خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

رباعیات

سعیدا » دیوان اشعار » رباعیات

شمارهٔ ۱ : تا روی تو دیدیم یقین شد ما را

شمارهٔ ۲ : پاک از همه ساز جای استغنا را

شمارهٔ ۳ : آتش گشتم در جگر انداخت مرا

شمارهٔ ۴ : عید آمد و رفت روزه از یاد، مرا

شمارهٔ ۵ : عالم دریا حباب آن دریا ما

شمارهٔ ۶ : استاد زمانه عارف ذات و صفات

شمارهٔ ۷ : او با تو همیشه و تو بی او عجب است

شمارهٔ ۸ : تارک الف و دال که باشد خوب است

شمارهٔ ۹ : در راه وفا سبک خرامی خوب است

شمارهٔ ۱۰ : آن ذات که عالم به طفیلش برپاست

شمارهٔ ۱۱ : دوری ز خیالات هوا تجرید است

شمارهٔ ۱۲ : امروز که سنگ و سیم و زر در کار است

شمارهٔ ۱۳ : منصور که در دار جهان مغفور است

شمارهٔ ۱۴ : تا درد و غم عشق تو درمان گیر است

شمارهٔ ۱۵ : گنجینهٔ ما سینهٔ [افگار] بس است

شمارهٔ ۱۶ : در سینه ز عشق، داغ بسیار بس است

شمارهٔ ۱۷ : ایام بهار است نه می در جام است

شمارهٔ ۱۸ : خوش حالت آن مرد که خیرانجام است

شمارهٔ ۱۹ : معشوق، خدا جاذبه اش رهبر ماست

شمارهٔ ۲۰ : ای ماهوشان، فقیر، درویش شماست

شمارهٔ ۲۱ : آن را که همیشه با خدا تعظیم است

شمارهٔ ۲۲ : بیرون ز دو کون، جای درویشان است

شمارهٔ ۲۳ : دیدار خدا لقای درویشان است

شمارهٔ ۲۴ : هستی مال تو و نیستی مال من است

شمارهٔ ۲۵ : من بندهٔ عشق، عشق مولای من است

شمارهٔ ۲۶ : نی در دل من غمی از آن و این است

شمارهٔ ۲۷ : فقر فقرا نه جامهٔ رنگین است

شمارهٔ ۲۸ : آن رشته که کیش کفر و ایمان شده است

شمارهٔ ۲۹ : زنهار مگو که واحد و رام یکی است

شمارهٔ ۳۰ : انعام ز حق به خاصه و عام یکی است

شمارهٔ ۳۱ : در مذهب ما که کفر و اسلام یکی است

شمارهٔ ۳۲ : کس را خبری کجا از آن جاست که اوست

شمارهٔ ۳۳ : پیدا و نهان و آشکارا همه اوست

شمارهٔ ۳۴ : زاهد نخورد باده که بدنامی اوست

شمارهٔ ۳۵ : چندین نقشی که زیر این چرخ دوروست

شمارهٔ ۳۶ : با هر که دل رمیدهٔ ما پیوست

شمارهٔ ۳۷ : چون در نظر تو یار و اغیاری هست

شمارهٔ ۳۸ : تا پیش خدایت سفری حاجت نیست

شمارهٔ ۳۹ : آن کس که حیا ندارد او انسان نیست

شمارهٔ ۴۰ : نوری ز حقیقت به تو همسیر تو نیست

شمارهٔ ۴۱ : بی ذکر تو هیچ زنده ای نیست که نیست

شمارهٔ ۴۲ : بی یاد خدا ذی نفسی نیست که نیست

شمارهٔ ۴۳ : در دیده ات از نور حقیقت اثری نیست

شمارهٔ ۴۴ : دردی طلب از خدا دوا چیزی نیست

شمارهٔ ۴۵ : بگذر ز سوا که ماسوا چیزی نیست

شمارهٔ ۴۶ : جامی است جهان به دست یک ساقی نیست

شمارهٔ ۴۷ : صد حیف که عمرم به خسارت بگذشت

شمارهٔ ۴۸ : خود آمده زنده مرده می باید رفت

شمارهٔ ۴۹ : بر دایرهٔ جهان چو پرگار مپیچ

شمارهٔ ۵۰ : هر چد که یار، یار دیگر دارد

شمارهٔ ۵۱ : خوش آن که مقام بر در دل ها کرد

شمارهٔ ۵۲ : گویند به طالب که سفر باید کرد

شمارهٔ ۵۳ : هر صبح ز گریه رخ ترم باید کرد

شمارهٔ ۵۴ : از مروحه ای که شاه، احسانم کرد

شمارهٔ ۵۵ : بی ناز تو من نیاز نتوانم کرد

شمارهٔ ۵۶ : باید که تو را نظر به خاصان باشد

شمارهٔ ۵۷ : فانیست جهان در او بقا کی باشد؟

شمارهٔ ۵۸ : یک محرم راز در جهان یافت نشد

شمارهٔ ۵۹ : کشت عملم هیچ نمودار نشد

شمارهٔ ۶۰ : فردا که ز مشکلات حل می طلبند

شمارهٔ ۶۱ : ای مست شراب، ما و من بازی چند؟

شمارهٔ ۶۲ : تا خلق به خیر نام خیرم بردند

شمارهٔ ۶۳ : روزی که مرا ز دیر بیرون کردند

شمارهٔ ۶۴ : در دار جهان که خاص و عامی چندند

شمارهٔ ۶۵ : قومی با خویش اعتباری دارند

شمارهٔ ۶۶ : گیرم که جهان را به کمندی گیرند

شمارهٔ ۶۷ : گر مست شوم [سر] تو هشیار کند

شمارهٔ ۶۸ : آنان که به علم خویش مغرورانند

شمارهٔ ۶۹ : ای آن که تو را شاه و گدا یکسانند

شمارهٔ ۷۰ : آنان که ندانند تو را می خوانند

شمارهٔ ۷۱ : آن قوم که روز و شب تو را جویانند

شمارهٔ ۷۲ : آنان که یکی هزار افسانه کنند

شمارهٔ ۷۳ : درویش که با قناعت و صبر بود

شمارهٔ ۷۴ : ای از خوف تو آسمان جامه کبود

شمارهٔ ۷۵ : خود را تو مبین که بی خدا نتوان بود

شمارهٔ ۷۶ : بی رنگ به رنگ چون تجلی بنمود

شمارهٔ ۷۷ : تا پای تو سر، سر تو تا پا نشود

شمارهٔ ۷۸ : تا جسم مکدرت همه جان نشود

شمارهٔ ۷۹ : تا از میلی دلت گریزان نشود

شمارهٔ ۸۰ : کوه غم یار کندن آسان نشود

شمارهٔ ۸۱ : از ذکر زبان، انس به جانان نشود

شمارهٔ ۸۲ : از مطلب من درد طلب من زاید

شمارهٔ ۸۳ : اشعار سعیدا به نظامی نرسید

شمارهٔ ۸۴ : ای هرزه درا ناله و افغان بگذار

شمارهٔ ۸۵ : خواهی که رسی به دوست جولان بگذار

شمارهٔ ۸۶ : ای آن که تویی ز عقل ها بالاتر

شمارهٔ ۸۷ : خواهی که رسی به دوست، از جان بگذر

شمارهٔ ۸۸ : بسیار به بر و بحر کردیم سفر

شمارهٔ ۸۹ : تا زهر غمت بود نخوردیم شکر

شمارهٔ ۹۰ : بی تو نفسی خوش نکشیدم هرگز

شمارهٔ ۹۱ : گویند که حق یار نمازی است و بس

شمارهٔ ۹۲ : گویند خدا ز روزه راضی است و بس

شمارهٔ ۹۳ : از خوان غمش حواله ای دارم بس

شمارهٔ ۹۴ : لعنت بر نفس ما و بر کردارش

شمارهٔ ۹۵ : آنان که به دعوا شده سادات مثال

شمارهٔ ۹۶ : گویند کسانی که جهان است خیال

شمارهٔ ۹۷ : تا صبح نشستم من و جان بر در دل

شمارهٔ ۹۸ : چون کرد ظهور، نور تابندهٔ دل

شمارهٔ ۹۹ : دیروز درآمدم به کاشانهٔ دل

شمارهٔ ۱۰۰ : تا کرد قبای ناز را بر تن گل

شمارهٔ ۱۰۱ : تا بنده شدم، چو مهر تابنده شدم

شمارهٔ ۱۰۲ : تنها نه به هجر آشنا گردیدم

شمارهٔ ۱۰۳ : گر دل گویم تو را ز جان می ترسم

شمارهٔ ۱۰۴ : یک سو شادی است در جهان یک سو غم

شمارهٔ ۱۰۵ : من خانهٔ آن ماه جبین می دانم

شمارهٔ ۱۰۶ : من گرچه ز عشق، گفتگو نتوانم

شمارهٔ ۱۰۷ : گر بادهٔ تو رسد به من مل چه کنم

شمارهٔ ۱۰۸ : هر ذره مدان ز خود کمش می بینم

شمارهٔ ۱۰۹ : شوخی که بری ز عالمش می بینم

شمارهٔ ۱۱۰ : چشمی که از او دو عالمش می بینم

شمارهٔ ۱۱۱ : دنیا که وفایش و بقایش معلوم

شمارهٔ ۱۱۲ : ما دلق ریای خویشتن سوخته ایم

شمارهٔ ۱۱۳ : تا مشعل دید عیب خامش کردیم

شمارهٔ ۱۱۴ : جز ناله کسی همنفس خویش ندیدیم

شمارهٔ ۱۱۵ : ما منتهییم و مبتدا هم ماییم

شمارهٔ ۱۱۶ : بیرون و درون برو بیا هم ماییم

شمارهٔ ۱۱۷ : آدم یک آدم است و یک صورت و جان

شمارهٔ ۱۱۸ : ای بسته میان تو کمر بر دل و جان

شمارهٔ ۱۱۹ : عالم جسم و محمدش آمده جان

شمارهٔ ۱۲۰ : ای از تو جهانیان به دادند و فغان

شمارهٔ ۱۲۱ : یاری دارم که روش دیدن نتوان

شمارهٔ ۱۲۲ : عرفان به خدا هیچ ندارند جهان

شمارهٔ ۱۲۳ : رفتی به سفر از پی تسخیر جهان

شمارهٔ ۱۲۴ : وهمی به خیال کرده جا نام جهان

شمارهٔ ۱۲۵ : بحری پنهان چو کرد جوش و طغیان

شمارهٔ ۱۲۶ : تا کی به لباس عاریت بند شدن

شمارهٔ ۱۲۷ : زینهار که کارها به خود آسان کن

شمارهٔ ۱۲۸ : بی یار شدم یک نفسم یاری کن

شمارهٔ ۱۲۹ : گاهی نزدیک و گاه دورم از تو

شمارهٔ ۱۳۰ : ای شیخ کرامت منما رهبر شو

شمارهٔ ۱۳۱ : چون موم بر آتشی رسی آب مشو

شمارهٔ ۱۳۲ : ای نفس و هوا برده دلت را، جان کو؟

شمارهٔ ۱۳۳ : با نفس دغل تو بدگمان باشی به

شمارهٔ ۱۳۴ : دل رفت ز خود هنوز جان نارفته

شمارهٔ ۱۳۵ : این عالم ما که بی نظیر افتاده

شمارهٔ ۱۳۶ : ای باده فروش بادهٔ صاف بده

شمارهٔ ۱۳۷ : ساقی آورد ساغری بگزیده

شمارهٔ ۱۳۸ : در راه وفا ندیده ام قافله ای

شمارهٔ ۱۳۹ : ای دل نفسی صاحب عرفان نشدی

شمارهٔ ۱۴۰ : یاری دارم که رشک حور است و پری

شمارهٔ ۱۴۱ : ای عهدشکن قیمت ما را چه شناسی

شمارهٔ ۱۴۲ : آن بدگهری که بد بود با نیکی

شمارهٔ ۱۴۳ : او معنی معنی است که را آن معنی

شمارهٔ ۱۴۴ : تا کش و فش و عمامه را ته نکنی

شمارهٔ ۱۴۵ : با آیینه دمی شدم روی به روی

شمارهٔ ۱۴۶ : دارم دم سرد، چشم خون پالایی