خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

غزلیات

طبیب اصفهانی » دیوان اشعار » غزلیات

شمارهٔ ۱ : منزل بسی دور و بپا ما را شکسته خارها

شمارهٔ ۲ : درماندگی خود به که گوییم خدا را

شمارهٔ ۳ : جا در صف عشاق مده اهل هوس را

شمارهٔ ۴ : چو خواهم با سگانش گرم سازم آشنائی را

شمارهٔ ۵ : چون از طرف چمن آن سر و سیمین‌بر شود پیدا

شمارهٔ ۶ : از هجر بت یگانه ما

شمارهٔ ۷ : نیست هرگز به بد و نیک جهان کار مرا

شمارهٔ ۸ : دارد به سحر دعا اثرها

شمارهٔ ۹ : به همواری تهی کن از غم لیلی‌وَشان دل را

شمارهٔ ۱۰ : چو نیست دسترسم آنکه بوسم آن پا را

شمارهٔ ۱۱ : مسکینی و غریبی از حدّ، گُذَشْت، ما را

شمارهٔ ۱۲ : افزوده غمی چون بغم دیگرم امشب

شمارهٔ ۱۳ : ز چَشْمِ خون‌فَشانِ خویش، دارم چشم از آن، امشب

شمارهٔ ۱۴ : دربان نکند جرأت و خاصان ملک هست

شمارهٔ ۱۵ : رفته عمر و نیم جانی مانده است

شمارهٔ ۱۶ : دلِ غم‌دیده به دنبالِ کسی افتاده‌ست

شمارهٔ ۱۷ : از غم لیلی به وادی گرچه مجنون می‌گریست

شمارهٔ ۱۸ : ما را دگر ز یار، تَمَنّا نمانده‌است

شمارهٔ ۱۹ : گرچه ما را دسترس بر دامنِ آن ماه نیست

شمارهٔ ۲۰ : تا به من از ناز ساقی سرگران افتاده است

شمارهٔ ۲۱ : دیگر، دلم، خدنگِ جفا را نشان شده‌ست

شمارهٔ ۲۲ : عشقم آتش زد و از وی اثری پیدا نیست

شمارهٔ ۲۳ : از حال ما چه پرسی ای بی‌وفا که چون است؟

شمارهٔ ۲۴ : بَرگیر مِهْر از آن‌که به کامِ دلِ تو نیست

شمارهٔ ۲۵ : سینه گرم و مژه خونبار و سحر نزدیک است

شمارهٔ ۲۶ : هر کسی را که چو من دیده خونباری هست

شمارهٔ ۲۷ : کاروان عشق را بانگ درای دیگرست

شمارهٔ ۲۸ : دلتنگم و پرواز گلستان هوسم نیست

شمارهٔ ۲۹ : می‌رسد یار و دریغا سر و سامانم نیست

شمارهٔ ۳۰ : هر دم بگوشه ای ز خیالت وطن گرفت

شمارهٔ ۳۱ : رفتم و برگشتنم دیگر بکوی یار نیست

شمارهٔ ۳۲ : ما را که با تو غیر وفا در میانه نیست

شمارهٔ ۳۳ : چو خنجر ستم آن ترک لشگری برداشت

شمارهٔ ۳۴ : چون رحمتت فزاید بر عذرخواهی ای دوست

شمارهٔ ۳۵ : کسی راه غمش را سر نبردست

شمارهٔ ۳۶ : در حلقه خوبان چو تو یک عربده‌جو نیست

شمارهٔ ۳۷ : رفت حسن تو و عشقت بدل من باقیست

شمارهٔ ۳۸ : چو بگذری به تل عاشقان دکانی هست

شمارهٔ ۳۹ : زدی بتیغم و از جبهه تو چین برخاست

شمارهٔ ۴۰ : ما وشکن دامی و فریاد و دگر هیچ

شمارهٔ ۴۱ : به گلشنی که ز رویت نقاب می‌افتد

شمارهٔ ۴۲ : از کین گر آن بیدادگر بر سینه‌ام خنجر زند

شمارهٔ ۴۳ : برکی نگرم؟ چون بتو دیدن نگذارند

شمارهٔ ۴۴ : صیاد را نگر که چه بیداد می‌کند

شمارهٔ ۴۵ - نوایی : غمش در نهانخانهٔ دل نشیند

شمارهٔ ۴۶ : از تو چون هر نفسم بر فلک افغان نرسد

شمارهٔ ۴۷ : عاشقان را نگر از خاره تنی ساخته‌اند

شمارهٔ ۴۸ : گله‌ام از تو مپندار که از دل برود

شمارهٔ ۴۹ : روزی که دور از برم آن خوشخرام شد

شمارهٔ ۵۰ : به من از ناز نگاهش نگرید

شمارهٔ ۵۱ : آنان که برخسار تو چون من نگرانند

شمارهٔ ۵۲ : دو هفته شد که زمن یار سرگران دارد

شمارهٔ ۵۳ : از خشم و کین نگاه تو کارم بجان رسد

شمارهٔ ۵۴ : مرا بتیست که دلها ازین ستم شکند

شمارهٔ ۵۵ : خط بر رخ یار خوش نباشد

شمارهٔ ۵۶ : دل سوخت از شتاب و به دلبر نمی‌رسد

شمارهٔ ۵۷ : دارم نظری با گل کو روی ترا ماند

شمارهٔ ۵۸ : از دیده ام فکندی وهنگام آن نبود

شمارهٔ ۵۹ : آن صبح امیدی که به دوران تو یابند

شمارهٔ ۶۰ : ساختی خوارم، به عاشق گل‌عذاران این کنند؟

شمارهٔ ۶۱ : مرا در سینه دل چون نافه تا پرخون نخواهد شد

شمارهٔ ۶۲ : کجا کسی غم شبهای تار من دارد

شمارهٔ ۶۳ : جدا از روی تو چشمم چو خون‌فشان گردد

شمارهٔ ۶۴ : صیقل دیده تر گوشه دامان باشد

شمارهٔ ۶۵ : هرکه از خون جگر چون لاله ساغر می‌کشد

شمارهٔ ۶۶ : ترسم که چو جانم زتن زار برآید

شمارهٔ ۶۷ : گریه نتوانست غم را از دل بیتاب برد

شمارهٔ ۶۸ : گفتی که با دلت غم هجران چه می‌کند

شمارهٔ ۶۹ : گو روزگار هرچه تواند به ما کند

شمارهٔ ۷۰ : ترک چشمش که قصد جان دارد

شمارهٔ ۷۱ : مائیم و فراق دیده ای چند

شمارهٔ ۷۲ : گرنه گل ناله‌ای از مرغ چمن گوش کند

شمارهٔ ۷۳ : تا قیامت دمد از خاک من خون آلود

شمارهٔ ۷۴ : آنان که در طلب به پی دل نمی‌رسند

شمارهٔ ۷۵ : من آن صیدم که از ضعفم نفس بیرون نمی‌آید

شمارهٔ ۷۶ : فریاد من به چرخ نه هردم نمی‌رسد

شمارهٔ ۷۷ : نه همین زآتش عشقت دل ما می‌سوزد

شمارهٔ ۷۸ : مرغی که بکوی تو ز پرواز نشیند

شمارهٔ ۷۹ : در آن گلشن که گلچین در به روی باغبان بندد

شمارهٔ ۸۰ : از آن آهم ز دل مشکل برآید

شمارهٔ ۸۱ : کدام شب که فغانم به آسمان نرسد

شمارهٔ ۸۲ : زبامی چو بینم که ماهی برآید

شمارهٔ ۸۳ : مرا کام دل گر ز یاری برآید

شمارهٔ ۸۴ : می‌رود از خویش دل چون دیده حیران می‌شود

شمارهٔ ۸۵ : تا به دلجویی من لعل تو خندان نشود

شمارهٔ ۸۶ : هرگز به یاد ما زر و گوهر نمی‌رسد

شمارهٔ ۸۷ : گفتی از جور فراقت چه به من می‌گذرد

شمارهٔ ۸۸ : قسمتم کاش به آن کوی کشد دیگر بار

شمارهٔ ۸۹ : به دل دارم غم عشقی نهان از محرمان خوش‌تر

شمارهٔ ۹۰ : قسمتم گرمی بازار نگردد هرگز

شمارهٔ ۹۱ : ز پا فتادم و رویم بمنزلست هنوز

شمارهٔ ۹۲ : دل عاشق نمی‌گردد به راحت مهربان هرگز

شمارهٔ ۹۳ : صید دلم که باشد ازو خون روان هنوز

شمارهٔ ۹۴ : هر چند بر آن عارض گلگون نگرد کس

شمارهٔ ۹۵ : چون ناله ز جور تو ستمگر نکند کس؟

شمارهٔ ۹۶ : تیغ از میان بقصد من ناتوان مکش

شمارهٔ ۹۷ : چه دامست این که هر مرغی که می‌گردد گرفتارش

شمارهٔ ۹۸ : به من آن بی‌وفا یارب که بادا خاطر شادش

شمارهٔ ۹۹ : سر منزل سلمی که منم دل نگرانش

شمارهٔ ۱۰۰ : زد مرا زخمی و از پیش نظر بگذشت حیف

شمارهٔ ۱۰۱ : نگشاید دلم از وصل به هجران نزدیک

شمارهٔ ۱۰۲ : سوی تو عجب نیست اگر میکشدم دل

شمارهٔ ۱۰۳ : چه خواهد شد اگر سلطان دهد گوشی به فرمانم

شمارهٔ ۱۰۴ : در دل اگر باشدم غیر وصال توکام

شمارهٔ ۱۰۵ : مپسند از درت ای دوست غمین برخیزم

شمارهٔ ۱۰۶ : از سر زلف نگاری دو سه تاری دارم

شمارهٔ ۱۰۷ : صبح محشر که من از خواب گران برخیزم

شمارهٔ ۱۰۸ : چون شکوه از جفای تو بنیاد می‌کنم

شمارهٔ ۱۰۹ : رحمی، رحمی که از کنارم

شمارهٔ ۱۱۰ : ما غمزدگان چون زدل آهنگ برآریم

شمارهٔ ۱۱۱ : ز هجرانت سخن هرشب که با دل در میان دارم

شمارهٔ ۱۱۲ : بی‌تو خود را بس که از تاب و توان انداختم

شمارهٔ ۱۱۳ : به صد بلا ز غمت گرچه مبتلا شده‌ام

شمارهٔ ۱۱۴ : شب شد که شکوه ها ز دل تنگ برکنیم

شمارهٔ ۱۱۵ : گذارد کی مرا سودای عشق از جوش بنشینم

شمارهٔ ۱۱۶ : بهتر آنست که پا از سر بازار کشم

شمارهٔ ۱۱۷ : جز این که در فراق تو خاکی بسر کنم

شمارهٔ ۱۱۸ : خوش آن خلوت که چون آیی به روی غیر در بندم

شمارهٔ ۱۱۹ : چه خونها در دل ایام کردیم

شمارهٔ ۱۲۰ : آنکه پیوسته به رویت نگرانست، منم

شمارهٔ ۱۲۱ : نمودی گاه زلف عنبرین گه خال مشکینم

شمارهٔ ۱۲۲ : حکایت‌ها که بعد از من تو خواهی گفت با خاکم

شمارهٔ ۱۲۳ : نیست مهر تو متاعی که به جان بفروشم

شمارهٔ ۱۲۴ : خاک درت به مژگان خوش آنکه رُفته باشم

شمارهٔ ۱۲۵ : به این خوشم که ز دردت به دیده خواب ندارم

شمارهٔ ۱۲۶ : بس که دیدم سست‌عهدی از تو دل برداشتم

شمارهٔ ۱۲۷ : غافل مشو از حال من بی‌سروسامان

شمارهٔ ۱۲۸ : نهانی رازهای دوستداران

شمارهٔ ۱۲۹ : نگارینا دل پر درد من بین

شمارهٔ ۱۳۰ : هر کرا یاری برای خویشتن

شمارهٔ ۱۳۱ : دل می برد دل ای هوشمندان

شمارهٔ ۱۳۲ : زبیدادت ننالد چون دل من؟

شمارهٔ ۱۳۳ : از سر کوی تو دردا که من دلنگران

شمارهٔ ۱۳۴ : خفتن نتوان درین گلستان

شمارهٔ ۱۳۵ : چه خوشست از تو گاهی مژه نیم باز کردن

شمارهٔ ۱۳۶ : جانا در انتظار تو شد روزگار من

شمارهٔ ۱۳۷ : اگر از حال ما پرسی بپرس از طرّهٔ جانان

شمارهٔ ۱۳۸ : از بَرَت کی من به این الفت جدا خواهم شدن

شمارهٔ ۱۳۹ : بر من نیندازد نظر، بی اعتباری را ببین

شمارهٔ ۱۴۰ : شب چو بمیرم بسر کوی تو

شمارهٔ ۱۴۱ : دارم به چمن چه کار، بی تو

شمارهٔ ۱۴۲ : یاد آر ای که فارغ، در محملی نشسته

شمارهٔ ۱۴۳ : از نفس گرم من عالمی افروخته

شمارهٔ ۱۴۴ : آرد شبیخون چون هجرت ای ماه

شمارهٔ ۱۴۵ : شدیم پیر و به دل داغ آن جوان مانده

شمارهٔ ۱۴۶ : ای که بر خاک شهیدان گذر انداخته‌ای

شمارهٔ ۱۴۷ : از ما نهفته با دگران یار بوده‌ای

شمارهٔ ۱۴۸ : از ما درین گلستان جویند گر نشانی

شمارهٔ ۱۴۹ : از باده عشرت تو و رخسار چو ماهی

شمارهٔ ۱۵۰ : از می لعل بکف تا دو سه جامی داری

شمارهٔ ۱۵۱ : به صید جسته از دامی چه خوش می‌گفت صیّادی

شمارهٔ ۱۵۲ : به ساقی گفت در میخانه مستی

شمارهٔ ۱۵۳ : ببخشا ای که میر کاروانی

شمارهٔ ۱۵۴ : تو که ای امیر داری ز سراغ من فراغی

شمارهٔ ۱۵۵ : چو باشد مایل بیداد شاهی

شمارهٔ ۱۵۶ : چنین که با غم گرفته‌ام خو مخوان به بزمم به میگساری

شمارهٔ ۱۵۷ : حیف از تو که ارباب سخن را نشناسی

شمارهٔ ۱۵۸ : دلی دارم که دارد اضطرابی

شمارهٔ ۱۵۹ : رفتند همرهان و تو در فکر منزلی

شمارهٔ ۱۶۰ : زصید من چه شود گر عنان بگردانی

شمارهٔ ۱۶۱ : ز نکوئی آنچه باید همه را تمام داری

شمارهٔ ۱۶۲ : کردیم شبی روز غریبانه بدامی

شمارهٔ ۱۶۳ : مشکل که دهد دست مرا با تو وصالی

شمارهٔ ۱۶۴ : مسلمانان مرا حال تباهی

شمارهٔ ۱۶۵ : یاد آر ای ستمگر از حال خاکساری