برگردان به زبان ساده
دیرگاهی است پناهندۀ این درگاهم
بلکه عمریست که خاک ره این خرگاهم
هوش مصنوعی: مدت زیادی است که به این درگاه پناه آوردهام، و به راستی مدتهاست که خاک این مکان را به عنوان محل سکونت خود شناختهام.
گرچه در هر نفسی کالبدم می میرد
به امید تو بود زنده دل آگاهم
هوش مصنوعی: هرچند که در هر لحظه بدنم در حال فناست، اما به خاطر امید به تو، دل من همچنان زنده و آگاه است.
گاهی از ذوق لبت لاله صفت می شکفم
گاهی از شوق قدت شمع صفت می کاهم
هوش مصنوعی: گاهی به خاطر زیبایی لبهای تو مانند گل لاله شکوفا میشوم و گاهی به خاطر شوق قد و قامت تو چون شمع ذوب میشوم.
گر برانی ز درم از همه درویشترم
ور بخوانی به برم بر همه شاهان شاهم
هوش مصنوعی: اگر مرا از در خود طرد کنی، من از همه درویشها فقیرتر میشوم، ولی اگر مرا به آغوش خود بپذیری، از همه شاهان بزرگتر و با عظمتتر خواهم بود.
گر بود خشم تو، در خطۀ خاکم ماهی
ور بود مهر تو، بر قبۀ گردون ماهم
هوش مصنوعی: اگر خشم تو در زمین باشد، مانند یک ماهی است، و اگر محبت تو بر آسمان باشد، همچون ماهی است.
پرتوی گر ز تو تابد به من ای چشمۀ نور
شجر سینۀ سینا و لسان اللهم
هوش مصنوعی: اگر نور تو بر من بتابد، ای منبع روشنی و سینه کوه سینا و زبان خدا، همه چیز برایم روشن و دلنشین خواهد شد.
طور نور است به اشراق تو ما را ظلمات
خضرم ار سایۀ لطف تو بود همراهم
هوش مصنوعی: نور تو مانند کوه طور است و روشنیاش ما را از تاریکیهای زندگی نجات میدهد. اگر سایه لطف تو همیشه بر ما باشد، حتی در بزرگترین مصائب نیز احساس امنیت و آرامش خواهیم کرد.
گر ز چاه غم و نفرت تو نجاتم بخشی
یوسف مملکت مصرم و صاحب جاهم
هوش مصنوعی: اگر تو مرا از غم و نفرت نجات دهی، مانند یوسف هستی که مرا به آرامش و جایگاه خوبی میرسانی.
تیشۀ ریشه کن قهر تو را من کوهم
کهربای نظر لطف تو را من کاهم
هوش مصنوعی: من در برابر قهر تو همچون کوهی استوارم و با وجود تلخی آن، همچنان منتظر لطف و محبت تو هستم.
بستان داد من از طالع بیدادگرم
ورنه در خرمن گردون زند آتش آهم
هوش مصنوعی: سرنوشت ناعادلانهام به من نعمتهایی داده است، وگرنه از دل سوزان من، آتشهایی در آسمان به پا میشود.
تیره و تار شد از دود دل آئینۀ فکر
ترسم آن آینۀ حسن جهان آرا هم
هوش مصنوعی: دل من از غم و درد سیاه و غبارآلود شده است. نگرانم که آن جلوه زیبا و دلفریب که جهان را میآراید، در این وضعیت به خوبی نمایان نشود.
مفتقر خاک ره گوشه نشین در تو است
بهر او گوشهٔ چشمی ز شما میخواهم
هوش مصنوعی: من که در فقر و بینوایی در کنجی نشستهام، از شما تنها یک نگاه رحمت و توجه میخواهم.
