شمارهٔ ۱۲۹

هوش مصنوعی: ای دلبر زیبا، درد و رنج من را ببین که چقدر عمیق و سنگین است. غم‌های من را هم تماشا کن که چطور بر دلم سایه افکنده‌اند.

هوش مصنوعی: سوار، من در درد و رنج غرق شده‌ام، برگرد و نگاهی به من از پشت سر بینداز و ببین حال و روزم را.

هوش مصنوعی: من به جز دست خالی چیزی ندارم، ای بخشنده، مرا یاری کن و به من راه نشان بده.

هوش مصنوعی: مرا در گوشه‌ای از غم نگاه کن، ای محبوب، و رقیبان را که دور من جمع شده‌اند، مشاهده کن.

هوش مصنوعی: من از درد جدایی نمردم، ولی بیا و حال دل بی‌درد من را ببین.