خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة

اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة

شمارهٔ ۱ : در دیدهٔ هرک توتیای تو بود

شمارهٔ ۲ : کی عقل به سر حدِّ جمالِ تو رسد

شمارهٔ ۳ : انصاف ز اختلافِ ایامِ فرق

شمارهٔ ۴ : هر چند که روشنی فزاید خورشید

شمارهٔ ۵ : این سودا را نمی‌توان کرد نهان

شمارهٔ ۶ : دل گفت که ای جانِ من آن زهره کِراست

شمارهٔ ۷ : در دایرهٔ وجود موجود تویی

شمارهٔ ۸ : یاری که منزّه آمد از شبه و بدل

شمارهٔ ۹ : مشغولِ هوا تو را کجا بشناسد

شمارهٔ ۱۰ : آن را که دلش خانهٔ توحید بود

شمارهٔ ۱۱ : پیدا و نهان و شادی و غم همه اوست

شمارهٔ ۱۲ : تا با خلقی، تو بی‌گمان بی‌دینی

شمارهٔ ۱۳ : مؤمن که به صدق ازو نرنجد چیزی

شمارهٔ ۱۴ : آتش نزند در دل ما الّا او

شمارهٔ ۱۵ : هر دل که به میدانِ هوای تو بتاخت

شمارهٔ ۱۶ : آنجا که سراپردهٔ اِجلالِ جَلال

شمارهٔ ۱۷ : خود را چو نمود او نه خیال است و نه طیف

شمارهٔ ۱۸ : عقل ارچه همه علوم‌ها می‌داند

شمارهٔ ۱۹ : در نفی تو خلق را امان نتوان داد

شمارهٔ ۲۰ : ای دوست تو را زان به عیان نتوان دید

شمارهٔ ۲۱ : گفتم که ز رخ پردهٔ عزّت بردار

شمارهٔ ۲۲ : من گرچه سزای راهِ درگاه نیم

شمارهٔ ۲۳ : خواهی که ببینی دلِ کارآگه را

شمارهٔ ۲۴ : خواهی که به منزل برسانی ره را

شمارهٔ ۲۵ : در ذاتِ مقدّست کسی را ره نیست

شمارهٔ ۲۶ : زنهار تو ای دل ز خدا آگه باش

شمارهٔ ۲۷ : لا همچو نهنگ در کمین است ببین

شمارهٔ ۲۸ : مسکین دل من به وصل والا نرسید

شمارهٔ ۲۹ : چون شخص به نورِ ذکر بینا گردد

شمارهٔ ۳۰ : تا بتوانی مدام می باش به ذکر

شمارهٔ ۳۱ : از ذکر شود خانهٔ فکرت معمور

شمارهٔ ۳۲ : خود را تو قباپوش کن و ذاکر باش

شمارهٔ ۳۳ : دل آن نفس از معرفت آکنده شود

شمارهٔ ۳۴ : مجنون پریشان توَم دستم گیر

شمارهٔ ۳۵ : در کتم عدم چو برگزیدی ما را

شمارهٔ ۳۶ : یا رب بپذیر از کرم آوردهٔ ما

شمارهٔ ۳۷ : دردی است در این دلم که درمانش نیست

شمارهٔ ۳۸ : پای آبله و دست تهی، سینه کباب

شمارهٔ ۳۹ : با ضربت قهر تو نعیم است عذاب

شمارهٔ ۴۰ : لطف تو و قهر تو همیشه به هم است

شمارهٔ ۴۱ : یا رب تو مرا عاشق صادق گردان

شمارهٔ ۴۲ : یا رب تو مرا بُوی دلی روزی کن

شمارهٔ ۴۳ : یا رب زبد و نیک جهانم بستان

شمارهٔ ۴۴ : یا رب تو به فضل خویش موزونم کن

شمارهٔ ۴۵ : یا رب ز سرشک رخ زر و سیمم ده

شمارهٔ ۴۶ : یا رب من اگر چه عاصی و گمراهم

شمارهٔ ۴۷ : یا رب تو مرا زخواب بیداری ده

شمارهٔ ۴۸ : یا رب ما را زخود هراسان گردان

شمارهٔ ۴۹ : یا رب تو مرا به ژنده ارزانی دار

شمارهٔ ۵۰ : یا رب تو نگه دار دلم را از غیر

شمارهٔ ۵۱ : یا رب تو مرا به آبرو فرمان بخش

شمارهٔ ۵۲ : یا رب تو مرا به هیچ مغرور مکن

شمارهٔ ۵۳ : یا رب تو مرا به خلق محتاج مکن

شمارهٔ ۵۴ : یا رب همه عمرم پی دین تو دوان

شمارهٔ ۵۵ : یا رب زقناعتم توانگر گردان

شمارهٔ ۵۶ : یا رب تو دل مرا مصفّا گردان

شمارهٔ ۵۷ : یا رب زشراب عشق سرمستم کن

شمارهٔ ۵۸ : یا رب به خودم هیچ نفس وامگذار

شمارهٔ ۵۹ : از عشق تو هر لحظه فغان در بندم

شمارهٔ ۶۰ : در سایهٔ رحمت تو خورشید شویم

شمارهٔ ۶۱ : هر چند که در شهر به رندی فاشم

شمارهٔ ۶۲ : ای از کرم تو خلق را امن و امان

شمارهٔ ۶۳ : عمری گشتم شیفته و آواره

شمارهٔ ۶۴ : ای در طلب تو عاقلان دیوانه

شمارهٔ ۶۵ : ای در دو نفس صد گنه از من دیده

شمارهٔ ۶۶ : گشتم به هوس گِرد بد و نیک بسی

شمارهٔ ۶۷ : از خلق نه کاهد نه فزاید کاری

شمارهٔ ۶۸ : ای از ره لطف راعی هر رَمه تو

شمارهٔ ۶۹ : ای آنک دوای دردمندان دانی

شمارهٔ ۷۰ : ای راهنمای راه خوبان ازل

شمارهٔ ۷۱ : چندانک نگاه می کنم از چپ و راست

شمارهٔ ۷۲ : بی باد تو آب و گل ما هیچ بود

شمارهٔ ۷۳ : ای خدمت تو سعادت و پیروزی

شمارهٔ ۷۴ : هر جا[ن] که شنیده است ندای دردت

شمارهٔ ۷۵ : آنها که درین جهان زغوغا برهند

شمارهٔ ۷۶ : توفیق کسی را که موافق باشد

شمارهٔ ۷۷ : چون معترفم بدانچ سرمستی هست

شمارهٔ ۷۸ : بر جان منت دسترسی نیست که نیست

شمارهٔ ۷۹ : بیچاره دل شکسته چون بستهٔ تست

شمارهٔ ۸۰ : کس نیست که چون من زتو دل تافته نیست

شمارهٔ ۸۱ : تا خاک تو کحل دیدهٔ ما گردد

شمارهٔ ۸۲ : بر من در رحمت که گشاید جز تو

شمارهٔ ۸۳ : در دیدهٔ دیده ام تویی بینایی

شمارهٔ ۸۴ : من خواجهٔ عالمم تو معبود منی

شمارهٔ ۸۵ : یا رب تو حلاوتی به جانم برسان

شمارهٔ ۸۶ : ای لطف تو زهر نیستی را تریاک

شمارهٔ ۸۷ : یا دم بی غم مرا تو بی غم گردان

شمارهٔ ۸۸ : ای در عالم عیان تر از هر چه عیان

شمارهٔ ۸۹ : بردارد اگر بر درش افکنده شویم

شمارهٔ ۹۰ : زین گونه که حال ماست ای بار خدای

شمارهٔ ۹۱ : ای آنک تو را همه صفت احسان است

شمارهٔ ۹۲ : ای مایهٔ رهبری و گمراهی تو

شمارهٔ ۹۳ : گه خسته دل و سوخته خرمن باشم

شمارهٔ ۹۴ : ای آنک برِ تو قدر دارد آهی

شمارهٔ ۹۵ : دل پرتو لطف تست رایش بفزای

شمارهٔ ۹۶ : ای آنک به دوست جان دشمن بخشی

شمارهٔ ۹۷ : در راه توَم گر زیم و گر میرم

شمارهٔ ۹۸ : یا رب مددی زلطف تعیینم کن

شمارهٔ ۹۹ : آنجا که نه پیدا نه نهان در گنجد

شمارهٔ ۱۰۰ : لطفی بکنی عنایت از سر گیری

شمارهٔ ۱۰۱ : بنیاد دل ما غم تو ویران کرد

شمارهٔ ۱۰۲ : از لطف تو هیچ بنده نومید نشد

شمارهٔ ۱۰۳ : فرمان فرمان اگر فرستی شاید

شمارهٔ ۱۰۴ : ای خالق هر توانگر و هر درویش

شمارهٔ ۱۰۵ : در آتش عشق رنگ دل بزداید

شمارهٔ ۱۰۶ : چون من به تو دادم دل و دین بس باشد

شمارهٔ ۱۰۷ : من لوح دل از جمله امانی شستم

شمارهٔ ۱۰۸ : مقصود میان من و تو پنهان است

شمارهٔ ۱۰۹ : ای جان مرا امید جاوید به تو

شمارهٔ ۱۱۰ : ای از تو خرابی سبب آبادی

شمارهٔ ۱۱۱ : از عقل بلند اگر نیم پستم گیر

شمارهٔ ۱۱۲ : از خاک ره خود آبم ارزانی دار

شمارهٔ ۱۱۳ : از تست فتاده در خلایق شر و شور

شمارهٔ ۱۱۴ : ای از همه بی نیاز و ای بنده نواز

شمارهٔ ۱۱۵ : نه چارهٔ آنک با تو گردم همراز

شمارهٔ ۱۱۶ : ای آنک تو را به هیچ کس نیست نیاز

شمارهٔ ۱۱۷ : ای از دو جهان به حسن و زیبایی فاش

شمارهٔ ۱۱۸ : یا رب مگذارم اینچنین بی حاصل

شمارهٔ ۱۱۹ : گر غمگینم چو از توَم دلشادم

شمارهٔ ۱۲۰ : از درد سر خویش ندانم چونم

شمارهٔ ۱۲۱ : ای از پی دیدنت منوّر چشمم

شمارهٔ ۱۲۲ : آن را که فراموش نئی یادش کن

شمارهٔ ۱۲۳ : در حضرت تو صدق و نیاز آوردم

شمارهٔ ۱۲۴ : ای از پی لطف تو دل من نگران

شمارهٔ ۱۲۵ : ای از کرم تو خلق را امن و امان

شمارهٔ ۱۲۶ : استاد چو صانع آمد و چابک دست

شمارهٔ ۱۲۷ : خاصیت قرآن تو ندانی شاید

شمارهٔ ۱۲۸ : بگذر زمکان و کون عالم به طلسم

شمارهٔ ۱۲۹ - نعت النبوة : فرمان ده ملک انبیا کیست؟ تویی

شمارهٔ ۱۳۰ - نعت النبوة : صدری که چو بدر کرد عالم انور

شمارهٔ ۱۳۱ - نعت النبوة : من خود به چه دل زنم دم سودایش

شمارهٔ ۱۳۲ - نعت النبوة : جز در غم تو شادی من نفزاید

شمارهٔ ۱۳۳ - امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب علیه صلوات الله : ای نسخهٔ نامهٔ الهی که تویی

شمارهٔ ۱۳۴ - امیرالمؤمنین حسن علیه صلوات الله : ای گوهر فضل و علم و دریای علوم

شمارهٔ ۱۳۵ - امیرالمؤمنین حسین علیه صلوات الله : ای آنکه چو تو شهی زمانه بنزاد

شمارهٔ ۱۳۶ - امیرالمؤمنین حسن علیه صلوات الله : ای ماه زحسن خلق تو یافته بهر

شمارهٔ ۱۳۷ - التّوکّل : او را خواهی از زن و فرزند ببُر

شمارهٔ ۱۳۸ - التّوکّل : عشّاق به فضل آشنایان تواند

شمارهٔ ۱۳۹ - التّوکّل : رزّاق یکی است هر که جز او مرزوق

شمارهٔ ۱۴۰ - الرّضا و التّسلیم : اقسمت بمن رجوت ان یدنیکم

شمارهٔ ۱۴۱ - الرّضا و التّسلیم : تقدیر چو سابق است تعلیم چه سود

شمارهٔ ۱۴۲ - الرّضا و التّسلیم : خواهی که خدا هرچ نکو با تو کند

شمارهٔ ۱۴۳ - الرّضا و التّسلیم : جز حق حَکَمی که حکم را شاید نیست

شمارهٔ ۱۴۴ - الرّضا و التّسلیم : راضی چو نئی بدانچ او با تو کند

شمارهٔ ۱۴۵ - الرّضا و التّسلیم : ایزد همه کار بد و نیکو داند

شمارهٔ ۱۴۶ - الرّضا و التّسلیم : آنجا که سعادت است چه تسبیح و چه چنگ

شمارهٔ ۱۴۷ - الرّضا و التّسلیم : گر هست سعادتت چه شکّر چه شرنگ

شمارهٔ ۱۴۸ - الرّضا و التّسلیم : می کن ستمی و هر چه بادا بادا

شمارهٔ ۱۴۹ - الرّضا و التّسلیم : گر کِشتهٔ ما غم آورد غم دِرَویم

شمارهٔ ۱۵۰ - الرّضا و التّسلیم : تو بر دل من حکم روانی می کن

شمارهٔ ۱۵۱ - الرّضا و التّسلیم : تو به دانی دوای جانم کردن

شمارهٔ ۱۵۲ - الرّضا و التّسلیم : تا بتوانم به ترک غمها سازم

شمارهٔ ۱۵۳ - الرّضا و التّسلیم : ای دل نه همه ساله شکر باید خورد

شمارهٔ ۱۵۴ - الرّضا و التّسلیم : چون از خُم تست می چه صافی و چه درد

شمارهٔ ۱۵۵ - الرّضا و التّسلیم : ای گشته به اسباب غمت جانم شاد

شمارهٔ ۱۵۶ - الرّضا و التّسلیم : چون کار زاندازه نخواهد افزود

شمارهٔ ۱۵۷ - الرّضا و التّسلیم : با قوّت پیل مور می باید بود

شمارهٔ ۱۵۸ - الرّضا و التّسلیم : ایّام دلم گرچه به غم می گذرد

شمارهٔ ۱۵۹ - الرّضا و التّسلیم : تا من باشم زپیش رویت نشوم

شمارهٔ ۱۶۰ - الرّضا و التّسلیم : گر یار جفا کند پسندیدهٔ ماست

شمارهٔ ۱۶۱ - الرّضا و التّسلیم : گر واقفی ای مرد به هر اسراری

شمارهٔ ۱۶۲ - الرّضا و التّسلیم : در دیدن روی یار اگر چشم شوی

شمارهٔ ۱۶۳ - الرّضا و التّسلیم : تا برد به غارت غمت از من دل و دین

شمارهٔ ۱۶۴ - الرّضا و التّسلیم : ای دل طلب یار به مشتاقی کن

شمارهٔ ۱۶۵ - الرّضا و التّسلیم : هر جان که شنیده است ندای غم تو

شمارهٔ ۱۶۶ - الرّضا و التّسلیم : تو زنده نئی مگر به جان غم او

شمارهٔ ۱۶۷ - الرّضا و التّسلیم : من خاک تو در چشم خرد می‌آرم

شمارهٔ ۱۶۸ - الرّضا و التّسلیم : چون کار به جدّ و جهد ما برناید

شمارهٔ ۱۶۹ - الرّضا و التّسلیم : در راه طلب عُجب خطایی است بزرگ

شمارهٔ ۱۷۰ - الرّضا و التّسلیم : تا هست نشان گفت و گویی با تو

شمارهٔ ۱۷۱ - الرّضا و التّسلیم : تسلیم و رضا به زشت کیشان ندهند

شمارهٔ ۱۷۲ - الرّضا و التّسلیم : با دادهٔ حق اگر تو راضی باشی

شمارهٔ ۱۷۳ - الرّضا و التّسلیم : آن کس که به بندگی قرارش باشد

شمارهٔ ۱۷۴ - الاسرار : در نقطهٔ خویشتن مرا مشکلهاست

شمارهٔ ۱۷۵ - الاسرار : روحی که منزّه است از عالم خاک

شمارهٔ ۱۷۶ - الاسرار : زان پیش که ما طفیل آدم بودیم

شمارهٔ ۱۷۷ - الاسرار : پرسیدم از آن کسی که برهان داند

شمارهٔ ۱۷۸ - الاسرار : در دایرهٔ وجود بی سهو و سقط

شمارهٔ ۱۷۹ - الاسرار : در خود نگر ار نئی تو واقف زجهان

شمارهٔ ۱۸۰ - الاسرار : آن دم که بهم زدیم تنها من و تو

شمارهٔ ۱۸۱ - الاسرار : روزت بستودم و نمی دانستم

شمارهٔ ۱۸۲ - الاسرار : آنها که همی دهند نادیده نشان

شمارهٔ ۱۸۳ - الاسرار : قومی به گمان فتاده اندر ره دین

شمارهٔ ۱۸۴ - الاسرار : در دیدهٔ ما نگر جمال حق بین

شمارهٔ ۱۸۵ - الاسرار : تا با خودم از هر دو جهان بیرونم

شمارهٔ ۱۸۶ - الاسرار : شبهای دراز با غمت می سازم

شمارهٔ ۱۸۷ - الاسرار : ای دل تو درین واقعه دمسازی کن

شمارهٔ ۱۸۸ - الاسرار : هر دل نبود قابل اسرار خدا

شمارهٔ ۱۸۹ - الاسرار : آن قوم که راه بین فتادند و شدند

شمارهٔ ۱۹۰ - الاسرار : مردان چو حدیث وصل جانان شنوند

شمارهٔ ۱۹۱ - الاسرار : دُرّی است ثمین که آن به سفتن ناید

شمارهٔ ۱۹۲ - الاسرار : تا خواجه زنور خویش منفک نشود

شمارهٔ ۱۹۳ - الاسرار : در عالم عشق هر که را یار بود

شمارهٔ ۱۹۴ - الاسرار : عقل از ره تو حدیث افسانه برد

شمارهٔ ۱۹۵ - الاسرار : او را زدرون خانه دردی باید

شمارهٔ ۱۹۶ - الاسرار : در بادیهٔ وصال آن شهره نگار

شمارهٔ ۱۹۷ - الاسرار : افتاد مرا با سر زلفین تو کار

شمارهٔ ۱۹۸ - الاسرار : هر دل که خبردار شد از اسرارش

شمارهٔ ۱۹۹ - الاسرار : کو دل که بگوید نفسی اسرارش

شمارهٔ ۲۰۰ - الاسرار : زنهار به گفت و گوی [منشین به] او باش

شمارهٔ ۲۰۱ - الاسرار : چون آینه کرد صفّه ای را نقّاش

شمارهٔ ۲۰۲ - الاسرار : این راز درونی مشمر کاری خُرد

شمارهٔ ۲۰۳ - الاسرار : در دل سخنت چو جان نگه می دارم

شمارهٔ ۲۰۴ - العرفان : از بهر شناختن نکو کن خود را

شمارهٔ ۲۰۵ - القضا و القدر : واقف نشود کسی بر اسرار قضا

شمارهٔ ۲۰۶ - القضا و القدر : در مطبخ عشق پاکبازان قضا

شمارهٔ ۲۰۷ - القضا و القدر : کار قدر از چون و چرا بیرون است

شمارهٔ ۲۰۸ - القضا و القدر : بنیاد وجود سخت سست افتاده است

شمارهٔ ۲۰۹ - القضا و القدر : نیکی و بدی که در نهاد بشر است

شمارهٔ ۲۱۰ - القضا و القدر : نقاش ازل چو نقشها می پرداخت

شمارهٔ ۲۱۱ - القضا و القدر : سرّ قدر از جهانیان پنهان است

شمارهٔ ۲۱۲ - القضا و القدر : تا در نرسد وعدهٔ هر کار که هست

شمارهٔ ۲۱۳ - القضا و القدر : خوش باش که در ازل بپرداخته اند

شمارهٔ ۲۱۴ - القضا و القدر : چون سرّ قدر طعمهٔ ابدال شود

شمارهٔ ۲۱۵ - القضا و القدر : از قرب بعید شوق باید بودن

شمارهٔ ۲۱۶ - القضا و القدر : هر چند که عقل داری و دیده و هوش

شمارهٔ ۲۱۷ - القضا و القدر : محکوم قضا که بنده خوانند او را

شمارهٔ ۲۱۸ - القضا و القدر : بر هرچ نهم دل که چنان خواهد بود

شمارهٔ ۲۱۹ - القضا و القدر : بر رهگذرم هزار جا دام نهی

شمارهٔ ۲۲۰ - القضا و القدر : من خواهم راز آشکارا نکنم

شمارهٔ ۲۲۱ - القضا و القدر : شمشیر فلک پاره کند جوشن‌ها

شمارهٔ ۲۲۲ - القضا و القدر : چون دایرهٔ وجود من بنهادند

شمارهٔ ۲۲۳ - التّقدیر : از دیده دل من ارچه پرنورتر است

شمارهٔ ۲۲۴ - التّقدیر : آنها که زاسرار سخن می گویند

شمارهٔ ۲۲۵ - التّقدیر : یک تن بنمای در جهان از زن و مرد

شمارهٔ ۲۲۶ - التّقدیر : حکمی که ازو چاره نباشد پرهیز

شمارهٔ ۲۲۷ - التّقدیر : ای دل اگرت هست خرد راهنما

شمارهٔ ۲۲۸ - الخوف : قد کنت اقول لا ابالی بجفا

شمارهٔ ۲۲۹ - الخوف : آن راهزنان که راه ناگه بزنند

شمارهٔ ۲۳۰ - الخوف : انعام تو هر گرسنه را می پرورد

شمارهٔ ۲۳۱ - الخوف : دم با که زنم کنون که همدم بنماند

شمارهٔ ۲۳۲ - الخوف : من در پی عشق تو چه پویم که کیم

شمارهٔ ۲۳۳ - الخوف : در عشق زهمنشین بد می ترسم

شمارهٔ ۲۳۴ - الخوف : بی روی تو خونابه چکاند چشمم

شمارهٔ ۲۳۵ - الخوف : نی همچو منت به عمر یاری خیزد

شمارهٔ ۲۳۶ - الخوف : او را که همه ملک جهان بس نبود

شمارهٔ ۲۳۷ - الخوف : گر کس دارد زنیک و بد خواه امید

شمارهٔ ۲۳۸ - الخوف : دستی نه که از دل گرهی برگیرد

شمارهٔ ۲۳۹ - الخوف : تا رهبر تو طبع بدآموز بود

شمارهٔ ۲۴۰ - الخوف : ای دل طمع وصل به بیهوده مدار

شمارهٔ ۲۴۱ - الخوف : بردار نظر زدیگران تا خود باش

شمارهٔ ۲۴۲ - الخوف : ماییم که دم عشق تو پیوسته زنیم

شمارهٔ ۲۴۳ - الخوف : فریاد از آنچ نیست و می خوانندم

شمارهٔ ۲۴۴ - الخوف : تا ظن نبری کز آن جهان می ترسم

شمارهٔ ۲۴۵ - الخوف : هرگز به وصال چون تو یاری برسم

شمارهٔ ۲۴۶ - الخوف : انصاف همی دهم که بس بی کارم

شمارهٔ ۲۴۷ - الخوف : ماییم درِ هیچ صوابی نزده

شمارهٔ ۲۴۸ - الخوف : رخسار به خون دیده باید شستن

شمارهٔ ۲۴۹ - الرجاء : آنجا سخنی زهر نوایی نخرند

شمارهٔ ۲۵۰ - الرجاء : بنیاد دل ما غم تو ویران کرد

شمارهٔ ۲۵۱ - الرجاء : با هر درمم اگر دو صد بدره بود

شمارهٔ ۲۵۲ - الرجاء : بی جام چو جمشید نمی شاید بود

شمارهٔ ۲۵۳ - الرجاء : بی ذل کسی به پادشایی نرسد

شمارهٔ ۲۵۴ - الرجاء : با رنگ ز تیغ او دلم نزداید

شمارهٔ ۲۵۵ - الرجاء : چون قطرهٔ مهر او چکیدن گیرد

شمارهٔ ۲۵۶ - الرجاء : آن کس که نبوّت به شبانی بخشد

شمارهٔ ۲۵۷ - الرجاء : چون کار به جهد و جدّ تو برناید

شمارهٔ ۲۵۸ - الرجاء : راه تو به جز تو دیگری ننماید

شمارهٔ ۲۵۹ - الرجاء : چون از سر جد پای نهادی در کار

شمارهٔ ۲۶۰ - الرجاء : از لطف تو هیچ بنده نومید نشد

شمارهٔ ۲۶۱ - الرجاء : گر در عمل عشق به کاری برسم

شمارهٔ ۲۶۲ - الرجاء : تا چند به هجر تو مشوش باشم

شمارهٔ ۲۶۳ - الرجاء : بنگر که چنین ما به چه تدبیر شدیم

شمارهٔ ۲۶۴ - الرجاء : دعوی طلب گرچه مجاز است از تو

شمارهٔ ۲۶۵ - الرجاء : ماییم به عشق تو تولّا کرده

شمارهٔ ۲۶۶ - الرجاء : ملک تو نکاهد ار مرا بنوازی