شمارهٔ ۱۱۲

هوش مصنوعی: غیبت تو باعث شده که طاقت و توانم را از دست بدهم. بار سنگین زندگی بر دوشم بسیار سنگین بود و از دوشم برداشتم.

هوش مصنوعی: هر درختی از غم و زاری من به نگلی بلند و آوازه‌دار تبدیل شده است، در باغی که من برای خودم خانه و آشیانه‌ای ساخته‌ام.

هوش مصنوعی: عاشقان در مسیر خود دلی پر از درد داشتند و من هم در میانه راه از شدت احساسات، اشکی را میان جمع رها کردم.

هوش مصنوعی: من در میان امواج خطر دست و پا می‌زنم، ولی با این حال کشتی خود را به دریاهای وسیع سپرده‌ام تا به ساحل نجات برسم.