شمارهٔ ۴۱

هوش مصنوعی: در بهاری که چهره‌ات نمایان می‌شود، از اشک‌های شبنم، نور خورشید می‌تابد.

هوش مصنوعی: در روز رستاخیز، دیدن چشمان بی‌اشک و بی‌احساس هیچ ارزشی ندارد. چون ارزش گوهر (عواطف و احساسات) به اندازه‌ای است که مانند مرواریدی از آب می‌افتد و کم‌ارزش می‌شود.

هوش مصنوعی: وعده‌ات مانند آبی است که فقط دل را می‌سوزاند و به جان تشنه‌ام نمی‌رسد، مثل کسی که به دام سراب می‌افتد و گمان می‌کند به آب رسیده است.

هوش مصنوعی: اگر کسی غیر از گلزار تو به دنبال درمان باشد، اگر هم در این مسیر تلاش کند، به عذاب و زحمت خواهد افتاد.