شمارهٔ ۶۱

هوش مصنوعی: دل بی‌قرار من همیشه به سوی تو گرایش دارد، هر جا که بروم، هنوز تو را در دل خود می‌بینم.

هوش مصنوعی: ای معشوقه‌ی زیبا، دور خانه‌ی خدا طواف بر من ممنوع است، چون کعبه‌ی من همین کوی توست.

هوش مصنوعی: دل خود را به خاطر کمبودها و نواقصی که دارم، به خاطر صحبت و کلام زیبای معشوق و دلبر اهل بهشت نمی‌دهم؛ زیرا این گفتگو و محبت تو برای من از هر چیزی مهم‌تر است.

هوش مصنوعی: اگر من بخواهم شکوه‌ی خوشبویی مشک ختا را طلب کنم، این درخواست نادرستی است. چرا که خوشبویی من و عطر عود من، همان مو و بوی توست.

هوش مصنوعی: لبان تو همچون لعل زنده و جاری است و جای شگفتی ندارد که چشمه آب حیات، تنها قطره‌ای از آن جوی تو باشد.

هوش مصنوعی: دزد جاده‌رانان، جذابیت فریبنده تو، قلب عارفان را به دام می‌اندازد و آنچه در موی تو نهفته است، آن‌ها را مجذوب خود می‌کند.

هوش مصنوعی: درد و رنج این دنیا به خاطر غم و اندوه توست. راز و نیازهای همه مردم در زیبایی خم ابروی تو نهفته است.

هوش مصنوعی: گروهی در حال جشن و شادمانی هستند، غرق در لذت و حال خوش. از سوی دیگر، دسته‌ای دیگر که در تنگدستی و بی‌پناهی به سر می‌برند، به صدای شلوغی و جنجال‌های اطراف توجه دارند و در عواطف و احساسات خود غوطه‌ورند.