شمارهٔ ۷۵

هوش مصنوعی: من مانند صیادی هستم که به خاطر ناتوانی‌ام، نمی‌توانم نفس بکشم و تنها صدای آهی از من خارج می‌شود که حتی آن هم از قفس وجودم بیرون نمی‌آید.

هوش مصنوعی: نمی‌دانم آیا او در آرامش و راحتی به سر می‌برد یا نه؛ اما می‌دانم که به خاطر رعایت ادب، صدای جرس به گوش نمی‌رسد.

هوش مصنوعی: در باغی که من در آنجا لانه ساخته‌ام، ای پروردگار، چه بختی دارم که جز خار و علف هرز، هیچ چیز دیگری در این باغ نمی‌روید.

هوش مصنوعی: در آتش عشق تو همه وجودم در حال سوختن است و من به شدت ناباورم که چطور از دل او داغ هوس و خواسته‌های درونی‌اش بیرون نمی‌آید.