شمارهٔ ۱۱۳

هوش مصنوعی: از درد و رنجی که تجربه کرده‌ام، همه چیز به زیبایی و شکوه تبدیل شده و در دشت به دنبال تو هستم، در حالی که من با پای برهنه در این مسیر قدم گذاشته‌ام.

هوش مصنوعی: از دوری باغ تو، دلم مانند بلبل بی‌نوا و حسرت‌زده است و نتوانسته‌ام درد و غم خود را فراموش کنم.