شمارهٔ ۱۳۷

هوش مصنوعی: اگر بخواهی از حال و روز ما بپرسی، بهتر است از دل‌های پریشان کسانی که عاشقند، جویا شوی؛ زیرا آن‌ها به خوبی از وضعیت و اوضاع پریشان ما آگاهند.

هوش مصنوعی: پادشاه در آرامش و تنهایی خود به سر می‌برد، اما کسانی که حق‌خواه هستند حسرت می‌خورند که چقدر از نادانی و بی‌توجهی دربانان رنج می‌برند.

هوش مصنوعی: در این گلستان زیبا، زیبایی‌ها و کسانی که به آنها اشاره می‌شود، کم‌ثبات و بی‌وفا هستند. اما من در این میان احساس تنهایی و غم می‌کنم، زیرا این گل‌ها که به زیبایی شناخته می‌شوند، به سستی و ناپایداری معروف شده‌اند.

هوش مصنوعی: از گرسنگی عاشقان جلوگیری مکن، برای خداوند دستت را بر چشمان آنانی که دلشان خون است نریز.

هوش مصنوعی: من از محبت‌های پنهانی خوشحالم، چون در جمع دوستان خاص خودم، توانستم احساسات و رازهای عاشقانه‌ام را از دل‌های سنگی و سخت پنهان کنم.

هوش مصنوعی: بخاطر حالتی که دارم، افراد کافر هم می‌توانند شایسته رحمت شوند، اما من در نهایت مسلمانم. ای مسلمانان، به خدا قسم!

هوش مصنوعی: نرگس زیبای چمن آنقدر ناز دارد که می‌تواند دل هر پرنده‌ای را به خود جذب کند. بعد از اینکه از دنیا می‌روم، روح من بر سر کوی او پرچم‌افشانی خواهد کرد.

هوش مصنوعی: من چه کسی هستم که تو را به خاطر پاهایت به خاک بیندازم؟ ای محبوب، با رگ‌هایم بر خاک من بگذار.

هوش مصنوعی: من به چنین مکانی آلوده قدم گذاشتم و افسوس که پاک‌دامنان هرگز از کنار قبر من عبور نخواهند کرد.

هوش مصنوعی: من از نظر مردم اعتبارم را از دست داده‌ام، و این یک امر عادی است که درختی بی‌ثمر هم از نظر کشاورزان بی‌ارزش شده و به زباله می‌رود.