شمارهٔ ۱۱۵

هوش مصنوعی: عشق در وجود من چنان شعله‌ای است که نمی‌توانم آرام بگیرم. اگر بخواهم ساکت بمانم و حرف نزنم، باز هم دلم در حال گفتگوست.

هوش مصنوعی: شمع محفل زبانش را از کار انداخت و بهتر است که من مانند گل گوشه‌نشینی کنم و سکوت اختیار کنم.

هوش مصنوعی: من از شوق و عشق به خاکساری‌ها در آتش سوزانده می‌شوم؛ اگر به مانند ماه نو در آسمان کنار او بنشینم.

هوش مصنوعی: من از جشن و شادی خسته‌ام و خوشا به حال آن محفل که در آن می‌توانم به آرامی بنشینم و از درد دل‌هایم بنوشم.