شمارهٔ ۹۹

سعیدا » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۹۹

دیروز درآمدم به کاشانهٔ دل

بینم که چه می کنی تو در خانهٔ دل

دیدم به بهانه ای تو را از دوری

می خوردی خون دل به پیمانهٔ دل

شمارهٔ ۹۸: چون کرد ظهور، نور تابندهٔ دل شمارهٔ ۱۰۰: تا کرد قبای ناز را بر تن گل

اطلاعات

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

قالب شعری:رباعی

منبع اولیه: چکامه

تعداد ابیات: 2

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

دیروز درآمدم به کاشانهٔ دل

بینم که چه می کنی تو در خانهٔ دل

هوش مصنوعی: دیروز به دل خود رفتم تا ببینم در آن‌جا چه کار می‌کنی.

دیدم به بهانه ای تو را از دوری

می خوردی خون دل به پیمانهٔ دل

هوش مصنوعی: در اینجا شاعر از احساس درد و غم ناشی از دوری محبوب صحبت می‌کند. او می‌بیند که محبوبش بهانه‌هایی می‌آورد و این موضوع باعث می‌شود که او از دوری آن شخص به شدت رنج بکشد و دلش پر از غم و خون دل شود. در حقیقت، این احساسات عمیق و درونی را به تصویر می‌کشد که نشان‌دهنده‌ی عشق و دلتنگی است.