خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

غزلیات

غروی اصفهانی » دیوان کمپانی » غزلیات

شمارهٔ ۱ : ای شمع جهان افروز بیا

شمارهٔ ۲ : ای خاک درت جام جم ما

شمارهٔ ۳ : ای مرهم سینۀ خستۀ ما

شمارهٔ ۴ : در عشق تو شهرۀ آفاقم

شمارهٔ ۵ : صهبای خم تو خرابم کرد

شمارهٔ ۶ : عمریست که دست و گریبانم

شمارهٔ ۷ : مهر تو رسانده بماه مرا

شمارهٔ ۸ : ای بستۀ بند هوی و هوس

شمارهٔ ۹ : تا نخل امیدم را تو بری

شمارهٔ ۱۰ : هر کس که بعهد وفا نکند

شمارهٔ ۱۱ : آن دل که بیاد شما نبود

شمارهٔ ۱۲ : چشمی که ز عشق نمی دارد

شمارهٔ ۱۳ : هر کس خط و خال تو می جوید

شمارهٔ ۱۴ : با نیک و بد دنیا خوش باش

شمارهٔ ۱۵ : افسوس که گوهر نفس نفیس

شمارهٔ ۱۶ : آن سینه که مهر تو مه دارد

شمارهٔ ۱۷ : برقی از غمزۀ مستی زد

شمارهٔ ۱۸ : یار آنچه بسینۀ سینا کرد

شمارهٔ ۱۹ : هر کس بتو دست تولی زد

شمارهٔ ۲۰ : ای بسته دل اندر خوان طمع

شمارهٔ ۲۱ : ای محور دایره ملکوت

شمارهٔ ۲۲ : ای تاب و توانم را برده

شمارهٔ ۲۳ : ای داغ تو لالۀ باغ دلم

شمارهٔ ۲۴ : رسوای زمانه «زبانم» کرد

شمارهٔ ۲۵ : آن کیست که بستۀ بند تو نیست

شمارهٔ ۲۶ : گر باده دهد بر باد مرا

شمارهٔ ۲۷ : از نرگس مست تو مخمورم

شمارهٔ ۲۸ : هرجا که بسوی تو می بینم

شمارهٔ ۲۹ : تا گوهر عشق اندوخته‌ام

شمارهٔ ۳۰ : از یار نیاز ندیده کسی

شمارهٔ ۳۱ : تنها نه منم به کمند هوا

شمارهٔ ۳۲ : آن سینه که تیر ترا هدفست

شمارهٔ ۳۳ : از هر گل شور نروید گل

شمارهٔ ۳۴ : بخدا که ز غیر تو بیزارم

شمارهٔ ۳۵ : آن دل که ز عشق چه غنچه شکفت

شمارهٔ ۳۶ : تا رایت عشق افراخته ام

شمارهٔ ۳۷ : ای در طلبت همه عالم گم

شمارهٔ ۳۸ : از عشق تو اندر تاب و تبم

شمارهٔ ۳۹ : ای روی تو قبلۀ حاجاتم

شمارهٔ ۴۰ : از جان بگذر جانان بطلب

شمارهٔ ۴۱ : تا بی خبری ز ترانۀ دل

شمارهٔ ۴۲ : به سامانی رسان یارا سر سودایی ما را

شمارهٔ ۴۳ : فروغ حسن تو داده است چشم بینا را

شمارهٔ ۴۴ : جانفشانی بکن ار می طلبی جانان را

شمارهٔ ۴۵ : دلبرا گر بنوازی بنگاهی ما را

شمارهٔ ۴۶ : ای روح روان تند مرو وامش رویدا

شمارهٔ ۴۷ : من ز مجنون و تو در حسن سبق برده ز لیلی

شمارهٔ ۴۸ : تبارک الله از آن طلعت چو ماه و تعالی

شمارهٔ ۴۹ : ای که ز خوبی نصیب یافته حد نصاب

شمارهٔ ۵۰ : کعبۀ کوی تو رشک خلد برین است

شمارهٔ ۵۱ : صبح ازل از مشرق حسن تو دمیده است

شمارهٔ ۵۲ : از تو بیداد وز من ناله و فریاد خوش است

شمارهٔ ۵۳ : مذمت عاشقان ز پستی همت است

شمارهٔ ۵۴ : دلی که شیفتۀ روی آن پریزاد است

شمارهٔ ۵۵ : هرچه آید بسر ما همه از دوری تو است

شمارهٔ ۵۶ : در سری نیست که سودای سر کوی تو نیست

شمارهٔ ۵۷ : براستان که سر من بر آستانۀ تست

شمارهٔ ۵۸ : جز غمت سر سویدای مرا رازی نیست

شمارهٔ ۵۹ : جز به بوی تو مشام دل و جان عاطر نیست

شمارهٔ ۶۰ : مست صهبای تو در هر گذری نیست که نیست

شمارهٔ ۶۱ : تا دل آشفته ام شیفتۀ روی تست

شمارهٔ ۶۲ : گرچه عمریست که دل از غم عشقت ریش است

شمارهٔ ۶۳ : ما را به جهان جز به تو کاری نبود

شمارهٔ ۶۴ : فدائیان ره عشق دوست مرد رهند

شمارهٔ ۶۵ : مژدۀ باد زندان را قاصد صبا آمد

شمارهٔ ۶۶ : مرا در سر بود شوری که در هر سر نمی‌گنجد

شمارهٔ ۶۷ : گر تیر غمی به شست گیرد

شمارهٔ ۶۸ : رموز عشق را جز عاشقِ صادق نمی‌داند

شمارهٔ ۶۹ : آن یار لاله رو گر ما را نمی نوازد

شمارهٔ ۷۰ : سر غنچه در گریبان، دل لاله داغ دارد

شمارهٔ ۷۱ : خسته ای را که دگر طاقت و قوت نبود

شمارهٔ ۷۲ : عاشق از فتنۀ معشوق هراسان نشود

شمارهٔ ۷۳ : بخت شود یار، یار اگر بگذارد

شمارهٔ ۷۴ : به جرم آنکه عاشقم ز من کناره می‌کند

شمارهٔ ۷۵ : دوش هاتف غیبی حل این معما کرد

شمارهٔ ۷۶ : گهی به کعبۀ جانان سفر توانی کرد

شمارهٔ ۷۷ : سینۀ تنگم مجال آه ندارد

شمارهٔ ۷۸ : تجلی کرد یارم تا که گیتی را بیاراید

شمارهٔ ۷۹ : هله ای نیازمندان که گه نیاز آمد

شمارهٔ ۸۰ : فرۀ غرای تو چشم مرا خیره کرد

شمارهٔ ۸۱ : اگر به شرط مروت وفا توانی کرد

شمارهٔ ۸۲ : عاکفان حرمت قبلۀ اهل کرمند

شمارهٔ ۸۳ : گفتم چه دیدم آن رخ و آن زلف تابدار:

شمارهٔ ۸۴ : تا به کی ای نوش جان می‌زنیم نیشتر

شمارهٔ ۸۵ : خوشست از دوست گر لطفست و گر قهر

شمارهٔ ۸۶ : ای از خط تو سبز لب جویبار عمر

شمارهٔ ۸۷ : گوهر عمر گرانمایه بود گرچه نفیس

شمارهٔ ۸۸ : آتش قهر تو بر باد دهد گر خاکم

شمارهٔ ۸۹ : گر هوای سر کوی تو دهد بر بادم

شمارهٔ ۹۰ : نقطۀ خال تو را من که چنان حیرانم

شمارهٔ ۹۱ : ز شور عشق تو گر ز عندلیبان شدم

شمارهٔ ۹۲ : نقطۀ خال لبت مرکز و ما پرگاریم

شمارهٔ ۹۳ : دیرگاهی است پناهندۀ این درگاهم

شمارهٔ ۹۴ : هر سو نگریدیم کسی چون تو ندیدیم

شمارهٔ ۹۵ : ترسم آنست که ترسائی روی تو شوم

شمارهٔ ۹۶ : از رقیبان تو تا چند من اندیشه کنم

شمارهٔ ۹۷ : هر که را عشق بود ساقی و عقلست ندیم

شمارهٔ ۹۸ : لالۀ روی تو را شمع جهان افروزم

شمارهٔ ۹۹ : به امید روی دلدار ز آبرو گذشتم

شمارهٔ ۱۰۰ : تا شد آواره ز اقلیم حقیقت پدرم

شمارهٔ ۱۰۱ : بریدم از همه پیوند و بر تو دل بستم

شمارهٔ ۱۰۲ : چون خم عشق ازل تا به ابد می‌جوشم

شمارهٔ ۱۰۳ : من به ناخن غم سینه می‌خراشم

شمارهٔ ۱۰۴ : من بینوا ز بی برگ و بری اگر بمیرم

شمارهٔ ۱۰۵ : به هوای کوی تو آمدم که رها ز بند هوا شوم

شمارهٔ ۱۰۶ : سروش غیب دوشم نکته‌ای را گفت در گوشم

شمارهٔ ۱۰۷ : ز اقلیم حقیقت تا طبیعت رخت بر بستم

شمارهٔ ۱۰۸ : بخدا کز تو نگیرم دل و رو برنکنم

شمارهٔ ۱۰۹ : لوح دل را جان من از نقش کثرت ساده کن

شمارهٔ ۱۱۰ : سرم را پر کن از سودای عشق و سربلندم کن

شمارهٔ ۱۱۱ : که برد به کوی لیلی ز وفا پیام مجنون

شمارهٔ ۱۱۲ : تا چند باشی از ما گریزان

شمارهٔ ۱۱۳ : اگر از درم در آئی تو چه طالع نکویان

شمارهٔ ۱۱۴ : مائیم مست باده روز الست تو

شمارهٔ ۱۱۵ : صورت شاهد ازل جلوه گر از جمال تو

شمارهٔ ۱۱۶ : زلال خضر می جوشد ز لعل نوشخند تو

شمارهٔ ۱۱۷ : آبرومندم به عشق روی تو

شمارهٔ ۱۱۸ : ای که بر اوج نه فلک دام هوس فکنده‌ای

شمارهٔ ۱۱۹ : اگر روزانه باشد یا شبانه

شمارهٔ ۱۲۰ : ای شاهد عالم‌سوز در حسن و دلارایی

شمارهٔ ۱۲۱ : دمی با تو بودن که جان جهانی

شمارهٔ ۱۲۲ : که دهد مرا نشانی ز تو ای نگار جانی

شمارهٔ ۱۲۳ : صنما به جان‌نثاران ز چه رو نظر نداری

شمارهٔ ۱۲۴ : لوح دل را اگر از نقش خطا ساده کنی

شمارهٔ ۱۲۵ : اگر مشتاق جانانی مکن جانا گران جانی

شمارهٔ ۱۲۶ : دارم ای دوست ز بیداد تو فریاد بسی

شمارهٔ ۱۲۷ : نیست در عالم ز من مسکین تری

شمارهٔ ۱۲۸ : گر سوی ملک عدم باز بیابی راهی

شمارهٔ ۱۲۹ : در کوی عشق کوهی کمتر بود ز کاهی

شمارهٔ ۱۳۰ : رموز عشق تا با ما نیامیزی نیاموزی

شمارهٔ ۱۳۱ : خواهی اگر بکوی حقیقت سفر کنی

شمارهٔ ۱۳۲ : دارم ای دوست ز بیداد تو فریاد بسی

شمارهٔ ۱۳۳ : صفحات دفتر کن فکان ز کتاب حسن تو آیتی