شمارهٔ ۱۲۲

هوش مصنوعی: حکایت‌هایی که تو بعد از من نقل می‌کنی، در حال حاضر به من بگو تا زمانی که زنده‌ام، زیرا با روحی غمگین و دلتنگ زندگی می‌کنم.

هوش مصنوعی: ای شکارچی، من همان صیدی هستم که اگر لازم باشد، خونم را فدای تو می‌کنم، حتی اگر به خاطر عشق و محبت به تو در چنگال تو بیفتم.

هوش مصنوعی: مبادا تصور کنی که من به خاطر دوری تو غمگینم یا به خاطر وصالت شاداب. من فقط به خاطر حسرت عشق تو دلم گرفته است.

هوش مصنوعی: نمی‌دانم آیا در این سرزمین آرامشی وجود دارد یا نه؛ اما می‌دانم که هر لحظه بهره‌ای از این خاک به من می‌رسد.