شمارهٔ ۷۳

هوش مصنوعی: تا پایان دنیا، از خاک من، لاله‌ای سرخ و خونین خواهد روئید، در حالی که سینه‌ام پاره و کفن من آغشته به خون است.

هوش مصنوعی: صبح به زیبایی و روشنی خود نیاز ندارد، اما پیرکنعان (یعنی یوسف) چه کند وقتی که پیراهنش به خون آغشته است؟

هوش مصنوعی: می‌توان فهمید که دل او پر از درد و رنج است، اما با این حال، از زبان هر کسی کلامی تلخ و ناگوار شنیده می‌شود.

هوش مصنوعی: هرچند به خاطر زیبایی تو، قلبم جریحه‌دار و ملتهب است، اما باز هم در دل طبیعت، زیبایی‌ات را با اشاراتی پر از عشق و درد توصیف می‌کنم.

هوش مصنوعی: چشمان مملو از اشک من، به شدت غمگین و حیران هستند؛ اگر تصویری از منِ زخمی در آینه بیفتد، این اشک‌ها به شدت وریزش می‌کنند.

هوش مصنوعی: اگر کسی از درد و رنجی که کشیده شرمنده باشد، پاک شدن او از این درد شبیه به ناپاکی است که با خون شسته می‌شود. برای تسکین این درد و اندوه، به پزشکان مراجعه کن و از آن‌ها کمک بخواه تا دیده‌ات از اشک و تن بدنت از خون و جراحت پاک شود.