بصر کرد

بخش ۳۳۴ - ترا ازستان خود براندند : تو را از آستان خود براندند

بخش ۳۳۵ - تو می دانی صواب و ناصوابم : تو می دانی صواب و ناصوابم

بخش ۳۳۶ - بیا تا نرد را شاهانه بازیم : بیا تا نرد را شاهانه بازیم

بخش ۳۳۷ - فساد عصر حاضر شکار است : فساد عصر حاضر آشکار است

بخش ۳۳۸ - به هر کو رهزنان چشم و گوش اند : به هر کو رهزنان چشم و گوش اند

بخش ۳۳۹ - چه شیطانی خرامش واژگونی : چه شیطانی خرامش واژگونی

بخش ۳۴۰ - چه زهرابی که در پیمانه اوست : چه زهرابی که در پیمانه اوست

بخش ۳۴۱ - بشر تا از مقام خود فتاد است : بشر تا از مقام خود فتاد است

بخش ۳۴۲ - مشو نخچیر ابلیسان این عصر : مشو نخچیر ابلیسان این عصر

بخش ۳۴۳ - حریف ضرب او مرد تمام است : حریف ضرب او مرد تمام است

بخش ۳۴۴ - ز فهم دون نهادان گرچه دور است : ز فهم دون نهادان گرچه دور است

بخش ۳۴۵ - بیا تا کار این امت بسازیم : بیا تا کار این امت بسازیم

بخش ۳۴۶ - قلندر جره باز سمانها : قلندر جره باز سمانها

بخش ۳۴۷ - ز جانم نغمهء «الله هو» ریخت : ز جانم نغمهء «الله هو» ریخت

بخش ۳۴۸ - چو اشک اندر دل فطرت تپیدم : چو اشک اندر دل فطرت تپیدم

بخش ۳۴۹ - مرا از منطقید بوی خامی : مرا از منطق آید بوی خامی

بخش ۳۵۰ - بیا از من بگیر آن دیر ساله : بیا از من بگیر آن دیر ساله

بخش ۳۵۱ - بدست من همان دیرینه چنگ است : بدست من همان دیرینه چنگ است

بخش ۳۵۲ - بگو از من به پرویزان این عصر : بگو از من به پرویزان این عصر

بخش ۳۵۳ - فقیرم ساز و سامانم نگاهی است : فقیرم ساز و سامانم نگاهی است

بخش ۳۵۴ - در دل را بروی کس نبستم : در دل را بروی کس نبستم

بخش ۳۵۵ - درین گلشن ندارم ب و جاهی : درین گلشن ندارم آب و جاهی

بخش ۳۵۶ - دو صد دانا درین محفل سخن گفت : دو صد دانا درین محفل سخن گفت

بخش ۳۵۷ - ندانم نکته های علم و فن را : ندانم نکته های علم و فن را

بخش ۳۵۸ - نپنداری که مرغ صبح خوانم : نپنداری که مرغ صبح خوانم

بخش ۳۵۹ - بچشم من جهان جز رهگذر نیست : بچشم من جهان جز رهگذر نیست

بخش ۳۶۰ - به این نابودمندی بودن آموز : به این نابودمندی بودن آموز

بخش ۳۶۱ - کهن پروردهء این خاکدانم : کهن پروردهء این خاکدانم

بخش ۳۶۲ - ندانی تا نباشی محرم مرد : ندانی تا نباشی محرم مرد

بخش ۳۶۳ - نگاهیفرین جان در بدن بین : نگاهیفرین جان در بدن بین

بخش ۳۶۴ - خرد بیگانهء ذوق یقین است : خرد بیگانهء ذوق یقین است

بخش ۳۶۵ - قماش و نقره و لعل و گهر چیست؟ : قماش و نقره و لعل و گهر چیست؟

بخش ۳۶۶ - خودی را نشهٔ من عین هوش است : خودی را نشهٔ من عین هوش است

بخش ۳۶۷ - ترا با خرقه و عمامه کاری : ترا با خرقه و عمامه کاری

بخش ۳۶۸ - چو دیدم جوهر آیینهٔ خویش : چو دیدم جوهر آیینهٔ خویش

بخش ۳۶۹ - چو رخت خویش بر بستم ازین خاک : چو رخت خویش بر بستم ازین خاک

بخش ۳۷۰ - اگر دانا دل و صافی ضمیر است : اگر دانا دل و صافی ضمیر است

بخش ۳۷۱ - سجودی آوری دارا و جم را : سجودی آوری دارا و جم را

بخش ۳۷۲ - شیندم بیتکی از مرد پیری : شیندم بیتکی از مرد پیری

بخش ۳۷۳ - نهان اندر دو حرفی سر کار است : نهان اندر دو حرفی سر کار است

بخش ۳۷۴ - نهان اندر دو حرفی سر کار است : نهان اندر دو حرفی سر کار است

بخش ۳۷۵ - ز پیری یاد دارم این دو اندرز : ز پیری یاد دارم این دو اندرز

بخش ۳۷۶ - به ساحل گفت موج بیقراری : به ساحل گفت موج بیقراری

بخش ۳۷۷ - اگر اینب و جاهی از فرنگ است : اگر اینب و جاهی از فرنگ است

بخش ۳۷۸ - فرنگی را دلی زیر نگین نیست : فرنگی را دلی زیر نگین نیست

بخش ۳۷۹ - من و تو از دل و دین نا امیدیم : من و تو از دل و دین نا امیدیم

بخش ۳۸۰ - مسلمانی که داندررمز دین را : مسلمانی که داند رمز دین را

بخش ۳۸۱ - دل بیگانه خوزین خاکدان نیست : دل بیگانه خوزین خاکدان نیست

بخش ۳۸۲ - مقام شوق بی صدق و یقین نیست : مقام شوق بی صدق و یقین نیست

بخش ۳۸۳ - مسلمان را همین عرفان و ادراک : مسلمان را همین عرفان و ادراک

بخش ۳۸۴ - به افرنگی بتان خود را سپردی : به افرنگی بتان خود را سپردی

بخش ۳۸۵ - نه هرکس خود گردهم خود گد از است : نه هرکس خود گردهم خود گد از است

بخش ۳۸۶ - بسوزد مومن از سوز و جودش : بسوزد مومن از سوز و جودش

بخش ۳۸۷ - چه پرسی از نماز عاشقانه : چه پرسی از نماز عاشقانه

بخش ۳۸۸ - دوگیتی را صلا از قرأت اوست : دوگیتی را صلا از قرأت اوست

بخش ۳۸۹ - فرنگی رمز رزاقی بداند : فرنگی رمز رزاقی بداند

بخش ۳۹۰ - چه حاجت طول دادن داستان را : چه حاجت طول دادن داستان را

بخش ۳۹۱ - بهشتی بهر پاکان حرم هست : بهشتی بهر پاکان حرم هست

بخش ۳۹۲ - قلندر میل تقریری ندارد : قلندر میل تقریری ندارد